Όλα ξεκίνησαν με τρόμο. Το ισχυρότερο όπλο.
Πρώτα η χρεωκοπία. “Έρχεται το… ΔΝΤ”.
“Τι είναι το ΔΝΤ;;” ρώταγαν οι απολιτίκ τρέντι της εποχής, έντρομοι για το άγνωστο. Βλέπεις δεν ήταν της μόδας η ενασχόληση με τα κοινά. Ενοχλούσε τους κυβερνήτες, που δανείζονταν αβέρτα, αδιαφορώντας για το μέλλον της χώρας και επικράτησε το “δεν μιλάμε, για πολιτική, για ποδόσφαιρο και θρησκείες”.
Όταν άρχισε ο κόσμος ν΄αντιλαμβάνεται την κατάσταση και να διαμαρτύρεται, μπήκαν φωτιές στην Μαρφίν, στα Πολυτεχνεία, στις διαδηλώσεις, για να επικρατήσει και πάλι ο τρόμος. Μετά, ξεγελαστήκαμε, από ψεύτικες ταρζανιές, για δημοψηφίσματα και αποχωρήσεις-αποσχίσεις κομμάτων, δήθεν ανταρτών, που ωστόσο είχαν ψηφίσει τα πάντα, ενόψει του τρόμου ότι δεν θα είχαμε φάρμακα και κωλόχαρτο.
Βιώσαμε τ΄αποτελέσματα της υποταγής μας και της υπομονής μας. Μας τα πήραν ΟΛΑ! Μισθούς, συντάξεις, Ταμεία, επικουρικά, τιμαριθμικές αναπροσαρμογές, εργατικές κατοικίες, σταθερή δουλειά, επιδόματα ανεργίας, δωρεάν παιδικούς σταθμούς, εκδρομές, κοινωνικά επιδόματα και όλα, όσα είχαμε πληρώσει με αίμα και ιδρώτα, γι΄αυτές τις παροχές και για την ανάπτυξη της χώρας. Αεροδρόμια, λιμάνια, τρένα, τηλεφωνία, εθνικές οδούς, ηλεκτρική ενέργεια.
Είδαμε, για πρώτη φορά, ανθρώπους άστεγους, άλλους να τρώνε απ΄τα σκουπίδια ή απ΄τα συσσίτια, άλλους να πεθαίνουν απ΄το κρύο και από τα μαγκάλια και την εγκληματικότητα να δίνει ρέστα.
Τι κερδίσαμε;;
Μείναμε υποχείριο των Τραπεζών, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο το χρέος. Παρ΄όλες τις στερήσεις μας! Παρ΄όλες τις περικοπές και την λεηλασία του πλούτου της χώρας.
Μείναμε τρομαγμένοι και ανήμποροι!
Το ίδιο τρομαγμένοι, όπως και σήμερα, που μας αφαιρούν ακόμα και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα μας, για να πλουτίζουν εταιρίες και πολιτικοί, που δίνουν τις εντολές, αλλά δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη!
Τρομαγμένοι δεχτήκαμε να συνεργαστούμε, για την επιβολή των πιο αντιδημοκρατικών μεθόδων, εξαιτίας μιας “πανδημίας”. Που μας τρομοκράτησε για τις ζωές μας, αλλά όχι για τις ελευθερίες μας. Που δίχασε τις κοινωνίες, για να περάσει το αφήγημα της μίζας και της καταστολής. Των μέτρων και των προστίμων. Της υποταγμένης Δικαιοσύνης. Της “επιστημοσύνης” των αυλικών.
Της τρομολαγνείας των αργυρώνητων ΜΜΕ, που υπνωτίζουν με ασύστολα ψεύδη και λογοκρισίες τον τηλεθεατή. Αυτόν, που τους πληρώνει, όσο τους βλέπει.
Και τέλος, είδαμε τα φοβισμένα ανθρωπάκια της εστίασης και της διασκέδασης να μετατρέπονται σε μπάτσους του συστήματος, ελέγχοντας πιστοποιητικά και ταυτότητες των συμπολιτών τους, για να έχουν πληρότητα, στα μαγαζιά τους.
Είναι, είμαστε, οι ίδιοι “δικαιωματικοί”, που δεν δεχόμαστε διακρίσεις, για τους ομοφυλόφιλους, για τους πρόσφυγες και μετανάστες, για τους Ρομά και τους αλλόθρησκους με νόμους, αλλά δεχόμαστε την διάκριση σε εμβολιασμένους και μη. Πόσο γελοίοι! Πόσο υποκριτές! Δεχθήκαμε το κοινωνικό μπούλιγκ των κομματικών ηγεσιών, στον συμπολίτη μας, για μία προσωπική του επιλογή. Δεχθήκαμε όλα όσα οι τύραννοι μας επέβαλαν, χωρίς ν΄αναρωτηθούμε για τίποτα! Χωρίς να ψάξουμε, χωρίς να βλέπουμε την πραγματικότητα. Υπνωτισμένοι!
Και “κερδίσαμε”!
Την “ησυχία μας” και την θανάτωση της “κατσίκας του αλλουνού”!
Μπράβο μας! Για το επαναλαμβανόμενο λάθος μας!
