Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εγκαινιάζοντας μάλιστα άλλο ένα αναστηλωμένο τζαμί στα Γιάννενα, δήλωσε συγκεκριμένα:
«Τὰ Ἰωάννινα πέρασαν ἀναίμακτα τὸ φθινόπωρο τοῦ 1430 στὰ χέρια τῶν Ὀθωμανῶν, γιατί διδαχθήκαμε ἀπό τὴν ἅλωση τῆς Θεσσαλονίκης, ποὺ εἶχε σφαγές καὶ ἐξανδραποδισμούς καὶ οἱ Γιαννιῶτες φρόντισαν αὐτά νὰ τὰ ἀποφύγουν καὶ τὰ ἀπέφυγαν καὶ πῆραν προνόμια»!!!
Ο Τασούλας πήγε στα Γιάννενα, στάθηκε μπροστά στο τζαμί και μας έκανε το μεγάλο κήρυγμα:
Το 1430 παραδοθήκαμε αναίμακτα. Είδαμε τι έγινε στη Θεσσαλονίκη, φοβηθήκαμε, δώσαμε τα κλειδιά, πήραμε προνόμια και ζήσαμε. Μπράβο μας. Αυτό μας είπε ο Πρόεδρος. Όχι για το αίμα του Μπιζανιού, για τους νεκρούς του ’13. Για την παράδοση. Και μάλιστα την παράδοση σαν να ήταν εθνικό κατόρθωμα.
Σαν να μας λέει κατάμουτρα: «Όταν σκύβεις στην ώρα σου, όχι μόνο δεν σε σφάζουν, παίρνεις και κάτι παραπάνω. Να το παράδειγμα».
Και το λέει στα εγκαίνια του τζαμιού, μπροστά στον μιναρέ. Σαν να θέλει να μας τρίψει στη μούρη πόσο έξυπνο είναι να παραδίνεσαι.
Τα «προνόμια» κράτησαν όσο τους βόλευε. Μόλις το 1611 σηκώθηκε κεφάλι, τα προνόμια εξαφανίστηκαν μαζί με τις εκκλησίες. Αλλά αυτά δεν τα λέει, λέει μόνο το «αναίμακτα» και το «πήραμε προνόμια».
Αυτή είναι η γραμμή τους. Η υποταγή βαφτίζεται σοφία. Ο ραγιάς που λύγισε γίνεται πρότυπο και όποιος θυμάται ότι την ελευθερία την πήραμε με το μαχαίρι και το αίμα, θεωρείται ακραίος και επικίνδυνος.
Ο Τασούλας δεν έκανε λάθος, αλλά είπε ακριβώς αυτό που πιστεύουν. Καλύτερα σκλάβος με χαρτιά παρά ελεύθερος με ρίσκο και μετά απορούν γιατί ο κόσμος τους γράφει στα παλιά του τα παπούτσια.
