ΜΕΓΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
+++
Γράψε και μην καθυστερείς, γιατί ο καιρός περνάει,
φεύγει ετούτος γρήγορα και πίσω δεν γυρνάει.
Φεύγει ο χρόνος γρήγορα, κονταίνει το σκοινί σας,
που θάρθουν εναντίον σας, οι βρωμεροί εχθροί σας.
Χρόνια πολλά ετοιμάζονταν, όμως δεν το τολμούσαν,
την έχθρα εναντίον σας, με ζόρι συγκρατούσαν.
Τους έφερνα εμπόδια ο Κύριος και Θεός σας,
γιατί ήταν ανέτοιμος προς τούτο ο λαός σας.
Δεν εννοώ τα όπλα σας, τα πυρομαχικά,
Εμένα ενδιαφέρουν μόνον τα ψυχικά.
Ήθελα να ξεχωριστεί η ήρα απ’ το σιτάρι,
αυτό για να προφυλαχθεί εις το δικό Μου αμπάρι.
Να είναι αναπολόγητοι, χωρίς δικαιολογία,
αυτοί που θα γεμίσουνε του Άδη τα ταμεία.
Γιατί αδιαφορήσανε στα σήματα κινδύνου,
που έστελνα συνέχεια να τους ειδοποιήσω
και από τον δρόμο τον κακό, πίσω να τους γυρίσω.
Μα τώρα εξαντλήθηκαν όλα τα περιθώρια,
και για άλλη ανοχή δεν περισσεύουν όρια.
Ο κόμπος πλέον έφθασε παιδιά Μου εις το χτένι,
ο χρόνος ετελείωσε, άλλος πια δεν σας μένει.
Σας τόχα τέκνα ξαναπεί, όμως δεν το προσέξατε,
θα πρέπει προς τα πίσω, εσείς να ανατρέξετε.
«Σας είχα πει πως ήθελα το μέγιστο κακό, να έρθει καλοκαίρι
και όχι με κρύο και με πάγο μες στον χειμώνα αυτό».
Όμως αδιαφορήσατε παιδιά Μου εντελώς,
στον κάλαθο πετάξατε τον λόγο δυστυχώς.
Τώρα όλοι θα ζήσετε την πραγματοποίησή του,
τώρα θα δοκιμάσετε την πίκρα την δική του.
Η εκκλησία Μου η Ορθόδοξη, αυτή η κυνηγημένη
και απ’ όλους προδομένη εύχεται ανελλιπώς,
όλους να σας φυλάω ο Κύριος και Θεός,
από φωτιά κι από σεισμό, από λιμό,
λοιμό και καταποντισμό,
από επιδρομή αλλοφύλων, από εμφύλιο πόλεμο
και από αιφνιδίου θανάτου.
Τώρα όλα αυτά θα είναι το περιεχόμενο του ιδικού σας πιάτου.
Σας τόπα άπειρες φορές , ο Κύριος και Θεός σας,
πως είστε οι μόνοι υπεύθυνοι για τούτο το κακό σας,
και μην πασχίζετε άδικα σε άλλους να το ρίξετε,
αφού μόνοι σας το διαλέξατε και το αποφασίσατε,
όταν εσείς οι ίδιοι την θέση σας από Μένα,
μόνοι διαχωρίσατε.
Και τώρα όλο το κακό μόνοι θα αντιμετωπίσετε,
αφού μούτρα δεν θάχετε βοήθεια να ζητήσετε.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΑ ΑΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ,
ΠΟΛΛΟΙ ΘΑ ΤΑ ΧΛΕΥΑΣΕΤΕ,
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΕΙΠΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ,
ΠΩΣ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΣΑΣ,
ΜΟΝΟΙ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ.
Μα όποιο απ΄ τα τέκνα Μου έδινε σημασία,
στα λόγια Μου τα άγια, στα λόγια Μου τα Θεία,
και έκανε την δέουσα προς τούτο εργασία,
τίποτα δεν θα φοβηθεί, τίποτα δεν θα πάθει,
απ’ όσα και να γίνουνε σ’ όλης της γης τα πλάτη.
Γιατί έχει αποθέματα αυτό πνευματικά
και έχει τα πάντα εμπιστευθεί σε Με τον Βασιλιά,
γι’ αυτό και θάναι ήρεμη ετούτου η καρδιά.
Και τώρα απευθύνομαι στα τέκνα τα δικά Μου,
εις τα πιστά Μου τα παιδιά, αυτά τα λιγοστά Μου.
Κουράγιο κάντε τέκνα Μου, μπόρα είναι θα περάσει,
και πάλι το χειλάκι σας, θε να χαμογελάσει.
Μαζί μετά θα ζήσουμε επάνω εις την γη Μου,
Εγώ ο Πατέρας σας Θεός και σεις
οι θυγατέρες και οι υιοί Μου.
Κουράγιο, θα τελειώσουνε πλέον τα βάσανά σας
κι ό,τι κακό ετρόμαζε την δύστυχη καρδιά σας.
Σφραγίδα βάζω τον Σταυρό στο άγιο γραπτό,
κανείς μην αμφιβάλει παιδιά Μου δι’ αυτό,
ο Θεός ο Παντοκράτωρ, Κύριος του παντός.
Αμήν και τω Τριαδικώ Θεώ δόξα.
+++
