Χιλιάδες ομοφυλόφιλοι και τρανσέξουαλ προσκυνητές πέρασαν την Αγία Πύλη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου το Σάββατο, στο πλαίσιο του επίσημου προσκυνήματος του Βατικανού για το Ιωβηλαίο Έτος των ΛΟΑΤΚΙ+ (LGBT +)
Στις 6 Σεπτεμβρίου, πάνω από 1.000 «ομοτρανς ΛΟΑΤΚΙ+ προσκυνητές», με επικεφαλής έναν σταυρό που ήταν βαμένος στα χρώματα του ουράνιου τόξου, και πολλοί από τους οποίους συνοδεύονταν από τους ομόφυλους “συντρόφους” τους, ντυμένοι οι ίδιοι με τα χρώματα του ουράνιου τόξου και μερικοί κρατώντας σημαίες της “υπερηφάνειας των ΛΟΑΤΚΙ+”, παρέλασαν εν πομπή μέσα από την Αγία Πύλη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου.
Η πομπή αυτή ήταν μέρος του επίσημου προσκυνήματος του Βατικανού, που διοργανώθηκε από την “La Tenda di Gionata”, μια φιλο-ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδα, στην οποία συμμετείχε και η ομάδα “Outreach” του εξέχοντος ομοφυλόφιλου Ιησουίτη ιερέα James Martin.
Video of the LGBT Jubilee pilgrimage at the Vatican today, from @AP.
Bp Franceseco Savino (vp of Italian Bishops) said Mass for the group & reportedly with Pope Leo’s express approval
The group carried a rainbow cross into the Vatican pic.twitter.com/W8pBPd4ehh
— Michael Haynes 🇻🇦 (@MLJHaynes) September 6, 2025
Άλλες εικόνες που μοιράστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν έναν άγνωστο προσκυνητή που φοράει ένα σακίδιο με τη φράση «Fuck the rules», δηλαδή «Γ@μώτο τους κανόνες».
«Αυτή είναι η κληρονομιά που μας άφησε ο αείμνηστος Πάπα Φραγκίσκου. Ευχαριστούμε, πάτερ Τζίμι Μάρτιν, που φροντίσατε να εισέλθη αυτό το βδέλυγμα της ερήμωσης στον Άγιο Τόπο, παρά τον «πρόωρο» θάνατο του μεγαλύτερου παπικού συμμάχου σας», έγραψε ο Michael Matt, διευθυντής της εφημερίδας Remnant, σε μια ανάρτηση του στο X.
“F*ck the Rules” inside Saint Peter’s
The LGBT group La Tenda di Gionata makes their entrance into St. Peter’s Basilica today, along with several other pilgrimage groups who were on the Jubilee Year calendar. But La Tenda… claws out and F*ck the Rules… this is the New… pic.twitter.com/dc49Mr6Y3t— Michael J. Matt (@Michael_J_Matt) September 6, 2025
Στην πραγματικότητα, ήδη πριν από μήνες είχε αποκαλυφθεί ότι ο πάπας Μπεργκόλιο είχε εγκρίνει το προσκύνημα των ομοφυλοφίλων και τρανσέξουαλ, το οποίο κάποια στιγμή είχε αφαιρεθεί από το ημερολόγιο της ιστοσελίδας.
Πριν από την πομπή μέσω της Αγίας Πύλης, ο Επίσκοπος Φραντσέσκο Σαβίνο, αντιπρόεδρος της Ιταλικής Επισκοπικής Συνόδου, τέλεσε μια Θεία Λειτουργία στην εκκλησία του Ιησού για τους ΛΟΑΤΚΙ+ προσκυνητές, πιθανώς με την έγκριση του νυν Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.
Κατά τη διάρκεια του κηρύγματός του, ο Σαβίνο τόνισε ότι αυτό το ιωβηλαίο είναι μια ευκαιρία να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των «ΛΟΑΤΚΙΑ+ Καθολικών», οι οποίοι, όπως είπε, έχουν καταπιεστεί από την Εκκλησία, προκαλώντας έντονο χειροκρότημα από το ομοτρανς εκκλησίασμα, όπου ο αρχιερέας εξήγησε ότι το Ιωβηλαίο ήταν το έτος κατά το οποίο η γη επιστρεφόταν σε εκείνους από τους οποίους είχε αφαιρεθεί, λόγω χρεών, ήταν η διαγραφή των χρεών και η απελευθέρωση των σκλάβων και των φυλακισμένων.
