Σερένα Νομικού
Οι διαδηλωτές στη Γαλλία δεν έχουν κανέναν αρχηγό, καμία οργάνωση και δεν εκφράζουν καμία απαίτηση. Το μοναδικό που τους ενώνει είναι ένας ύμνος: η Μασσαλιώτιδα, το γαλλικό τραγούδι που γεννήθηκε στην επανάσταση του 1789.
Επικαιρότητα
Κανένας δεν είχε προβλέψει τίποτα. Κανένας δεν φανταζόταν πως αυτός ο θηριώδης αριθμός ατόμων θα πλημμύριζε τους δρόμους του Παρισιού (άρθρο μου). Κανένας δεν σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να κλιμακωθεί η βία στις διαμαρτυρίες σε ολόκληρη τη Γαλλία. Κανένας δεν υπέθετε πως η κυβέρνηση θα ένοιωθε τόσο ανίσχυρη και ανασφαλής, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τα «κίτρινα γιλέκα» που έχουν γεμίσει τις τηλεοπτικές οθόνες του πλανήτη.
Πόσο μάλλον όταν τα «κίτρινα γιλέκα» δεν έχουν κανέναν αρχηγό, καμία οργάνωση και δεν εκφράζουν καμία απαίτηση. Το μοναδικό που ενώνει τους διαδηλωτές είναι ένας ύμνος: η Μασσαλιώτιδα, το πασίγνωστο γαλλικό τραγούδι που γεννήθηκε στην επανάσταση του 1789. Εντυπωσιακό για εμάς τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που, παρά το ότι έχουμε υποφέρει τα πάνδεινα επί οχτώ ολόκληρα χρόνια, έχουμε σκύψει το κεφάλι ισχυριζόμενοι πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, επειδή δεν υπάρχει ηγέτης!
Που επικρίνουμε αυτούς που μας υποδεικνύουν πως έτσι θα καταστραφούμε και θα χαθούμε ως Έθνος από το πρόσωπο της γης ως ανεύθυνους, αφού έτσι θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική ηρεμία! Που έχουμε εξευτελιστεί διεθνώς, αποτελώντας ντροπή για την Ευρώπη. Που έχουμε χάσει την εθνική μας αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, την ελευθερία και την κυριαρχία μας, χωρίς καμία ουσιαστική διαμαρτυρία.
Που έχουμε ανεχτεί την παράνομη αντιστροφή του δημοψηφίσματος, την παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας, την εξορία 500.000 παιδιών μας, τη μεταφορά των χρεών μας στις επόμενες γενιές, τη φτωχοποίηση και τον εξευτελισμό μας ακόμη και από τους αδύναμους γείτονες μας, με μία αδιαφορία που κυριολεκτικά σκοτώνει. Τι μπορεί αλήθεια να πει κανείς; Την πικρή αλήθεια. Απλά ότι έχουν απομείνει πολύ λίγες Ελληνίδες και ακόμη λιγότεροι Έλληνες στην Ελλάδα.
Οι Γάλλοι όμως παραμένουν Γάλλοι, παρά το ότι βίωσαν το διαφωτισμό και υιοθέτησαν τη Δημοκρατία σχεδόν 2.000 χρόνια μετά από εμάς. Αγωνίζονται για την ελευθερία και το βιοτικό τους επίπεδο. Δεν σκύβουν δουλικά το κεφάλι και δεν χρειάζονται κανέναν να τους πει τι θα κάνουν. Το κυριότερο, δεν είναι δειλοί, ούτε μοιρολάτρες και δεν φοβούνται.
Σε κάθε περίπτωση, η Γαλλία βρίσκεται σε κατάσταση αναταραχής από τότε που τα κίτρινα γιλέκα βγήκαν στους δρόμους (17.11.18), διαμαρτυρόμενα για τις αυξήσεις στα καύσιμα. Τα εργατικά συνδικάτα προσπάθησαν να επωφεληθούν, οργανώνοντας δικές τους διαδηλώσεις, ως συνήθως με την αποστολή SMS, αλλά δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν πάνω από 100 άτομα. Αντίθετα τα κίτρινα γιλέκα, στήνοντας μία εκδήλωση στο face book, γέμισαν τους δρόμους. Οι Γάλλοι έχουν σιχαθεί τα συνδικάτα, όπως ακριβώς τους πολιτικούς τους, καταλαβαίνοντας το βρώμικο ρόλο τους. Αποτελούν ήδη παρελθόν.
Την περασμένη εβδομάδα, το Σάββατο, 260 άτομα τραυματίσθηκαν, 400 συνελήφθηκαν από την αστυνομία, ενώ καταστράφηκαν τράπεζες και καταστήματα. Σήμερα οι συλλήψεις έχουν ήδη περάσει τις 1.000 ενώ, παρά το ότι η κυβέρνηση συγκέντρωσε τεράστιες αστυνομικές δυνάμεις και έκλεισε δεκάδες σταθμούς του μετρό, δεν κατάφερε να εμποδίσει τους διαδηλωτές.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 70-80% των Γάλλων στηρίζει τα κίτρινα γιλέκα, παρά τα καμένα αυτοκίνητα, τα λεηλατημένα καταστήματα και τις απίστευτες καταστροφές που προκαλούν. Αντίθετα, στην Ελλάδα ένα αντίστοιχο ποσοστό στηρίζει τα κόμματα που κατάκλεψαν, κατάστρεψαν, εξευτέλισαν και υποδούλωσαν τη χώρα. Σπρώχνεται δε για να εισπράξει το μέρισμα της ντροπής που η κυβέρνηση κάνει ότι μπορεί για να μη δώσει, με τις προϋποθέσεις που έχει θέσει. Το να πει κανείς; Την πικρή αλήθεια. Απλά ότι έχουν απομείνει πολύ λίγες Ελληνίδες και ακόμη λιγότεροι Έλληνες στην Ελλάδα.
Κλείνοντας, το γεγονός πως η γαλλική η κυβέρνηση απέσυρε φοβισμένη την αύξηση των φόρων στα καύσιμα, υποσχέθηκε να αυξήσει το βασικό μισθό, καθώς επίσης να δώσει ένα ειδικό αφορολόγητο επίδομα στους εργαζομένους μετά από πρόταση των εργοδοτών, δεν σταμάτησε κανέναν. Τα «κίτρινα γιλέκα» δεν θέλουν μπαλώματα, όπως εμείς στην Ελλάδα. Θέλουν μία ριζική λύση για τα προβλήματα τους, όσο και αν τους κοστίσει.
