Άρθρο του Χρήστου Καπούτση
Τέσσερις είναι οι αναβαθμοί της προκλητικής και αναθεωρητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Η μέτρια , είναι η παράβαση των κανόνων ασφαλείας πτήσεων και του κανονισμού του ICAO στο FIR Αθηνών. Ο Διεθνής οργανισμός έχει αναθέσει στις Ελληνικές αρχές την ασφάλεια της αεροπλοΐας και ναυσιπλοΐας στο Αιγαίο στις Ελληνικές αρχές, αλλά η Τουρκία δεν σέβεται τη διεθνή νομιμότητα. Στόχος της Άγκυρας να αναλάβει η Τουρκία τις επιχειρήσεις έρευνας –διάσωσης στο μισό Αιγαίο, εγκλωβίζοντας τα ελληνικά νησιά ταυ Ανατολικού και Κεντρικού Αιγαίου.
Ακολουθεί η προσβολή της εθνικής μας κυριαρχία, όταν τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη παραβιάζουν τα όρια του εθνικού εναέριου χώρου, που είναι τα 10 ναυτικά μίλια. Η Τουρκική επιθετικότητα είναι ιδιαιτέρως αυξημένη, όταν τα τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα παραβιάζουν ακόμη και τα 6 ναυτικά μίλια, καθώς επίσης και όταν τα πολεμικά πλοία της Τουρκίας, αντί της αβλαβούς διέλευσης , επιλέγουν την «επίδειξη σημαίας» παραβιάζοντας το εύρος των χωρικών μας υδάτων (6ν.μ.) προσεγγίζοντας , ενίοτε τις ακτές των ελληνικών νησιών στον Αργοσαρωνικό!
Ακραία προκλητικότητα και παραβατικότητα, είναι η υπέρπτηση τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά. Η πτήση πολεμικών αεροσκαφών πάνω από έδαφος, συνιστά έμπρακτη αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας.
Η Τουρκία, προβαίνει συστηματικά , ειδικά το τελευταίο διάστημα, σε όλες τις μορφές προκλητικής συμπεριφοράς σε βάρος της Ελλάδας (από παραβάσεις του FIR Αθηνών μέχρι και υπερπτήσεις πάνω από ακριτικά νησιά) και μάλιστα υπό τα « απαθή όμματα» της Ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ, που «δήθεν» περιπολεί στο Αιγαίο.
Η αντίδραση της Ελλάδας, σε διπλωματικό και αμυντικό επίπεδο, μέχρι τώρα, υπήρξε λελογισμένη, επικαλούμενη το Διεθνές Δίκαιο, αλλά και την αποτρεπτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ωστόσο, η Τουρκία, εκλαμβάνει την διαλλακτική συμπεριφορά της Αθήνας ως αδυναμία και κλιμακώνει τις προκλήσεις της.
Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά, που η Τουρκία, όταν αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά ή εξωτερικά προβλήματα, κάνει «εξαγωγή» της κρίσης στο Αιγαίο. Η Ισλαμική Κυβέρνηση (Τ. Ερντογάν και Α. Νταβούτογλου), δεν έχει κατορθώσει να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό της το σύνολο του στρατιωτικού μηχανισμού, που η πλειοψηφία του είναι κεμαλιστές – κοσμικοί. Στο έδαφος της Τουρκίας, στις νοτιοανατολικές περιοχές μαίνονται φονικές στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ της τουρκικής στρατοχωροφυλακής και των Κούρδων μαχητών του ΡΚΚ. Η Τουρκία κατηγορείται ότι ενισχύει τον ISIS, μέσω λαθρεμπορίου πετρελαίου και όπλων, έχει πολύ κακές σχέσεις με τη Ρωσία, ενώ ΗΠΑ και Ισραήλ, δεν στηρίζουν κορυφαίες επιλογές της Τουρκίας, όπως στη Συρία, στο Παλαιστινιακό και στο Κουρδικό. Η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας έχει διέξοδο μόνο στο Αιγαίο, αφού η εγκατάσταση ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων στη Συρία (S-400) και στο Ιράν ( S-300 ), έχουν περιορίσει τις δραστηριότητές της στα νοτιοανατολικά και ανατολικά σύνορά της.
Η ισλαμική τουρκική κυβέρνηση, αγωνίζεται να καταγράψει μια στρατιωτικό-διπλωματική επιτυχία , κυρίως για εσωτερικούς λόγους και επέλεξε το Αιγαίο, εκτιμώντας ότι η ελληνική αντίδραση θα είναι περιορισμένη, επειδή η χώρα μας βρίσκεται σε δεινή θέση, λόγω της οικονομικής κρίσης και του προσφυγικού. Μόνο , αποτρεπτική ικανότητα των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων, μπορεί να επηρεάσει την επιθετική και επεκτατική πολιτική της Τουρκίας. Όμως, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και περικοπές των αμυντικών δαπανών, είναι έννοιες ασύμβατες ….
