Ζούμε τις πιο σκοτεινές εποχές της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας. Ο μέσος Έλληνας υπνωτισμένος και βυθισμένος στα χρέη του, στα προβλήματά του, βλέπει να του τρώνε το βιος του ανήμπορος να αντοδράσει, παρακολουθώντας το ελληνικό πολιτικό προσωπικό να βρίσκεται σε πλήρη σήψη και να αδιαφορεί παντελώς γι’ αυτόν.
Οι εκπρόσωποι του πολιτικού γίγνεσθαι του τόπου έχουν κρατήσει γύρω τους ένα μικρό ποσοστό-θύματα της κομματοκρατίας-φαυλοκρατίας που επωφελούνται μέχρι και σήμερα και επομένως έχουν κάθε λόγο να είναι υπέρμαχοι αυτού του συστήματος. Είναι αυτοί που δεν κατηγορούν κανέναν για τα σκάνδαλα, αυτοί που τα βλέπουν όλα όμορφα και καλώς καμωμένα, αυτοί που τρέχουν ως χειροκροτητές σε κάθε εκδήλωση, έτοιμοι να παίξουν το ρόλο του οπαδού.
Τα εκατομμύρια των Ελλήνων κάτω από τα μπαλκόνια των κομματικών αρχηγών εξελίχθηκαν σε κάτι δεκάδες υποτακτικούς υπόχρεους, οι οποίοι όμως παρά τη συρρίκνωση τους αριθμητικά, αγωνίζονται να πείσουν κι άλλο πλήθος να τους ακολουθήσουν για την εν τέλει ισχνή κυβερνητική πλειοψηφία.
Αυτό το μικρό ποσοστό είναι συγχρονισμένο αντίθετα με το εκλογικό σώμα που απέχει παντελώς. Για να νικήσουν πάλι οι ίδιοι γνωστοί κομματοκράτορες, οι οποίοι μάλιστα δεν διαφέρουν καθόλου μεταξύ τους, αντιθέτως συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον.
Τι γίνεται όμως στην Ελλάδα ; Η χώρα αλλάζει ραγδαία, τα δεδομένα και οι τα προβλήματα των πολιτών χειροτερεύουν κάθε χρόνο. Η χώρα εκτός από τον ατέρμονο δανεισμό, εκτός από τα ατιμώρητα σκάνδαλα, την υψηλή ανεργία και την φτωχοποίηση, δέχεται ένα ξεπούλημα εκ των έσω άνευ προηγουμένου.
Από τη μια ο Φίλης με τους Ποντίους, ο Μουζάλας με τα Σκόπια, η Ρεπούση με τον συνωστισμό παλαιότερα, τα προπαγανδιστικά σχόλια του Μπουτάρη και άλλων πολιτικώνδημιουργούν ένα σκηνικό πώλησης, ξεπουλήματος της σημαντικότερης περιουσίας του Έλληνα που είναι η ιστορία του και η διαφορετικότητα του ανάμεσα στους μεταγενέστερους πολιτισμούς, μια Ελλάδα φάρος για όλες τις σύγχρονες χώρες.
Τι είναι όμως αυτό που ωθεί τον Φίλη και τον κάθε όμοιό του να υβρίζει και να αμφισβητεί την ιστορία των Ποντίων Ελλήνων, τι είναι αυτό που τον ωθεί να σπρώχνει την ανέγερση του τζαμιού στο κέντρο της Αθήνας σε μια καταπληκτική έκταση που ανήκει στο ΠΝ, στο κέντρο της Αθήνας, κόντρα στους Έλληνες, που διαφωνούν με την ανέγερσή του (αλλά στο τέλος θα το αποδεχθούν μοιρολατρικά;).
Όπως όλοι γνωρίζουμε, πρόσφατα ψηφίστηκε η κατασκευή ενός τεμένους στην Ελλάδα. Τι σημαίνει αυτό ; Ότι θα προσελκύσει στην περιοχή όλους τους μουσουλμάνους της χώρας, εκ των οποίων το 98% είναι παράνομοι και σύντομα η περιοχή θα εξελιχθεί σε μουσουλμανικό γκέτο.
Μήπως λοιπόν νομιμοποιούν με έναν ακόμη τρόπο τη παραμονή τους στη χώρα μας ; Μήπως εκφυλίζεται το dna των Ελλήνων ; Ποιος είπε ότι οι Έλληνες έχουν πρόβλημα με τους μουσουλμάνους τουρίστες και δεν τους θέλουν ; Αυτό είναι κάτι άλλο ! Πότε οι Έλληνες ενόχλησαν κάποιον αλλόθρησκο ;
Γιατί λοιπόν δημιουργούν συνθήκες πόλωσης ; Γιατί να διχαστούν οι Έλληνες μεταξύ τους ; Γιατί να συμβεί στην Ελλάδα σκηνικό πόλωσης σιιτών και σουνιτών ;
Ποιος στήνει ένα τέτοιο σκηνικό ; Ποιοι ακριβώς ζητούν αυτήν την ανέγερση ; Ποιους αφορά;
Ξεχνάμε τα πόσα έχουν περάσει οι Έλληνες επί 400 έτη από τους μουσουλμάνους ; Ξεχνάμε ότι την ίδια στιγμή η Τουρκία κακοποιεί την ιστορική αλήθεια και τα θρησκευτικό ιστορικά μας μνημεία ; Ξεχνάμε ότι μεταχειρίζεται ως τζαμί την Αγιά Σοφιά;
Η Ελλάδα αν έχει την σημερινή περιορισμένη θέση στον παγκόσμιο χάρτη, αυτό οφείλεται στους μουσουλμάνους. Από λίκνο πολιτισμού, μας μετέτρεψαν σε κατακερματισμένη, μικροσκοπική ασήμαντη χώρα.
Δεν είναι δυνατόν λοιπόν να θέλουμε να καταστρέψουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Προφανώς όμως για να το ζητούν οι πολιτικοί με οποίο κόστος, θα δέχονται πιέσεις έξωθεν, αν και δεν μπορεί να φανταστεί κάποιος κέρδος από τέτοιες κινήσεις .
Τα ερωτήματα που γεννώνται είναι τα εξής και απαιτούν άμεση απάντηση:
α) Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν την Ελλάδα να ξεπουλείται και να εκφυλίζεται ; β) μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει αυτό το ξεπούλημα και που αποσκοπούν ;
Βρισκόμαστε σε οριακό σημείο. Ελπίζουμε και ευχόμαστε να μην ζήσουμε οριακέςκαταστάσεις.
Ιωάννης Φωκάς
