Κωνσταντίνος Ζαγλανίκης
Από το 1985 μέχρι το 1993 ήμουνα φοιτητής στό Λονδίνο. Το 1985 πήγα στό Άγιον Όρος κι εκεί συνάντησα τον Άγιο Παίσιο. Πρώτη φορά με έβλεπε και μου είπε: “Εσύ Κωστάκη από την Κερασιά έρχεσαι;”
Χωρίς να με γνωρίζει ήξερε το όνομά μου, και από που έρχομαι (η Κερασιά είναι μιά σκήτη του Αγίου Όρους όπου είχα μείνει τις προηγούμενες ημέρες). Όταν αρχίσαμε να μιλάμε μου είπε:
Άγιος Παίσιος: “Είσαι φοιτητής στό Λονδίνο;”
Εγώ: “Ναί Γέροντα τι κακό έκανα και βρέθηκα εκεί πέρα; ” (το Λονδίνο δεν μου άρεσε καθόλου)
Άγιος Παίσιος: “Ε…είναι για να φάς μερικές φάπες από τον Διάβολο…λίγη πραγματική μπόρα….”
Eγώ: “Και τί να κάνω εκεί πέρα Γέροντα;”
Άγιος Παίσιος: “Έχεις Πνευματικό; ”
Eγώ: “Όχι”
Άγιος Παίσιος: “Είναι ένα Μοναστήρι στό Έσσεξ, να πάς εκεί και να βρείς Πνευματικό”
Τελικά άρχισα να πηγαίνω στό Μοναστήρι και να μένω όλο το Σαββατοκύριακο εκεί για 8 περίπου χρόνια που έμεινα στην Αγγλία.
Η “τύχη” τα έφερε έτσι που λίγο καιρό αφότου ο Γέροντας Σωφρόνιος έφυγε από την ζωή, έφυγα κι εγώ απο την Αγγλία. Ένα χρόνο ακριβώς αργότερα (όταν ήμουνα στο στρατό) έφυγε και ο Άγιος Παίσιος.
Σχόλιο του Κωνσταντίνου Ζαγλανίκη στο άρθρο :
