Ξεχασμένοι από παντού. Εξουθενωμένοι, πεινασμένοι, καταρρακωμένοι και προπάντων προδομένοι οι Αρμένιοι του Αρτσάχ, κυνηγημένοι από το αζεροτούρκικο μαχαίρι, παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς μακριά από την αρχέγονη και πατρώα γη.
Φόρτωσαν στα μπογαλάκια τους ό,τι μπόρεσαν, τακτοποίησαν τα σπίτια και τις αυλές τους, κλείδωσαν την εξώπορτα προσεκτικά, γιατί μέσα άφηναν την ψυχή τους, την ζωή τους, τα όνειρα και τις αναμνήσεις τους και βγήκαν στον γυρεμό για κανούργια γη να ακουμπίσουν τις ρίζες τους. Τους νεκρούς τους δέν πρόλαβαν να τους θάψουν. Το ίδιο και τους αγνοούμενούς τους. Η εθνοκάθαρση μπήκε ήδη στις γειτονιές τους και οι Αζερότουρκοι στα σπίτια τους. Και οι Αρμένιοι ξέρουν καλά τι σημαίνει εθνοκάθαρση και γενοκτονία. Τις έχουν ζήσει ξανά και ξανά. Γεννήθηκαν και αντρώθηκαν μέσα στις ταραχές και τους πολέμους. Κάθε μέρα το αζεροτούρκικο μαχαίρι κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια τους, ρημάζοντας τις ζωές τους. Μαζί με το γάλα της μάνας τους βύζαιναν και τον τρόμο του τούρκικου μαχαιριού. Γιατί η Ιστορία τους δίδαξε πως κανείς δεν γλιτώνει από αυτό. Όπως δεν γλίτωσαν οι αδελφοί μας Πόντιοι, Μικρασιάτες, Κωνσταντινουπολίτες, Κερυνώτες, Βαρωσιώτες, Μορφίτες, Καρπασίτες… Το σκηνικό ίδιο και απαράλλακτο, αφού ο σεναριογράφος είναι πάντα ο ίδιος. Και το θηρίο ολόιδιο. Ο τούρκικος μινώταυρος, αχόρταγος, ο φόβος και ο τρόμος των λαών και της Ιστορίας, της ελευθερίας, της ειρήνης και του πολιτισμού κατασπαράσσει και καταβροχθίζει καθημερινά όσους βρίσκονται στον δρόμο του… και αν δεν βρίσκονται στον δρόμο του πάει αυτός και τους βρίσκει: στα σπίτια, στις γειτονιές, στις πόλεις, στις πατρίδες τους. Τίποτε δεν τον σταματά. Τα όπλα του είναι ακατανίκητα. Το ίδιο και οι φίλοι του. Έχει πετρέλαιο λένε το Αζερμπαϊτζάν, και φυσικό αέριο…τι άλλο θέλει για να τον εναγκαλίζονται οι πειρατές της Ιστορίας; Έχει την δύναμη που του δίνουν τα χρήματα και τα πολλά όπλα που του προμηθεύουν οι Τούρκοι, οι Εβραίοι, οι Αμερικανοί, οι και οι Ρώσσοι…ο πλούτος πάντα φέρνει φίλους! Οι Τούρκοι καυχώνται πως είναι και ομοεθνείς τους «ένα έθνος δύο κράτη», περηφανεύεται ο αρχισφαγέας Ερντογάν…οι Εβραίοι επιλέγουν άλλο μοντέλλο αυτοδικαίωσης «το Αζερμπαϊτζάν είναι ο καλύτερος μας σύμμαχος στον ισλαμικό κόσμο»…οι Αμερικανοί το εναγκαλίζονται γιατί αρέσκονται να βρίσκονται πέριξ της Ρωσσίας και κυρίως στο υπογάστριό της, για τους δικούς του λόγους… ποιός ξέρει τι υποσχέθηκαν στον Πασινιά για να λιγουρευτεί