Οι ύβρεις και οι απειλές εναντίον των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών καθώς και όσων σχεδιάζουν να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου δεν είναι μια αυθόρμητη αντίδραση πολιτικών που έχουν «αγανακτήσει» διότι κατηγορούνται χωρίς λόγο για συγκάλυψη εγκλήματος. Πρόκειται για μια οργανωμένη επιχείρηση άσκησης ελέγχου στην ψυχολογία της μάζας.
- «Η θέση μας», εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συν αυτώ προσπαθούν εναγωνίως να αποτρέψουν τα χειρότερα – κι αυτά τα «χειρότερα» για εκείνους θα αποτελέσουν μια καλή αρχή ξεκαθαρίσματος του τοπίου για την Ελλάδα μας.
Η κυβέρνηση έχει δύο βασικούς φόβους.
Ο πρώτος είναι η απονομιμοποίηση στα μάτια του ξένου παράγοντα. Σε περίπτωση που οι συγκεντρώσεις στην Αθήνα και σε όλες τις ελληνικές πόλεις είναι μαζικές, θα δημιουργηθεί και στην Ε.Ε. και στις ΗΠΑ η εντύπωση ότι η κυβέρνηση δεν χαίρει πλέον της εμπιστοσύνης του λαού και εκπροσωπεί όχι την πλειοψηφία αλλά μια μειοψηφία. Η απώλεια της λαϊκής στήριξης δεν είναι κάτι αμελητέο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μπορεί να σταθεί ισότιμα ανάμεσα σε άλλους ηγέτες, οι οποίοι χαίρουν της εμπιστοσύνης των λαών τους. Συνεπώς, η μαζικότητα των εκδηλώσεων της 28ης Φεβρουαρίου θα επηρεάσουν δραστικά τις εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη μακροημέρευση της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Αυτός ο φόβος, όμως, δεν είναι ο σημαντικότερος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το σύστημα εξουσίας που τον κρατάει στη θέση του. Υπάρχει κι ένας άλλος φόβος, πολύ βαθύτερος: εκείνος της μετατροπής της πλειοψηφίας των δυσφορούντων, αγανακτισμένων και διαμαρτυρόμενων πολιτών σε πολιτικό σώμα.
Η σιωπηλή πλειοψηφία, η οποία αξιώνει διαφάνεια, λογοδοσία και απονομή αληθινής δικαιοσύνης στο έγκλημα των Τεμπών, έχει πολύ περισσότερη δύναμη απ’ όση νομίζει. Αυτή η δύναμη είναι αμιγώς πολιτική, όχι κομματική.
Τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που έχουν παθιαστεί με το ζήτημα των Τεμπών δεν προέρχονται από ένα κόμμα ή μία παράταξη. Προέρχονται και από τη Ν.Δ. και το ΚΚΕ και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το ΠΑΣΟΚ και από την Πλεύση Ελευθερίας και από τη Φωνή Λογικής, την Ελληνική Λύση και τη ΝΙΚΗ. Όλοι έχουν υγιή πολιτικά αιτήματα και η συνειδητοποίηση του θεσμικού προβλήματος της χώρας μπορεί να οδηγήσει σε εξυγίανση των κομμάτων από τα μέσα.
Η σιωπηλή πλειοψηφία, συγκροτούμενη σε πολιτικό σώμα, έχει τη δύναμη να καθορίσει τις εξελίξεις. Το βασίλειο της σήψης μπορεί να καταλυθεί αν μέσα στα κόμματα επικρατήσουν προσωπικότητες που δεν σχετίζονται με την παρακμιακή οικογενειοκρατία και τις μαφιόζικες αντιλήψεις που χρεοκόπησαν την πατρίδα μας.
Έτσι μόνο μπορούν να εξηγηθούν ο πανικός της κυβέρνησης και οι οχετοί ύβρεων και απειλών εναντίον των οικογενειών των θυμάτων και όσων σκοπεύουν να διαδηλώσουν στις 28 Φεβρουαρίου.