Το Ιωβηλαίο, είπε ο αρχιερέας στο κήρυγμά του, ήταν η στιγμή για να απελευθερωθούν οι καταπιεσμένοι και να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια από όσους την είχαν στερηθεί. Είναι καιρός να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια σε όλους, ειδικά σε όσους την έχουν στερηθεί, είπε ο ιερέας, και κατέληξε «το λέω αυτό με συγκίνηση».
Σύμφωνα με τον ιστότοπο Outreach, αυτές οι εκδηλώσεις, που εγκρίθηκαν πέρυσι από τον Πάπα Φραγκίσκο, αλλά διατηρήθηκαν στο ημερολόγιο από τον Πάπα Λέοντα, ήταν «επίσημο μέρος των εορτασμών του Ιωβηλαίου». Τον Δεκέμβριο του 2024, ο εκπρόσωπος του γραφείου Τύπου του Ιωβηλαίου του Βατικανού επιβεβαίωσε στην καθολική ιστοσελίδα The Pillar ότι το “Τμήμα για τα Θεμελιώδη Ζητήματα της Ευαγγελιοποίησης του Κόσμου” «το είχε ανακοινώσει στο ημερολόγιο», αλλά πρόσθεσε ότι «δεν ενέκρινε το προσκύνημα».
Στην πραγματικότητα, ήδη πριν από μήνες είχε αποκαλυφθεί ότι ο πρώην Πάπας Μπεργκόλιο είχε εγκρίνει το ομοτρανσέξουαλ προσκύνημα, το οποίο κάποια στιγμή είχε αφαιρεθεί από το ημερολόγιο της ιστοσελίδας.
Μετά την ακρόαση της περασμένης εβδομάδας, ο πατέρας Μάρτιν είχε δηλώσει ότι ο Πάπας Λέων θα δείξει το ίδιο ανοιχτό πνεύμα με τον Μπεργκόλιο απέναντι στους ομοφυλόφιλους και τρανσέξουαλ Καθολικούς. Ο Λέων συναντήθηκε επίσης με την Αργεντινή αδελφή Λουκία Καράμ, η οποία είναι υπέρμαχος των ομοφυλόφιλων και των τρανσέξουαλ.
Η διαφορά με το τεράστιο (περισσότεροι από 8.000 άνθρωποι από όλο τον κόσμο) προσκύνημα των παραδοσιακών Καθολικών της Αδελφότητας του Αγίου Πίου Χ πριν από λίγες ημέρες ήταν ότι σε αυτή την περίπτωση, δεν υπήρξε ακρόαση, ούτε δελτίο τύπου – αντίθετα, μάλιστα, η εκδήλωση αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα του Ιωβηλαίου.
Ο Αρχιεπίσκοπος Βιγκανό Αντιδρά στο Ομοφυλοφιλικό Προσκύνημα στη Ρώμη
Ο Αρχιεπίσκοπος Κάρλο Μαρία Βιγκάνο αντέδρασε στο πρόσφατο προσκύνημα των ομοτράνς οργανώσεων των ΛΟΑΤΚΙ+ στη Ρώμη για το Ιωβηλαίο, αναφέροντας τα προφητικά οράματα της Μακαρίας Γερμανίδας μοναχής Αικατερίνης Έμεριχ (Caterina Emmerich, 1774-1824), που χρονολογούνται από το 1820.
