Ίσως νόμιζαν ότι θα έπιαναν την Πολεμική Αεροπορία στον ύπνο οι φίλοι και γείτονες Τούρκοι, καθώς επιχείρησαν να πιάσουν τα πληρώματα επιφυλακής (readiness) “στον ύπνο”. Εάν, το τονίζουμε, ήταν αυτός ο σκοπός, δοκίμασαν για μια ακόμη φορά απογοήτευση, καθώς για μια ακόμη φορά συναντήθηκαν στον ουρανό του Αιγαίου για να ανταλλάξουν μια… ιδιότυπη “καλημέρα”, αφού μακριά στον ορίζοντα, γλυκοχάραζε…
Ήταν λίγο μετά τις 4 τα ξημερώματα όταν από τουρκική φρεγάτα, όπως προέκυψε εκ των υστέρων, απονηώθηκε ένα ελικόπτερο στην περιοχή βορείου της νήσου Χίου. Η ελληνική αεράμυνα εντόπισε αμέσως το ίχνος και σε “ζωντανό χρόνο” δόθηκε εντολή άμεσης απογείωσης (scramble) για την αναγνώριση του ίχνους που εκινείτο χωρίς άδεια σε εναέριο χώρο ελληνικής ευθύνης.
Τα ελληνικά μαχητικά F-16 απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση της Νέας Αγχιάλου (111 Πτέρυγα Μάχης) και έφτασαν στην περιοχή. Εντόπισαν το ελικόπτερο και προέβησαν στις απαραίτητες κινήσεις ενημέρωσης του ελληνικού Εθνικού Κέντρου Αεροπορικών Επιχειρήσεων στη Λάρισα (ΕΚΑΕ) και ζήτησαν από το “κόκκινο ίχνος” τη συμμόρφωση με τους διεθνείς κανόνες.
Το θέμα είναι ότι οι Τούρκοι βλέποντας την απογείωση των ελληνικών μαχητικών, σήκωσαν και αυτοί δύο δικά τους. Δεν έχι γίνει γνωστό εάν προσεγγίζοντας στην περιοχή είχαμε “αψιμαχίες”. Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) θα ενημερώσει, όπως το κάνει διαχρονικά τηρώντας του κανόνες της διαφάνειας που ισχύουν στις δημοκρατικές κοινωνίες.
Ίσως και να επέμειναν όμως οι Τούρκοι, διότι οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, ότι λίγο μετά τις 6 το πρωί είχαμε απογείωση F-16 από αεροπορική βάση στην Κρήτη, το οποίο κινήθηκε προς την ευρύτερη περιοχή της νήσου Χίου για να υποστηρίξει την πρώτη αποστολή ελληνικών μαχητικών από τον Βόλο. Το περιστατικό όμως είχε λήξει και τα τουρκικά F-16 είχαν γυρίσει στη βάση τους.
Ηθικόν δίδαγμα που αφορά τους “απέναντι”: Για ποιον λόγο χάσανε και οι δυο πλευρές τον γλυκό υπνάκο τους; Διότι η απονήωση του ελικοπτέρου από την τουρκική φρεγάτα, ήξεραν οι Τούρκοι τι θα προκαλέσει. Η δε έλευση και των τουρκικών μαχητικών στην περιοχή, δημιούργησε συνθήκες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε όξυνση.
Λίγο ο επαγγελματισμός, το “κρύο” αίμα και η γνωστή ψυχραιμία των Ελλήνων πιλότων λίγο η σώφρονα – σε γενικές γραμμές, πιθανολογούμε – συμπεριφορά των Τούρκων, δεν άφησαν περιθώριο για “εκτροπή”.
Ελληνική ψυχραιμία που απορρέει από γνώση και διάπλαση χαρακτήρα μαχητή, όχι “στρατηγική ψυχραιμία” σαν κάποιων άλλων. Ψυχραιμία επαγγελματική, καθώς γνωρίζουν να “καταστέλλουν” τα συναισθήματά τους, εκτελώντας κατά γράμμα τις εντολές που λαμβάνουν…
Δεν είναι τυχαίο ότι στις ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις οι πιλότοι των συμμαχικών αεροπορικών δυνάμεων τους επιλέγουν για τους ηγέτες που θα επιθυμούσαν να πάνε μαζί τους στη μάχη… Των Τούρκων άραγε ενδόμυχα συμπεριλαμβανομένων;