το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη. Ούτε για την τιμή των όπλων δεν αντιστάθηκε. Με τόσες διπλωματικές, οικονομικές και πολιτικές σκακιέρες να αναπτύσσονται γύρω από το Νακόρνο Καραμπάχ, πώς να μπορέσει το φτωχό Νακόρνο Καραμπάχ να σταθεί στον τόπο που γεννήθηκε; Το Μεσολόγγι του Νότιου Καυκάσου ασφυκτιά…πάνε δέκα μήνες τώρα που το Αζεμπαϊτζάν απέκοψε τον μοναδικό δρόμο του ανεφοδιασμού, τον διάδρομο Λατσίν που συνέδεε το Νακόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία και καμμιά προμήθεια δεν έφτανε σ᾽αυτό. Τά τρόφιμα ελάχιστα, φάρμακα μηδαμινά…γνώριμη η μέθοδος στραγγαλισμού και λιμοκτονίας για το αιμασταγές τούρκικο υποέθνος. Γυναίκες, νέοι, γέροι, παιδιά πέθαιναν λιμοκτονισμένοι, υποσιτισμένοι, άρρωστοι και αβοήθητοι. Και αφού το θηρίο βεβαιώθηκε πως η λεία του αποδυναμώθηκε αρκετά ώστε να μην μπορεί να αντισταθεί εξαπόλυσε την τελική επίθεση προς πλήρη εξόντωση. Οι δυνατοί, οι πλούσιοι, οι έμποροι των Εθνών απ ᾽ ανατολήν ώς δύσην ουδόλως νοιάστηκαν. Το σύνδρομο του Πόντιου Πιλάτου χαρακτηρίζει τις πράξεις μας 2000 χρόνια μετά.
Έτσι με βαρειά καρδιά, πόνο και δάκρυα, μόλις άνοιξε ο δρόμος, ως άλλοι ελεύθεροι πολιορκημένοι, μόνοι κι αβοήθητοι, πήραν τον δρόμο του ξεριζωμού καί της προσφυγιάς, κατά χιλιάδες για να γλιτώσουν τις σφαγές και τους βιασμούς. «Φύγαμε ώστε να μείνουμε ζωντανοί, όχι για να ζήσουμε», δήλωσε στο Ρόϊτερς η γιαγιά Ναρίν Σακαριάν που στρίμωξε στο αυτοκίνητο του γαμπρού της τα τέσσερα εγγόνια της και άλλους δύο ανθρώπους. Μόνη τους έγνοια να προστατεύσουν τα παιδιά τους. Τα σπίτια τους δεν θα τους ξαναδούν…τα δέντρα θα δώσουν τους καρπούς τους σε άλλους αφεντάδες που δεν τα σκάλισαν, δεν τα κλάδεψαν και δεν τα πότισαν…οι εκκλησιές και τα μοναστήρια τους θα μείνουν αλειτούργητα, βουβά και ερηπωμένα να στενάζουν κάτω από την ημισέληνο. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται, Θα γίνουν κι εδώ σταύλοι και μάντρες για τα ζώα των Τουρκαζέρων… Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί κάποια εκκλησία να γίνει μουσείο, μόνον που εκεί δεν θα έχουν τίποτε δικό τους να εκθέσουν παρά μονάχα και πάλιν τα κλεμμένα… Δείτε την κατεχόμενη Κύπρο, τον Πόντο, την Μικρασία και θα δείτε ξεκάθαρα ποιό μέλλον προδιαγράφεται και για το Νακόρνο Καραμπάχ ή Αρτσάχ ή κατά το ελληνικότερον Ορχιστηνή (βλ. Στράβων, Πλούταρχος, Κλαύδιος, Πλίνιος κ.λπ) Καληνύχτα Ορχιστηνή. Δεν γνωρίζω πώς απέκτησες αυτό το όμορφο όνομα, καταλαβαίνω όμως πολύ καλά πως αυτοί που θα σε διαφεντέψουν θα σε κρύψουν κάτω από φερετζέδες και θα σου φεσώσουν ονόματα δικά τους για να μην σε αναγνωρίζουν τα παιδιά και τα εγγόνια σου. Ίχνος από εσένα δεν θα αφήσουν…
