Ο Ερντογάν έχει δύο άγχη, γι’ αυτό και στρέφεται με σφοδρότητα εναντίον της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ.
Το πρώτο άγχος του είναι ο φόβος
απώλειας εδαφών της Τουρκίας, λόγω επικείμενης ίδρυσης κουρδικού κράτους νότια της Τουρκίας.
Το δεύτερο άγχος του είναι η αλλοίωση της εικόνας της Τουρκίας ως εθνικού κράτους εξ αιτίας της εισβολής της παγκοσμιοποίησης, η οποία θα αφαιρέσει σημαντικά τμήματα της εθνικής κυριαρχίας και θα ενσωματώσει την Τουρκία στο άρμα της διεθνούς ολιγαρχίας.
Επειδή περίπου τα ίδια άγχη έχει και ο Πούτιν, μετά δε και το αποτυχημένο πραξικόπημα, το οποίο παρείχε αδιάσειστες αποδείξεις στον Ερντογάν που επιβεβαίωσαν τα άγχη του, η προσέγγιση Ερντογάν – Πούτιν είναι φυσικό επακόλουθο.
Αν συνυπολογίσουμε και την εκτέλεση του Ιρανού επιστήμονα ως κατασκόπου των ΗΠΑ, τότε πάμε γραμμή για Ευρασιατική Ένωση.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι τι πρέπει να κάνουμε εμείς. Εμείς θα πρέπει να έχουμε πάντα ως οδηγό το σύνθημα «πρώτα τα ελληνικά συμφέροντα» και με βάση αυτό θα πρέπει να κινηθούμε μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και λοιπές ανοησίες.
