ΜΕΣΑ ΣΤΗΣ ΓΗΣ ΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΠΗΛΙΕΣ…
ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
+++
Γράψε και μην διστάζεις,
παιδί Μου αγαπητό,
τον λόγο αυτόν χαρίζω
Τριαδικός Θεός,
το Πνεύμα Αληθείας,
ο Άναρχος Θεός.
Μέσα στης γης τις τρύπες
και μέσα στις σπηλιές,
θα μπείτε να κρυφθείτε,
τις ώρες τις φριχτές.
Όταν η γη θα σείεται,
θα τρέμουν τα βουνά,
αλλοίμονό σας τότε
παιδιά αμαρτωλά.
Μην σταματάς παιδί Μου,
να γράφεις το γραπτό,
όσο κι αν είναι ετούτος
ο λόγος Μου φριχτός,
πέρα για πέρα είναι,
όμως αληθινός.
Φριχτά και αποτρόπαια,
θα είναι όλα αυτά,
όπου σας αναμένουν,
αμαρτωλά παιδιά.
Εφρύαξε ο σατανάς,
ο παγκάκιστος εχθρός,
όλους να εξοντώση
ποθεί ο μοχθηρός.
Μία γεύση από την κακία του,
πήρε η Αυστραλία,
κι όλη η γη θε να γευθεί
του μαύρου την κακία.
Εδώ ΣΕΙΣΜΟΣ, εκεί ΦΩΤΙΑ,
πιο κει η ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ,
αφού οι άνθρωποι έγιναν
σαν τ’ άγρια θηρία.
Άνοιξε ο παγκάκιστος
του Άδη τα ταμεία
κι ανέβασε πάνω στην γη,
τα σατανικά του εργαλεία,
να βασανίσει απ’ την γη
όλα τα δικά του τα τεκνία,
όσα αυτόν λατρεύανε,
του κάνανε υπακοή τελεία.
Την κόλαση θα ζήσουνε
οι άνθρωποι της γης,
όσοι Με αρνηθήκανε
Εμέ τον Λυτρωτή,
που ανέβηκα εις τον Σταυρό,
να σώσω την ιδική τους την ψυχή.
Θ’ αρχίσουν τα μαρτύρια
από την γήινη ζωή
και θα συνεχιστούνε
πολλαπλάσια στην κόλαση εσαεί.
Σας τάχω όλα χιλιοειπεί,
όμως δεν Με πιστέψατε,
έφθασε πια η ώρα
τους κόπους σας να δρέψετε.
Άλλος θα πάει από φωτιά,
άλλος από σεισμό
και άλλος από τον πόλεμο,
που θάν’ πυρηνικός.
Αλλοίμονό σας δύστυχα,
πόσο σας συμπονάω,
εσείς ζείτε αναίσθητα,
κι Εγώ για σας πονάω.
Είμαι Πατέρας στοργικός
κι αυτό δεν το αντέχω,
αντί να είστε στου Παραδείσου την χαρά,
στον Άδη να σας βλέπω.
Να σας ξεσχίζει ο εχθρός
και να σας βασανίζει
και όλη την κακία του
σε σας να εξακοντίζει.
Σας τύφλωσε ταλαίπωρα,
παιδιά Μου αμαρτωλά,
μην δείτε πως βαδίζετε
στο χάος, στην φθορά,
στην κόλαση που έχασκε
σε σας φτωχά μπροστά.
Και τώρα απολαμβάνει
την νίκη την δική του,
χαίρεται και αγάλλεται,
που οι πιο πολλοί οι άνθρωποι,
αιώνια στην κόλαση,
θε να κλειστούν μαζί του,
και θα τους βασανίζει
κατά την όρεξή του.
Μα τα δικά Μου τα παιδιά,
αυτά τα λιγοστά Μου,
αυτά θα είναι ασφαλή,
μέσα στην αγκαλιά Μου,
γιατί Μου μείνανε πιστά
κι ευφραίνουν την καρδιά Μου.
Δεν θα τ’ αγγίξει η φωτιά,
ο σεισμός και η πλημμύρα,
γιατί κάτω από την Σκέπη Μου,
όλα Εγώ τα πήρα.
Δεν θα τ’ αφήσω να γευθούν
του πόνου το φαρμάκι,
θε να σκουπίζω ο Θεός,
το ιδικό τους δάκρυ,
αυτό όπου θα χύνουνε
διά τους αδελφούς τους,
τα τέκνα τους, τους συγγενείς,
και όλους τους γνωστούς τους,
που γίνανε δικοί Μου αρνητές,
τους πήραν οι εχθροί τους.
Ο Τρισυπόστατος Θεός,
έδωσα αυτό το ρήμα,
όποιοι δεν το πιστέψουνε,
θάναι μεγάλο κρίμα,
γιατί είναι μία ύστατη
που δίνω ευκαιρία,
να μετανοιώσουν, να Μου πουν’
ΗΜΑΡΤΟΝ εκ καρδίας,
για να ανοίξω και γι’ αυτούς
την αγκάλη Μου την Θεία.
Πάρτε την ευλογία Μου,
εσείς πιστά παιδιά Μου,
και μείνετε ακλόνητα
μέσα στην αγκαλιά Μου.