«Όσοι θέλουν μπορούν να παραμείνουν και θα έχουν δικαιώματα», επαναλαμβάνει ο ηγέτης του Αζερπαϊτζάν, ενώ τα σάλια του που τρέχουν, προδίδουν τις αδηφάγες προθέσεις του, όπως ακριβώς και ο λύκος στο γνωστό παραμύθι με τα 7 κατσικάκια που τους έλεγε με λεπτή φωνή «είμαι η μητέρα σας» για να τα ξεγελάσει και να τα κατασπαράξει. Έτσι ακριβώς και με τον προβατόσχημο λύκο του Αζερπαϊτζάν, που την ίδια στιγμή εξαπολύει κυνηγητό για να μην αφήσει άνδρα ή νέο ζωντανό με την πρόφαση και την ταμπέλλα του τρομοκράτη. «Ανησυχεί» ο Ερυθρός Σταυρός για τους ανθρώπους που έχουν αποκοπεί από τις οικογένειές τους. Όψιμη ανησυχία και χωρίς αντίκρυσμα, γιατί τα θύματα των τελευταίων χρόνων αριθμούν δεκάδες χιλιάδες και των τελευταίων ημερών μερικές εκατοντάδες και κανένας δεν ασχολείται. Ανησυχούν και τα Ηνωμένα Έθνη και θα αποστείλουν παρατηρητές για να εξετάσουν αν υπήρχαν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων… Οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τη γη, τις περιουσίες τους, τα πάντα τους και εσείς θα στείλετε παρατηρητές, ωσάν να μην ξεριζώνονται οι άνθρωποι από τη γη τους λόγῳ της βίας και των βαναυσοτήτων των Αζερότουρκων (βλέπε Τατάρων)…Ωιμε της υποκρισίας σας και της διαβολίας σας υιοί διαβόλου, ανιστόρητοι. Που εθελοτυφλείτε και ελαφρά τη καρδίᾳ παραχωρείτε τις πατρίδες των ανθρώπων σε κλέφτες και ληστές και φονείς. Ήδη ο αιμοσταγής Ερντογάν έσπευσε περιχαρής στην περιοχή για να διασφαλίσει το δικό του κομμάτι από την πίττα. Ήδη Αζερότουρκοι μπήκαν στα σπίτια των νόμιμων ιδιοκτητών και κανείς δεν ανησυχεί. Ήδη 120,000 ψυχές, στην πλειοψηφία τους παιδιά, δεν έχουν πού να πάνε, τι να φάνε και πώς θα πορευτούν στην υπόλοιπη ζωή τους. Κανείς δεν νοιάζεται για την αλήθεια, για την ειρήνη και για την δικαιοσύνη από αυτούς που διαφεντεύουν τις ζωές μας. Όπως και κανένας δεν έτρεξε να ανοίξει τα σύνορα, το σπίτι, την καρδιά του για να δεχθεί τους πονεμένους και κατατρεγμένους αδελφούς μας. Η φιλανθρωπία, η συμπόνια και γενικά η ανθρωπιά κατάντησαν αξίες κατ᾽ επιλογή. Αυτό μας λένε οι πράξεις όλων αυτών που κλαψουρίζουν καθημερινά για τα δικαιώματα των μεταναστών, των εισβολέων, των γκεϋ, των ανωμάλων, των παιδεραστών και των βιτσιόζων κάθε λογής. Οι Αρμένιοι του Νακόρνο Καραμπάχ δεν έχουν δικαιώματα; Ω, ελεεινοί Γραμματείς και Φαρισσαίοι υποκριτές. Της οργής του Θεού πώς θα ξεφύγετε;