«Είδα μια παράξενη εκκλησία που χτιζόταν κατά παράβαση κάθε κανόνα… Δεν υπήρχαν άγγελοι που να επιβλέπουν τις εργασίες της κατασκευής της. Σε εκείνη την εκκλησία δεν υπήρχε τίποτα που να προέρχονταν από ψηλά… Υπήρχε μόνο διχασμός, διαιρέσεις και χάος. Ήταν πιθανώς μια εκκλησία φτιαγμένη από ανθρώπους, ακολουθώντας την τελευταία λέξη της μόδας…»
Είδα αξιοθρήνητα πράγματα εκεί: έπαιζαν τυχερά παιχνίδια, έπιναν και φλυαρούσαν μέσα στην εκκλησία· μάλιστα φλερτάριζαν και τις γυναίκες. Εκεί διαπράττονταν κάθε είδους βδελύγματα. Οι ιερείς επέτρεπαν τα πάντα και τελούσαν τη Θεία Λειτουργία με μεγάλη ασέβεια. Είδα ότι λίγοι μόνο από αυτούς ήταν ακόμα ευσεβείς και μόνο λίγοι είχαν μια ορθή, υγιή άποψη για τα πράγματα. Όλα αυτά τα πράγματα μου προκάλεσαν μεγάλη θλίψη».
“Vidi una strana chiesa che veniva costruita contro ogni regola… Non c’erano angeli a vigilare sulle operazioni di costruzione. In quella chiesa non c’era niente che venisse dall’alto… C’erano solo divisioni e caos. Si tratta probabilmente di una chiesa di umana creazione, che… pic.twitter.com/t2MkhsEq4W
— Arcivescovo Carlo Maria Viganò (@CarloMVigano) September 7, 2025
«Τότε είδα ότι όλα όσα σχετίζονταν με τον Προτεσταντισμό σταδιακά να αποκτούν το πάνω χέρι και ότι η Καθολική Εκκλησία βυθιζόταν σε πλήρη παρακμή. Οι περισσότεροι ιερείς προσελκύονταν από τις σαγηνευτικές αλλά ψευδείς διδασκαλίες των νέων διδασκάλων, και όλοι τους συνέβαλαν και αυτή στο έργο της καταστροφής. Εκείνες τις χαλεπές ημέρες, η Πίστη θα πέσει πολύ χαμηλά και θα διατηρηθεί μόνο σε λίγα απόμερα μέρη, σε λίγα σπίτια και σε λίγες οικογένειες που ο Θεός τους προστάτευσε από τις καταστροφές και τους πολέμους».
«Έχτιζαν μια μεγάλη, παράξενη και εξωφρενικά πολυτελή εκκλησία. Όλοι έπρεπε να γίνονται δεκτοί σε αυτήν για να ενωθούν και να έχουν ίσα δικαιώματα: Ευαγγελικοί, Καθολικοί και αιρέσεις κάθε δόγματος».
«Κοίταξα ξανά την παράξενη, μεγάλη εκκλησία. Δεν υπήρχε τίποτα ιερό σε αυτήν. Είδα επίσης ένα κίνημα που καθοδηγούνταν από κληρικούς, στο οποίο συνέβαλαν άγγελοι, άγιοι και άλλοι Χριστιανοί. Υπήρχε κάτι το υπερήφανο, το αλαζονικό και το βίαιο σε όλα αυτά, και φαινόταν να έχουν μεγάλη επιτυχία».
«Είδα πόσο τρομερές & καταστροφικές θα ήταν οι συνέπειες αυτής της ψεύτικης εκκλησίας. Την είδα να μεγαλώνει σε μέγεθος. Αιρετικοί κάθε είδους έρχονταν στην πόλη [της Ρώμης]. Ο τοπικός κλήρος γινόταν χλιαρός, και τότε είδα ένα μεγάλο σκότος… Τότε το όραμα φάνηκε να εξαπλώνεται παντού. Ολόκληρες καθολικές κοινότητες άρχισαν να καταπιέζονται, να πολιορκούνται, να περιορίζονται και στερούνται την ελευθερία τους. Είδα πολλές εκκλησίες να κλείνουν, και παντού να ενσκύπτουν μεγάλα δεινά, πόλεμοι και αιματοχυσίες. Ένας άγριος και αδαής όχλος επιδιδόταν σε βίαιες πράξεις. Αλλά όλα αυτά δεν κράτησαν πολύ».
