Όλες οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία βασίζονται σε υποθέσεις για τα έσοδα από τον τουρισμό. Έχοντας ακούσει δηλώσεις του τύπου «αν τα ξενοδοχεία παραμείνουν κλειστά τον Μάιο», θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι εξαιτίας τους αποκτήσαμε έναν βαθμό ανησυχίας. Το μοναδικό σοβαρό σενάριο πάνω στο οποίο μπορεί να δομηθεί μία αξιόπιστη πολιτική είναι ότι τα ξενοδοχεία θα ανοίξουν και πάλι το 2021.
Να κάνουμε ορισμένες γενικές παρατηρήσεις για να προσεγγίσουμε καλύτερα το πρόβλημα. Τα μεγάλα ξενοδοχεία έχουν σημαντικά λειτουργικά έξοδα και η κερδοφορία τους εξαρτάται από την διάρκεια της σεζόν. Το πλέον συνηθισμένο είναι να περνάνε την γραμμή του κόκκινου μετά από τον τον τέταρτο μήνα. Θα πρέπει λοιπόν να θεωρούμε μάλλον απίθανο να ανοίξουν τα μεγάλα ξενοδοχεία μετά τον Ιούλιο, στην μέση, δηλαδή, της τουριστικής περιόδου.
Ακόμη κι αν κάποιοι ξενοδόχοι θελήσουν να ρισκάρουν και να ανοίξουν κάποιες μικρές μονάδες υπό προϋποθέσεις, εξακολουθεί και υφίσταται το ερώτημα πώς θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό κρούσμα! Θα μπουν σε καραντίνα; Κι αν ναι, τι θα συμβεί με τις αναχωρήσεις και τις αφίξεις; Που θα μείνουν εκείνοι που θα φτάσουν το μεσημέρι, αν εκείνοι που ήταν να αναχωρήσουν και να τους παραχωρήσουν τα κρεβάτια τους θα είναι σε καραντίνα από το πρωί; Και ποιος θα πληρώσει τότε την μεγάλη ζημιά του ξενοδοχείου; Δύσκολη η άσκηση…
Για να φτάσει κάποιος σε ένα ελληνικό νησί θα πρέπει να μπει μέσα σε ένα αεροπλάνο ή πλοίο. Ποιος διαβεβαιώνει τους επιβάτες ότι ο διπλανός του δεν είναι άρρωστος; Ή ότι ένας άρρωστος δεν έχει ακουμπήσει το πόμολο μιας πόρτας;
Είναι τόσα πολλά τα προβλήματα που για πολλούς επαγγελματίες του χώρου θα θεωρήσουν προτιμότερο να μην ανοίξουν καν από το να μπουν σε μία περιπέτεια που δεν θα γνωρίζουν που θα τους οδηγήσει. Και να σκεφτεί κανείς ότι δεν είναι μόνο τα ξενοδοχεία. Είναι τα εστιατόρια, τα μπαρ, τα καταστήματα τουριστικών ειδών, αλλά και εταιρείες που σχετίζονται με τις προμήθειες όλων αυτών των επιχειρήσεων.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα ανοίξουν τα ξενοδοχεία. Αλλά αν βρεθεί γρήγορα φάρμακο ή εμβόλιο. Για να σώσουμε έτσι το 2021. Κάτι που είναι πάρα πολύ πιθανό. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε ότι βρίσκεται ένα φάρμακο τον Ιούνιο, αυτό δεν φτάνει για να σώσει την σεζόν. Μπορεί ίσως να δώσει ζωή σε μικρότερες μονάδες για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά δεν μπορεί να βάλει μπροστά τις μηχανές της τουριστικής βιομηχανίας.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, λοιπόν, πρέπει να λάβει υπόψη του το χειρότερο σενάριο και όχι κάποιες πιθανές ανατροπές σε αυτό. Την ίδια ώρα χρειάζεται μια ουσιαστική στροφή και σε άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Να αποκτήσει η ελληνική οικονομία μεγαλύτερο … χαρτοφυλάκιο και περισσότερη διασπορά. Η μεγάλη αυτή κρίση είναι ταυτόχρονα και μεγάλη ευκαιρία. Ή καλύτερα μπορεί να αποτελέσει μία μεγάλη ευκαιρία! Αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να δουν και να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα.
Θανάσης Μαυρίδης
[email protected]
