Η νέα κυβέρνηση δεσμεύτηκε δια στόματος του Ζόραν Ζάεφ ότι «δεν θα αποδεχτεί οποιαδήποτε συζήτηση για ζητήματα ταυτότητας».
Προκειμένου να απαλλαχτεί η Δύση από τον -κατηγορούμενο και για διαφθορά- Ν. Γκρούεφσκι, που αλληθώριζε προς την Μόσχα, όταν προ διετίας τον εγκατέλειψε ο Σόρος, θέτει τις βάσεις για αλβανοποίηση των Σκοπίων, γεγονός που θα αποτρέψει ρωσική διείσδυση.
Είναι προφανές ότι οι παραγκωνισμένοι Σλάβοι -αρχικώς οι οπαδοί του Γκρούεφσκι που έχασαν την εξουσία, συντόμως όμως και οι άλλοι Σλάβοι, μόλις δουν ότι το κράτος αλλάζει χέρια- δεν θα παραμείνουν αδρανείς. Και στα Σκόπια, όπως και σε όλες τις αλβανικές περιοχές, οι διαφορές δεν εξομαλύνονται με διάλογο.
Ο νέος πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ, τοποθέτησε την τέως αρχηγό του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Ραντμίλα Σεκερίνσκα, ως αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, αλλά και υπουργό Άμυνας. Παρενθετικώς να πω, ότι το φαινόμενο κατάληψης των υπουργείων Άμυνας από γυναίκες, σε πολλές χώρες, ερμηνεύεται από πολλούς αναλυτές ότι συμβαίνει σε χώρες που δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να ασκήσουν ένοπλη επιθετική πολιτική, και αναθέτουν σε γυναίκες το καίριο αυτό υπουργείο για “νοικοκύρεμα”.
Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση του Νίκολα Ντιμιτρόφ, στο υπουργείο Εξωτερικών, μη εντεταγμένου δημοσίως σε κάποιο κόμμα, και διατελέσαντος επ’ αρκετόν ως εκπρόσωπος των Σκοπίων στις διαπραγματεύσεις για την ονομασία με την Ελλάδα στον ΟΗΕ και την Ε.Ε.
Ο Χ. Τελίδης στο «Έθνος» μας υπενθυμίζει ότι διαθέτει ιδιαίτερη εμπειρία στο διπλωματικό σώμα, το οποίο υπηρέτησε επί 18 χρόνια για να παραιτηθεί το 2014, αρνούμενος να πάει ως πρέσβης στη Μόσχα, εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή του στο καθεστώς του τότε πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι. Ο Ντιμιτρόφ, παρέμεινε στην Ουάσιγκτον ως πρέσβης μέχρι το 2006 και η επιλογή του έχει να κάνει προφανώς με το γεγονός ότι διατηρεί στενές σχέσεις τόσο με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και την ευρωπαϊκή διπλωματία.
Η πολιτική, την οποία καλείται να εφαρμόσει, περιγράφηκε στις δηλώσεις του Ζόραν Ζάεφ, σχετικώς προς το ζήτημα της ονομασίας, και γλώσσας του σκοπιανού κράτους. Συμφώνως προς αυτές, η νέα σκοπιανή κυβέρνηση «δεν θα επιτρέψει σε διεθνές επίπεδο να αμφισβητηθεί σε κανέναν πολίτη της ΠΓΔΜ η εθνική, πολιτιστική, γλωσσική, θρησκευτική ιδιαιτερότητά του…». Η νέα κυβέρνηση δεσμεύεται ότι «θα εργαστεί πραγματικά και δραστήρια για την υπέρβαση της διένεξης που επιβλήθηκε από την μεριά της Ελλάδας, χωρίς όμως να αποδεχτεί οποιαδήποτε συζήτηση για ζητήματα ταυτότητας».
Είναι προσεκτικά διατυπωμένες οι δηλώσεις, επειδή δεν αναφέρονται στο ζήτημα της ονομασίας, ένα αρχή. Υποστηρίζει ο Ζάεφ: «Η κυβέρνηση ποτέ δεν θα επιτρέψει προσπάθειες για την αλλαγή της εθνικής, γλωσσικής και πολιτιστικής ταυτότητας του «μακεδονικού” λαού, καθώς και οποιασδήποτε άλλης εθνικής κοινότητας της “Δημοκρατίας της Μακεδονίας”». Το ζήτημα της ονομασίας το παραπέμπει στην έγκριση των Σκοπιανών, μετά από συζητήσεις.
Για το ζήτημα της ταυτότητας και της γλώσσας, έχω γράψει πολλές φορές. Δεν φρόντισε το 1994 η κυβέρνηση Α. Παπανδρέου να συμπεριλάβει στην Ενδιάμεση Συμφωνία την αντίρρησή της ότι είναι δήθεν «μακεδονικές» και το αποτέλεσμα είναι ότι το μόνο μας πρόβλημα είναι η ονομασία. Οπότε, όπως και να αποκαλείται το κράτος, οι πολίτες θα λέγονται «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους «μακεδονική».
Ευτυχώς που δεν το αποδέχεται η Βουλγαρία, της οποίας οι πολιτικοί επί του θέματος υπηρετούν την χώρα τους, και ίσως από εκεί υπάρξει η απαραίτητη αντίρρηση.
Ο Ζάεφ, φαίνεται πως επηρεάστηκε από τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, και συμπεριέλαβε στις δηλώσεις τους τις κατωτέρω φράσεις: «Μέσω του υπουργείου Εξωτερικών, η κυβέρνηση θα μεριμνήσει για την κατάσταση της εθνικής “μακεδονικής” μειονότητας στις γειτονικές χώρες. Θα ανανεώσουμε την υποστήριξη στην εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τη γλώσσα, με βιβλία, σχολικά εγχειρίδια, παραστάσεις, διαλέξεις, εκδηλώσεις, σε κάθε περίπτωση χωρίς ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτόνων και με πλήρη σεβασμό προς αυτούς».
Σε ποιες γειτονικές χώρες αναφέρεται ο Ζάεφ, από την στιγμή που ούτε η Ελλάδα, ούτε η Βουλγαρία, αλλά ούτε και η Αλβανία αναγνωρίζουν ύπαρξη μακεδονιζόντων στο έδαφός τους;
Από την πλευρά του DUI ο πρόεδρός του, Αλί Αχμέτι, τοποθέτησε στην κυβέρνηση (πλην της επιβολής του πρώην διοικητή ταξιαρχίας του UCK, Ταλάτ Τζαφέρι, ως προέδρου της Βουλής), τον Χαζμπί Λίκα, πρώην διοικητή της 112ης ταξιαρχίας του NLA – UCK, στη θέση του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών και στο υπουργείο Περιβάλλοντος, τον Σαντουλάχ Ντουράκου, που είχε επίσης κατηγορηθεί για συμμετοχή σε εγκλήματα πολέμου το 2001 στο Κουμάνοβο, αλλά αμνηστεύτηκε αργότερα. Σε ανάλογου είδους στελέχη δόθηκαν και άλλες κυβερνητικές θέσεις.
Μακεδών