Είδα ένα άλλο όραμα της μεγάλης θλίψης. Μου φάνηκε ότι ζητούσαν από τον κλήρο μια παραχώρηση που δεν μπορούσε να γίνει. Είδα πολλούς ηλικιωμένους ιερείς, ειδικά έναν, να κλαίνε πικρά. Κάποιοι νεότεροι ιερείς έκλαιγαν επίσης. Όμως άλλοι (και οι χλιαροί ήταν ανάμεσά τους) έκαναν αυτό που τους ζητήθηκε χωρίς καμία αντίρρηση. Ήταν σαν οι άνθρωποι να χωρίζονταν σε δύο φατρίες.
“I saw a strange church being built against all rules… There were no angels supervising the construction work. In that church, nothing came from above… There was only division and chaos. It is probably a human-made church, following the latest fashion…”
“I saw deplorable… pic.twitter.com/qg0Wmfj6JZ
— Arcivescovo Carlo Maria Viganò (@CarloMVigano) September 7, 2025
— Arcivescovo Carlo Maria Viganò (@CarloMVigano) September 7, 2025
«Είδα μια εμφάνιση, μια οπτασία, της Μητέρας του Θεού, η οποία είπε ότι η θλίψη θα ήταν πολύ μεγάλη. Πρόσθεσε ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να προσεύχονται θερμά… Πρέπει να προσεύχονται πάνω απ’ όλα να εγκαταλείψει η Εκκλησία του σκότους τη Ρώμη».
«Είδα την εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Είχε καταστραφεί εντελώς εκτός από το Ιερό Πρεσβυτέριο και την Αγία Τράπεζα (τον κύριο Βωμό)».
«Βλέπω άλλους μάρτυρες, όχι τώρα αλλά στο μέλλον… Είδα τις μυστικές αιρέσεις (σέκτες) να υπονομεύουν ανελέητα τη μεγάλη Εκκλησία. Κοντά τους είδα ένα φρικτό θηρίο να αναδύεται από τη θάλασσα (Αποκάλυψη 13:1). Σε όλο τον κόσμο, οι καλοί και ευσεβείς άνθρωποι, και ειδικά ο κλήρος, υπέφεραν, βασανίζονταν, καταπιέζονταν και ρίχνονταν στη φυλακή.»
Τα οράματα της ευλογημένης μοναχής Αικατερίνης έχουν επαναληφθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια.
Η μακαρία Άννα Αικατερίνη Έμερικ, Γερμανίδα μοναχή, γεννήθηκε πριν από 250 χρόνια, στις 8 Σεπτεμβρίου 1774, στο Κόσφελντ, και η 9η Φεβρουαρίου σηματοδότησε την 200ή επέτειο από τον θάνατό της στο Ντύλμεν της Βεστφαλίας. Πριν από είκοσι χρόνια, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ την αγιοποίησε, τονίζοντας στο κήρυγμά του, στις 3 Οκτωβρίου 2004, πώς η μυστικίστρια μοναχή είχε βιώσει και υποφέρει στη σάρκα της «τον πικρό πόνο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
Η μοναχή Αικατερίνη του επαιτικού Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου Ιππώνος (354 – 430), έλαβε τα στίγματα μετά την παραμονή της στο μοναστήρι Agnetenberg, το οποίο έκλεισε το 1811 λόγω της εκκοσμίκευσης. Όταν την υποδέχτηκαν στο ενοριακό σπίτι στο Ντύλμεν (Dülmen) της Βεστφαλίας, συνάντησε τον Γερμανό συγγραφέα Κλέμενς Μπρεντάνο (Clemens Brentano, 1778 – 1842), ο οποίος την επισκεπτόταν καθημερινά επί πέντε χρόνια για να καταγράψει τα οράματά της, τα οποία αργότερα δημοσιεύθηκαν σε βιβλία. [Τα Βιβλία της ΕΔΩ ]
Το σημαντικότερο έργο του, «Τα Πικρά Πάθη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού», περιγράφει λεπτομερώς τα γεγονότα του Πάθους και του θανάτου του Ιησού Χριστού. Αυτά τα οράματα ενέπνευσαν την ταινία του Μελ Γκίμπσον «Τα Πάθη του Χριστού» (2004).
