Α. (Προφήτου Δανιήλ)
«…καὶ ἰδοὺ τράγος Αἰγῶν, ἤρχετο ἀπὸ λιβός ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς καὶ οὐκ ἦν ἀπτόμενος τῆς γῆς…
καὶ ἦλθεν ἔως τοῦ κριοῦ τοῦ τὰ κέρατα ἔχοντος καὶ ἔδραμε πρὸς αὐτὸν ἐν ὁρμῇ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ…καὶ ἐξηγριάνθη
πρὸς αὐτὸν καὶ ἔπεσεν τὸν κριὸν καὶ συνέτριψεν ἀμφότερα τὰ κέρατα αὐτοῦ…καὶ ἐριψεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ
συνεπάτησεν αὐτὸν καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ…Ὁ Κριὸς ὁ ἔχων τὰ κέρατα, βασιλεύς
Μήδων καὶ Περσῶν, ὁ Τράγος τῶν Αίγῶν, Βασιλεύς Ἑλλήνων…»
Βασιλεύς Ἑλλήνων λοιπόν, Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών !
Σύμφωνα μὲ τὸν Ἐβραῖο ἱστορικὸ Ἰώσηπο, ὅταν ὁ Ἀλέξανδρος ἦταν στὸ Δῖον, λίγο πρὶν ξεκινήσει τὴν ἐκστρατεία του κατὰ τῶν Περσῶν ἀπὸ τὴν Ἀμφίπολη,
εἶχε Θεοπτία, εἶδε τὸ πρόσωπο τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ποὺ τὸν παρότρυνε νὰ μὴν καθυστερήσῃ τὴν ἐκστρατεία του καὶ πὼς Ἐκεῖνος θὰ εἶναι πάντα μαζί του.
Καὶ ἀγαπήθηκε ὁ Ἀλέξανδρος καὶ δὲν νικήθηκε ποτὲ καὶ διέδωσε τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα καὶ τὴν γλῶσσα, γιὰ νὰ γραφτοῦν τὰ Εὐαγγέλια.
Καὶ στὸ Δῖον εἶναι θαμμένος, κοντὰ στὴν Παναγία τὴν Κονταριώτισσα, καὶ ἄς ψάχνουν ἄλλοι ἀλλοῦ.
Β. ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ
Σημεῖον μέγα φανερώθηκε στὸν οὐρανό καὶ «ὡς ὁ Παῦλος, οὐρανόθεν τὴν κλήσην ἐδέξατο » ὁ ἅγιος καὶ μέγας Κων/νος. Καὶ νικᾶ καὶ κηρύττει ἀνεξηθρησκεία καὶ θρησκευτικὴ ἐλευθερία, καὶ καλεῖ τὴν Α’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ μεταφέρει ἀπὸ τὴν ἑπτἀλοφο Ῥώμη στὴν ἑπτάλοφο ἑλληνικῆ πόλη Βυζάντιο, τὴν πρωτεύουσα τῆς ‘Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ΚΑΙ ΙΔΟΥ ἡ Νέα Ῥώμη, ἡ Κων/νου Πόλις , ἡ Κωνσταντινούπολις, ἡ τῶν Ἑλλήνων Ῥωμαίων πολιτῶν, τῶν Ῥωμηῶν, ἡ μακροβιότερη τῶν αἰώνων Αύτοκρατορία !!
Γ. Ὁ Καρλομάγνος, προσαρτᾶ μὲ συνεχεῖς πολέμους στὸ βασίλειο τῶν Φράγκων ὅλη σχεδὸν τὴν Δ.Εύρώπη, τοποθετεῖ δικό του ἐπίσκοπο Ῥώμης καὶ «στέφεται» Αὐτοκράτωρ τῶν Ῥωμαίων τὸ 800μ.Χ.
Τὸ 1054, ἐπέρχεται ὀριστικὰ ἡ ῤῆξις ἀνάμεσα στὴν Δυτικὴ καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία, γνωστὴ ὡς Σχίσμα.Τὸ πρωτεῖον τοῦ Πάππα, τὸ φιλιόκβε καὶ ἄλλες κακοδοξίες τοῦ παππισμοῦ, τὸν καθιστοῦν πλάνη καὶ αἵρεση.
