Οι Ρώσοι έχουν «βαρεθεί» να τους υποσχόμαστε διάφορα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων -και οι δύο πλευρές- πως δεν πρόκειται να υλοποιηθούν.
Είναι απορίας άξιον, τι μπορούμε να προτείνουμε στον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο αφενός να είναι άξιο λόγου, αφετέρου να είναι και υλοποιήσιμο. Εκ παραλλήλου, τι αξιόπιστη απάντηση θα έχουμε, αρνούμενοι την αποδοχή πολλών προτάσεών του;
Και τούτο διότι, η στήλη είναι σε θέση να γνωρίζει πως οι Ρώσοι έχουν «βαρεθεί» να τους υποσχόμαστε διάφορα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων -και οι δύο πλευρές- πως δεν πρόκειται να υλοποιηθούν.
Φυσικά, οι Ρώσοι θα συνεχίσουν να έχουν ανοιχτές τις πόρτες, παρ’ όλη την πλήρη ένταξη της Ελλάδας στον ατλαντισμό -αδιάφορο αν εξ ανάγκης, ή οικεία βουλήσει- επειδή κανείς δεν ξέρει «τι τέξεται η επιούσα».
Το ζήτημα λοιπόν είναι πως η Ελλάδα είναι δεσμευμένη να μη κάνει παραχωρήσεις που θα επιτρέψουν στην Ρωσία να αποκτήσει μεγάλη επιρροή. Αυτό είναι δεδομένο και δεν επιδέχεται αμφισβητήσεως.
Εκείνο επομένως, που αποτελεί αντικείμενο αναζήτησης, είναι βρεθούν οι τομείς συνεργασίας που δεν θα προκαλέσουν αντιδράσεις και «τιμωρητικές» ενέργειες καθ’ ημών. Τα γεγονότα του 2008 είναι γνωστά.
Επομένως, επιβάλλεται, με αφορμή την επίσκεψη του Ρώσου ηγέτη, να διεξαχθεί μια ειλικρινής συζήτηση των δυο πλευρών, πάνω στις πραγματικές δυνατότητες και τα περιθώρια που έχουν για να συνεργαστούν, για να μη μείνει πάλι στα χαρτιά, μια ενδεχόμενη συμφωνία!
Ο διεθνολόγος Βασίλης Κοψαχείλης, ορθώς επισημαίνει στο Defence-Point, ότι το μεγάλο λάθος της Ελλάδας και της Ρωσίας είναι ότι επικεντρώνονται σε στρατηγικής σημασίας συνεργασίες βασιζόμενοι σε κοινές επιθυμίες και όχι σε ρεαλιστικά δεδομένα. Στο γεωπολιτικό περιβάλλον τα πράγματα είναι πολύ συγκεκριμένα, οι διεθνοπολιτικές και νομικές δεσμεύσεις είναι συγκεκριμένες καθώς και οι πραγματικές χρηματοδοτικές δυνατότητες των δυο πλευρών είναι επίσης πολύ συγκεκριμένες.
Τα ανωτέρω αποτελούν την βάση για μια ειλικρινή συνεργασία, εάν και οι δυο χώρες επιθυμούν πραγματικά να συνεργαστούν. Πέρα από τα μεγάλα σχέδια (τα οποία πίστευε ο κ. Λαφαζάνης ότι μπορούν να υλοποιηθούν, και ας γνώριζε ακόμη και ο μαθητής δημοτικού, ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο) υπάρχει και το τακτικό επίπεδο των καθημερινών επιχειρηματικών, καταναλωτικών, εμπορικών, τεχνολογικών, αγροτικών, εκπαιδευτικών και άλλων δραστηριοτήτων.
Και με ανοικτές τις πόρτες, αν αλλάξουν οι διεθνείς συσχετισμοί, μπορεί να καταστεί ευκολότερη η συνεργασία στο στρατηγικό επίπεδο. Πολλές φορές τακτικού επιπέδου επιχειρηματικές συνεργασίες διαφυλάσσονται, στα αρχικά τους στάδια, από τα φώτα της δημοσιότητας και τα αντίπαλα πυρά, ενώ ορισμένες εξελίσσονται ακόμη και σε στρατηγικής σημασίας συνεργασίες με ειδικό βάρος στη γεωστρατηγική εξίσωση των συνεργαζόμενων χωρών.
Οι Ρώσοι γνωρίζουν πολύ καλά τις δεσμεύσεις μας με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Δεν έχουν την πρόθεση να μας σπρώξουν μακράν των εταίρων μας, όπως άλλωστε φάνηκε και από την προτροπή του Μεντβέντεφ να αποταθούμε στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ για την επίλυση του οικονομικού μας προβλήματος. Υπάρχει δημοσίευμα του ρωσικού πρακτορείου Ρέγκνουμ, που μετέφερε το Βαλκανικό Περισκόπιο, με τίτλο «Τέλος τα ψέματα: η Ελλάδα ενεργειακά γύρισε 180 μοίρες από τη Ρωσία», το επισημαίνει ότι η νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει πεισθεί από τους Αμερικανούς να αποχωρήσει από το έργο του ρωσικού αγωγού.
Όπως επισημαίνεται στο μακροσκελές άρθρο, η επίσκεψη του Αμερικανού εκπροσώπου του State Department, Αμός Χοχστέιν, στην Ελλάδα, και η συζήτηση που είχε με τον νυν υπουργό ενέργειας Παναγιώτη Σκουρλέτη, ήταν καθοριστική για τη ματαίωση του έργου που είχε συμφωνηθεί από τον προκάτοχό του, Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Στο δημοσίευμα επισημαίνεται, ακόμη, ότι στη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη Νέα Υόρκη με τον Τζον Κέρι, συζητήθηκε το ζήτημα αυτό και ο Κέρι είπε στον Έλληνα πρωθυπουργό ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να δουν την Ελλάδα ως στρατηγικό εταίρο στην περιοχή και να συνεχισθεί η συνεργασία των δύο χωρών στον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας».
Δεν είναι τυχαίο που στις δηλώσεις του Σκουρλέτη και του Χοχστέιν δεν έγινε καμία νύξη για την ελληνο-ρωσική συμφωνία, αντίθετα τα δύο μέρη εξέτασαν τα αναγκαία προκαταρκτικά βήματα που πρέπει να γίνουν για την προχωρήσει η κατασκευή του TAP και του αγωγού σύνδεσης με τη Βουλγαρία που θα φέρουν οικονομικό όφελος στην Ελλάδα. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι δύο αγωγοί έχουν τεράστια γεωπολιτική σημασία διότι αυτοί θα περιορίσουν σημαντικά τη δραστηριότητα της ρωσικής ενέργειας στην ΕΕ, συνοψίζει η δημοσίευση.
Με δεδομένο λοιπόν, ότι και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ποια είναι τα όρια ενδεχόμενης συνεργασίας, ας εγκαταλειφθούν τα μεγαλεπήβολα σχέδια προσγειωνόμενοι σε στέρεο έδαφος. Η υπόθεση δεν χωρά μικροκομματική εκμετάλλευση.
Ο Μακεδών