Ωστόσο, η μακαρία Άννα Αικατερίνη δεν είδε μόνο τα παθήματα του Χριστού πριν από 2000 χρόνια, αλλά και αυτά του Μυστικού Του Σώματος, της Εκκλησίας, στο παρόν. Στα οράματά της, περιέγραψε προφητείες για το μέλλον της Εκκλησίας, συμπεριλαμβάνοντας με σαφήνεια την επίθεση της Μασονίας, τόσο από έξω όσο και από μέσα.
«Η κατάσταση ολόκληρης της Εκκλησίας της αποκαλύφθηκε, όπως πάντα σε τέτοια οράματα, με την εικόνα της Μεγάλης Εκκλησίας του Αγίου Πέτρου και της μυστικής αίρεσης [της Μασονίας] που είχε εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο σε έναν αδιάκοπο πόλεμο καταστροφής εναντίον της, οικοδομώντας το βασίλειο του Αντίχριστου. Η αίρεση αυτή παίρνει το όνομά της από το αποκαλυπτικό θηρίο που, έχοντας αναδυθεί από τη θάλασσα, κατοικεί μαζί της και την καθοδηγεί να πολεμήσει ενάντια στο ποίμνιο του Χριστού.
«Συχνά ξάπλωνε & βρισκόταν ανάμεσά τους καθώς εργάζονταν. Μάλιστα πήγαιναν σε αυτήν στη σπηλιά (διάβαζε Στοά) όπου μερικές φορές κρυβόταν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είδα πολλούς καλούς και ευσεβείς ανθρώπους, ειδικά κληρικούς, να βασανίζονται, να φυλακίζονται και να καταπιέζονται εδώ κι εκεί σε όλο τον κόσμο, και είχα την αίσθηση ότι μια μέρα θα γίνονταν οι νέοι μάρτυρες». Το σχέδιο του Εχθρού καθοδήγησε τους «ειδωλολάτρες να μπουν στην εκκλησία μαζί με το θηρίο».
Η μυστικίστρια μοναχή περιέγραψε πολύ καθαρά την αντιπαράθεση των δύο εκκλησιών που αντιμάχονταν [σ.μ. της αληθινής & της ψεύτικης]: «Τώρα μου έδειξαν επίσης τη σύγκριση μεταξύ εκείνου του πάπα και αυτού, και μεταξύ εκείνου του ναού και αυτού». Της «ειπώθηκε και της έδειξαν πόσο αδύναμη σε αριθμό και υποστήριξη» ήταν η μία, «αλλά πόσο δυνατή στην θέληση ήταν, που αντιτάχθηκε & ανέτρεψε τόσους πολλούς “θεούς”».
Ωστόσο, έβλεπε τον άλλον (ψεύτικο) ναό να έχει μεγάλη αφοσίωση, να έχει μετατρέψει, κατά αυτόν τον τρόπο την πίστη «στον έναν και αληθινό Θεό και τη μία αληθινή διδασκαλία διαλυμένη σε τόσους πολλούς “θεούς” και ψεύτικες δοξασίες», που όλες επιτρέποταν να συνυπάρχουν στον ψεύτικο ναό. Αυτό οδήγησε στη λατρεία «χιλιάδων ειδώλων», αλλά δεν υπήρχε καμία θέση για τον Κύριο. (4)
Στην περιγραφή, δόθηκε σε αυτή την ψευδοεκκλησία ένα αδιαμφισβήτητο όνομα:
«Είδα επίσης πόσο σοβαρές θα ήταν οι συνέπειες αυτής της μεταχριστιανικής εκκλησίας. Την είδα να μεγαλώνει & να εξαπλώνεται, είδα πολλούς αιρετικούς όλων των ειδών & των βαθμίδων να μετακομίζουν στην πόλη (Ρώμη). (…) Είχα δει και πάλι την εικόνα του πώς η εκκλησία του Αγίου Πέτρου θα κατεδαφιζόταν συστηματικά από αυτή την μυστική αίρεση (την μασονία) και θα κατεδαφιζόταν επίσης από τις καταιγίδες».