Τὸ 1204, οἱ Φράγκοι καταλαμβάνουν τὴν Κων/πολη καὶ τὴν λεηλατοῦν γιὰ 50 χρόνια. Ὁ ἄγιος βασιλιᾶς μας Ἰωάννης Βατάτζης, μὲ ἔδρα τὴν Νίκαια, προετοιμάζει τὸ ἔδαφος μὲ τὶς στρατιωτικὲς καὶ πολιτικές του ἰκανότητες, γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Κων/πόλεως καὶ τῶν ἄλλων χαμένων ἐδαφῶν. Κοιμήθηκε μὲ τὸ ὄνειρο καὶ μαρμάρωσε, κι ἀκόμα μαρμαρωμένος στέκει καὶ περιμένει ὁ ἅγιος βασιλιᾶς μας νὰ ἔρθῃ ἡ ὥρα καὶ ἡ στιγμὴ νὰ βγάλῃ τὸ σπαθί του ἀπ’ τὸ θηκάρι, ποὺ θὰ σημάνῃ, τὴν ὁλοκληρωτική μας ἀπελευθέρωση, ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων Ῥωμηῶν ἀλλά καὶ τῆς Οίκουμένης, καθ’ὅτι Ἕλλην εἶναι ὁ παγκόσμιος ἄνθρωπος καὶ Ῥωμηός, ὁ Ἅγιος Ἕλληνας !!
ΦΡΑΓΚΟΙ – ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ – ΑΒΑΡΟΙ – ΟΘΩΜΑΝΟΙ – ΛΟΓΙΩ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ
σφυροκοποῦν τὴν καρδιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀκαταπαύστως !!
Δ. Τρίτη 29 Μαΐου 1453 «ἡ Ῥωμανία ἐπάρθεν »
«…Τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμὸν ἔστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ. Κοινῇ γὰρ γνώμῃ
πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν, καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν.»
Ὁ βασιληᾶς μας, Κων/νος Παλαιολόγος, σκοτώθηκε, δὲν παραδόθηκε !!
Ε. 25η Μαρτίου 1821 Γιὰ πολλοστὴ φορὰ ξεσηκώνεται ὁ ἑλληνισμὸς γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία, καὶ πετυχαίνει τὴν μερική του ἀπελευθέρωση μὲ δάκρυα, αἷμα, θυσίες καὶ προδοσίες ξένων καὶ δικῶν.
ΣΤ. 1832, 27 Σεπτεμβρίου – Ἐπιστολὴ παίδων γιὰ τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια
«Ἀγαπημένε μας τρυφερὰ πατέρα. Μὲ τὸν θάνατό σου, σκοτείνιασαν ὅλα γύρω μας.Τὰ λουλούδια μαράθηκαν.Τὰ πουλιὰ σώπασαν.
Ὅλα βουβάθηκαν, ἀπὸ τὶς δικές μας παιδικὲς καὶ νεανικὲς κραυγές, ποὺ τὶς στέλνουμε στὸν οὐρανὸ μαζὶ μὲ τοὺς λυγμούς μας.
Ἐκείνοι ποὺ σὲ σκότωσαν, θὰ εἶναι καταραμένοι. Γιατὶ σκότωσαν τὴν ἐλπίδα μας. Σκότωσαν τὴν παρηγοριά μας.Τὴ δύναμη.Τὸ φῶς
γιὰ ἕνα καλύτερο αὔριο. Γιατὶ σκότωσαν ἐσένα ἀγαπημένε μας Κυβερνήτη-πατέρα.»
Μὲ δολοπλοκίες ἈγγλοΓάλλων ποὺ ὅπλισαν χέρι ἑλληνικό, στὶς 27 Σεπτεμβρίου τοῦ 1832, ἡ ἐλπίδα νὰ ξαναστηθῇ τὸ Ῥωμαίϊκο, ἀναβλήθηκε.
Ζ. 200 σχεδὸν χρόνια τώρα, βαλλόμεθα ἀπὸ Ἀνατολὰς καὶ Δυσμὰς καὶ Βορρᾶ. Βαλλόμεθα ΑΛΛΑ κυρίως ἀλλοτριωνόμεθα. Γινόμαστε ξένοι πρὸς τὸν φιλότιμο καὶ ἔνθεο ἐαυτό μας.Ὑλισμός, πολιτικοκοινωνικὲς ἰδεολογίες, ψυχολογίες, ἀστικὸς τρόπος ζωῆς, ἀθεΐες, παγανισμοί, πολιτικοὶ (ἀν)όρθολογισμοί, δικαιωματισμοί, προοδευτισμοί, σὲξ καὶ γουὸκ ποὺ λένε ἀτζέντες, μᾶς θόλωσαν τὸ νοῦ, καὶ χάσαμε τὸν προσανατολισμό μας, καὶ τὸν θεϊκό μας προορισμό.
ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΕΛΛΑΣ, ΗΠΕΙΡΟΣ
«Ἕλληνες εἰσὶν, Ἠπειρῶται καλούμενοι ἄχρις Ἐπιδάμνου πόλεως ἥπερ ἐπιθαλασσία οἰκεῖται»
Ἡ Ἤπειρος ἁπλώνεται ἂπὸ τὸν Ἀμβρακικὸ κόλπο ἔως τὸν Γενούσο ποταμό, παράλληλα τῆς Ἐγνατίας ὁδοῦ, μὲ πρωτεύουσα τὴν Νικόπολη ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων – πέρα ἀπὸ τὸν Γενούσο ποταμό, ζοῦσαν τὰ φύλλα τῶν Ἰλλυρίων μὰ ὡστόσο ὁ ἑλληνισμός ἁπλωνόταν καὶ στὰ παράλια τῆς Ἀδριατικῆς ἔως τὴν Ἐπίδαμνο, τὸ σημερινὸ Δυρράχιο.
Τὸ 1913, οἱ γνωστὲς μικρομέγαλες δυνάμεις, γιὰ χάρη τῆς Ἰταλίας καὶ Αὐστρουγγαρίας, ἔφτιαξαν ἕνα κράτος , τὸ Ἀλβανικό, κόβοντας τὴν Ἤπειρο σὲ Νότιο καὶ Βόρειο. Τὸ 1914 οἱ Ἕλληνες τῆς Β.Ἠπείρου, πολέμησαν καὶ κέρδισαν τὴν ἀνεξαρτησία τους μὲ τὸ πρωτόκολλο τῆς Κέρκυρας, τὸ ὁποῖον ποτὲ δὲν ἀκυρώθηκε ποτὲ ὅμως καὶ δὲν ἐφαρμόστηκε.Τὸ 1916, ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς, κηρύττει τὴν προσάρτηση τῆς Β.Ἠπείρου στὴν Ἑλλάδα. Τὸ 1925, μετὰ τὴν λήξη τοῦ Α’ παγκοσμίου πολέμου , μὲ τὸ Β’ πρωτόκολλο τῆς Φλωρεντίας , ἡ Β.Ἤπειρος ξαναδίδεται στὴν Ἀλβανία.Τὸ 1939, ἡ Ἀλβανία συμμαχεῖ μὲ τὴν Ἰταλία καὶ πολεμᾶ τὸ 1940 κατὰ τῶν Ἑλλήνων.Τὸ 1940 ἐλευθερώνεται πάλι ἡ Β.Ἤπειρος ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ στρατό.Τὸ 1944 , ἐπικρατοῦν οἱ κομουνιστὲς στὴν Ἀλβανία καὶ οἱ Ἕλληνες πιὰ τῆς Β.Ἠπείρου, ζοῦνε διπλὴ σκλαβιά. Ἀλβανοποιήθηκαν διὰ ροπάλου.
Κομμένη ἡ Ἤπειρος, κομμένη ἡ Κύπρος, κομμένη ἡ Θράκη, Πόντος, Καππαδοκία, Μ.Ἀσία, μούτε καθόλου, ψαλιδισμένα καὶ τὰ ἑλληνικὰ χωριὰ στὴν Βαρδαρία τῶν Σκοπιανῶν ποὺ ἔχουν τὴν ἀπαίτηση νὰ λέγονται Μακεδόνες !
«Θὰ ἔρθῃ πρῶτα ἕνα ψευτορωμαίϊκο. μὴν τὸ πιστέψετε. θὰ φύγῃ πίσω»
μᾶς προετοίμασε ὁ ἅγιος Πατροκοσμᾶς γιὰ τὰ νέα δεινά, γιὰ τὴ νέα σκλαβιά μας.
ΜΑ μέσα στὸ σκοτάδι μας, ΦΩΤΙΕΣ ἀνάβουν, οἱ καρδιὲς τῶν ἡρώων ποὺ ποτὲ δὲν ξέχασαν τὴν ῥίζα καὶ τὸν προορισμό τους !!
Οἱ ἥρωες τοῦ ’21 – οἱ ἥρωες τοῦ ’40 – οἱ ἥρωες τῆς Μακεδονίας – οἱ ἥρωες τῆς Κύπρου – τοῦ Πόντου ἀντάρτες καὶ τῆς Ἠπείρου παλλικάρια, μὲ τὸ αἷμα τους μᾶς καλοῦν νὰ κρατήσουμε ἀναμμένο τὸν πόθο τῆς λευτεριᾶς καὶ τῆς προκοπῆς μας !!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΝΕ ΚΑΤΣΙΦΑ !!
Στὶς 27 Όκτωβρίου, σὲ συλλαμβάνουν οἱ εἰδικὲς ἀστυνομικὲς δυνάμεις, σὲ δὲνουν, σὲ γυμνώνουν, καὶ σὲ χτυπᾶνε μὲ ξύλα ὧρες πολλὲς σὲ ὅλο σου τὸ σῶμα ἀλλά, ὄχι στὸ πρόσωπο, γιὰ νὰ φοβηθῇς «τέρμα οἱ σημεῖες, σοῦ εἶπαν, κάτσε φρόνημα». Τὸ πρωΐ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, σὰν ἕτοιμος ἀπὸ καιρό, παρέδωσες σιωπηλὰ , κοιτάζοντας λυπημένος πρὸς τὴν Ἑλλάδα, τὸν σταυρὸ ποὺ φοροῦσες στὴν μαννούλα σου,καὶ ὕψωσες σημαία ἑλληνική, μὲ ἀτρόμητη καρδιά.
Καὶ φοβήθηκαν μὲ τὴν ἀφοβιά σου. Καὶ ἐσένα τὸν ΕΝΑΝ, σὲ κυνήγησαν 25 καὶ σὲ πυροβόλησαν, τὴν ὥρα ποὺ μὲ τὰ χέρια σου ἀνοικτὰ, σὰν ἀετοῦ φτερά φώναζες «Ζήτω ἡ Ἑλλάδα, ζήτω ἡ Β.Ἤπειρος !! »
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ !!
Ἕξι χρόνια πέρασαν ἀπὸ τότε !
Καμμιὰ ἀμφιβολία δὲν ἔχουμε – τὸ ἰλαρό σου πρόσωπο μᾶς τὸ βεβαιώνει – πὼς ἑνώθηκες μὲ τοὺς ἥρωες καὶ ἁγίους, καὶ πὼς λυπᾶστε καὶ χαίρεστε καὶ τὰ λέτε ὅλοι μαζί : μὲ τὸν Μεγαλέξανδρο, μὲ τὸν Κων/νο Παλαιολόγο, μὲ τὸν ἅγιο Ἰωάννη Βατάτζη, τὸν ἅγιο καὶ μέγα Κων/νο,τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια, τὸν Ἀθανάσιο Διάκο, τὸν Παῦλο Μελᾶ, τὸν Εὐαγόρα Παλλικαρίδη, τὸν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τὸν Ἀριστοτέλη Γκούμα, τὸν Τάσο Ἰσαάκ καὶ τὸν Σολομοῦ, τὸν Νικόλαο Καπετανίδη, τὸν Κων/νο Κουκίδη, τὸν Γρηγόριο Αύξεντίου, τὴν Λέλα Καραγιάννη καὶ ὅλους τοὺς καλῶς ἀθλήσαντας ἁγίους καὶ ἥρωες μάρτυρες καὶ πὼς ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, μὲ τὸ δεξὶ πόδι τοῦ τσολιᾶ ποὺ θὰ κτυπήσῃ, θὰ σηκωθεῖτε, ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ζωντανοὶ καὶ ὰπεθαμένοι-ἀθάνατοι, θὰ καμακώσουμε τὸ θεριὸ μὲ τὸ καμάκι τοῦ ἥλιου !!
«Ὁ Βασιλιᾶς μας σκοτώθηκε, δὲν παραδώθηκε, εἶπε ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ὁ πόλεμος συνεχίζετται»
«Τὴν Β.Ἤπειρο θὰ τὴν ἐλευθερώσουν, 7 τρελλοὶ ἀπὸ μέσα καὶ ἀπ’ ἔξω» προεῖπε ὁ ἅγιός μας Παΐσιος.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ ΚΑΤΣΙΦΑ, ΧΑΙΡΕ, καὶ τὰ χαιρετίσματά μας δῶσε καὶ στὴν οὐράνια συντροφιά σου !!
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ !
(θὰ διαβαστῇ Θεοῦ θέλοντος, στὶς 28 Ὀκτωβρίου, στὰ σύνορα, ὅπου κάθε χρόνο τελοῦν
τὸ μνημόσυνο τοῦ παλλικαριοῦ, στὸ ἐτήσιο ραντεβοῦ τους, κάποιοι, ποὺ δὲν θέλουν νὰ ξεχνοῦν)
ΑΘΑΝΑΤΟΣ !
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