Η μοναχή Έμερικ είδε το διαβολικό αποτύπωμα σε αυτή την μεταχριστιανική εκκλησία σε μια συγκλονιστική διάσταση:
«Αυτή η εκκλησία είναι γεμάτη από ακαθαρσίες, ανυπαρξία, νωθρότητα και είναι σκεπασμένη από το σκοτάδι της νύχτα. (…) Εκεί όλα ήταν κενά, άδεια από κάθε νόημα. Οι τοίχοι της είναι απότομοι & άδειοι. Μια καρέκλα είναι η Αγία Τράπεζα της. Πάνω σε ένα τραπέζι, υπάρχει ένα κρανίο, καλυμμένο, ανάμεσα στα φώτα. Μερικές φορές είναι ακάλυπτο. Στις ιεροτερεστίες τους χρειάζονται απλά σπαθιά. Είναι όλα κακά από πάνω μέχρι κάτω, η κοινότητα των ασεβών. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο αποτρόπαιες, διεφθαρμένες και μάταιες είναι όλες οι δραστηριότητές τους, τις οποίες πολλοί από αυτούς, δεν γνωρίζουν καν. Θέλουν να γίνουν ένα σώμα σε κάτι άλλο εκτός από τον Κύριο.
Η χαρισματική μοναχή αναγνώρισε αυτή την καθοδική πορεία μέχρι τις τελευταίες συνέπειες της, υπογραμμίζοντας ότι αυτό που ήταν επικίνδυνο στην ατζέντα [αυτής της μεταχριστιανικής ψεύτικης εκκλησίας] ήταν η «φαινομενική αθωότητα» και η ακίνδυνη φύση που επιδεικνύονταν για να κρύψουν την κακία, το λάθος, τα ψέματα και την υποκρισία.
«Γεννήθηκε ένα σώμα, μια κοινότητα χωρισμένη από το Σώμα του Ιησού, την Εκκλησία, μια μετα-εκκλησία χωρίς δυνατότητα σωτηρίας, της οποίας το μυστικό είναι να μην έχει μυστικά, και ως εκ τούτου, η δραστηριότητά της είναι παντού κοσμική, πεπερασμένη, αλαζονική, αυτοϊκανοποιητική και συνεπώς διεφθαρμένη και (…) που οδηγεί στην καταστροφή». (6)
Στην εκλεκτή Γερμανίδα καλόγρια της αποκαλύφθηκε το μέγεθος της καταστροφής της εκκλησίας: «Αφορούσε μόνο το δάπεδο και το πίσω μέρος, τα υπόλοιπα τμήματα καταστράφηκαν από αυτή τη μυστική αίρεση (μασονία) και τους ίδιους τους ιερείς που λειτουργούσαν μέσα στην εκκλησία».
Η ευλογημένη Οσία Έμεριχ είδε τους «Δώδεκα», τους οποίους αναγνώρισε ως τους «νέους αποστόλους». «Μεταφέρανε την εκκλησία σε άλλο μέρος, και ήταν σαν να κατέρρευσαν μπροστά τους πολλά κτίρια σαν χωράφια με σιτάρι».
Η μοναχή Έμερικ εντυπωσιάστηκε βαθιά από το μέγεθος της καταστροφής: «Όταν είδα την εκκλησία του Αγίου Πέτρου σε κατάσταση κατεδάφισης και τόσους πολλούς κληρικούς να εργάζονται στο έργο της καταστροφής, χωρίς κανένας από αυτούς να θέλει να το κάνει δημόσια μπροστά στους άλλους, λυπήθηκα τόσο πολύ που έκραξα ένθερμα στον Ιησού να με λυπηθεί & να με ελεήσει».
Ο Κύριος της έδωσε την απάντηση στην παράκλησή της:
«Και είδα τον ουράνιο Νυμφίο μου μπροστά μου, σαν νεαρό άνδρα, και μου μίλησε για πολύ ώρα. Είπε επίσης ότι αυτή η μεταφορά της Εκκλησίας σήμαινε ότι φαινομενικά θα βυθιζόταν εντελώς, αλλά ότι θα στηριζόταν σε αυτούς τους φορείς και θα αναδυόταν ξανά από αυτούς, ακόμα και αν είχε μείνει μόνο ένας Καθολικός Χριστιανός», η Εκκλησία θα μπορούσε να θριαμβεύσει ξανά, επειδή η Εκκλησία δεν έχει θεμελιωθεί στα μυαλά και τις συμβουλές των ανθρώπων.
Τότε μου έδειξε πώς δεν υπήρχε ποτέ έλλειψη ανθρώπων που προσευχόταν και υπέφεραν για την Εκκλησία. Μου έδειξε όλα όσα είχε υποφέρει ο ίδιος για την Εκκλησία, και πώς είχε ενισχύσει τα χαρίσματα και τους κόπους των μαρτύρων, και πώς θα υπέφερε ξανά τα πάντα αν μπορούσε να υποφέρει ακόμα.
Μου έδειξε επίσης σε αμέτρητες εικόνες όλες τις άθλιες ταλαιπωρίες & τις περιπέτειες των Χριστιανών και του κλήρου σε συνεχώς διευρυνόμενους κύκλους σε όλο τον κόσμο μέχρι την πατρίδα μου και με συμβούλευσε να επιμένω στην προσευχή, και στον πόνο. Ήταν μια απερίγραπτα μεγάλη και θλιβερή εικόνα που είναι αδύνατο να εκφραστεί με λόγια. Μου έδειξαν επίσης ότι δεν είχαν απομείνει σχεδόν καθόλου ηλικιωμένοι Χριστιανοί.» (7)
Ωστόσο, στη αποκορύφωση αυτής της μεγαλύτερης δυστυχία της, η μοναχή Άννα Αικατερίνη Έμερικ, είδε την προσέγγιση της σωτηρίας. Είδε «έναν μεγάλο λαμπερό σταυρό στον ουρανό, πάνω στον οποίο κρεμόταν ο Σωτήρας, από τις πληγές του οποίου διαχέονταν σε όλο τον κόσμο δέσμες λαμπερών ακτίνων. (…) Η εκκλησία φωτίστηκε πλήρως από αυτόν, και μέσα από αυτή τη λαμπρότητα αυτού του φωτός είδα τις περισσότερες ψυχές να προσέρχονται στον Κύριο».
Η ευλογημένη μοναχή αναγνώρισε την εξέχουσα θέση της Ευλογημένης Μητέρας, της Παναγίας στο σχέδιο σωτηρίας του Λυτρωτή:
«Είδα επίσης μια κόκκινη και φωτεινή καρδιά να αιωρείται στον ουρανό, από την οποία μια λευκή ακτίνα εκπέμπονταν από την πληγή στο πλευρό της, και από την οποία μια άλλη ακτίνα εκπέμπονταν πάνω στην Εκκλησία και σε πολλές περιοχές. Αυτές οι ακτίνες προσέλκυσαν πολλές ψυχές, οι οποίες προσέρχονταν στο πλευρό του Ιησού μέσω της καρδιάς και της ακτίνας του φωτός. Μου είπαν ότι αυτή η καρδιά ήταν η Μαρία, η Παναγία». (8)
Έτσι, η νίκη στο τέλος της αποκαλυπτικής μάχης συνοδεύεται από μια εξαιρετική παρέμβαση της Παναγίας και της Ουράνιας Βασίλισσας. Η χαρισματική μοναχή είδε τη «μεγαλοπρεπή γυναίκα» να περπατάει στην μεγάλη πλατεία μπροστά από την εκκλησία. Είχε τυλίξει το μεγάλο, φαρδύ της μανδύα της και τα δύο της χέρια και αιωρούνταν αθόρυβα & σιωπηλά προς τα πάνω.
Στάθηκε πάνω από τον τρούλο και άπλωνε τον μανδύα του σε ολόκληρο τον χώρο της εκκλησίας, ο οποίος έλαμπε σαν χρυσός.»
