Σχετικά με την Kατάσταση του Xρέους των ΗΠΑ
Η κατάσταση του χρέους των ΗΠΑ γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο πιο δραματική. Η Ουάσινγκτον βρίσκει όλο και λιγότερους αγοραστές για να αγοράσουν το χρέος της και η Αμερικανική οικονομία αντιμετωπίζει αρνητικούς δείκτες.
11 Αυγούστου 2025
Γράφει ο Γιόακιμ Βαν Γουίνγκ
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ πληρώνει σήμερα 4,268% ετησίως για τα δάνεια που λαμβάνει εκδίδοντας ομόλογα 10ετούς διάρκειας.
Ας κάνουμε όμως μια σύγκριση των ΗΠΑ με την Κίνα, για να καταλάβουμε το τι συμβαίνει. Το Πεκίνο χρηματοδοτεί το (εθνικό) χρέος του όχι με 4,268%, αλλά με 1,702% ετησίως. Αυτό είναι κάτι λιγότερο από το μισό. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι Αφρικανικές, οι Νοτιοαμερικανικές και οι Ασιατικές χώρες που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία BRI (Belt and Road Initiative = Πρωτοβουλία της Κίνας μιας Ζώνης και ενός Δρόμου) μπορούν πλέον να δανειστούν δολάρια ΗΠΑ από Κινεζικές τράπεζες με επιτόκιο 4,2%. Οι χώρες αυτές πληρώνουν επομένως χαμηλότερα επιτόκια από αυτά που πληρώνει η ίδια η κυβέρνηση των ΗΠΑ για ομόλογα σε δικά της δολάρια. Αλλά πιθανόν να πείτε ότι αυτό δεν είναι το θέμα μας. Λάθος! Αυτό ακριβώς το άσχετο αποκαλύπτει το σπιράλ του χρέους των ΗΠΑ, μέσα στο οποίο έχουν παγιδευτεί. Αυτό σημαίνει ότι τα πράγματα θα συνεχίσουν να γίνονται συνεχώς χειρότερα…
Ένα σπιράλ χρέους συμβαίνει όταν οι ζημίες και το χρέος αυξάνονται ταχύτερα από τα έσοδα. Και στο μάτι αυτού του οικονομικού ανεμοστρόβιλου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αναγκάζεται να δανειστεί ή να αναχρηματοδοτήσει επιπλέον 2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Με ολοένα και υψηλότερα επιτόκια, επειδή οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου για τη χρηματοδότηση μιας χρεοκοπημένης κυβέρνησης, που δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει διαρθρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις και να εξυγιανθεί δομικά.
Με αυτά τα επιτόκια (4,268%), η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπορεί να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τους τεράστιους όγκους δανείων των ομολόγων που έχουν διάρκεια 10 ή 30 ετών. Και έτσι, επομένως, ο Πρόεδρος Τραμπ αναγκάζεται να εκδίδει νέα δάνεια, νέα ομόλογα, με ολοένα και μικρότερες διάρκειες εκδίδοντας βραχυπρόθεσμα “έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου”. Αλλά, και αυτά στη συνέχεια πρέπει να αναχρηματοδοτούνται συνεχώς. Συχνά αρκετές φορές το χρόνο. Αυτό ονομάζεται «Aναχρηματοδότηση», “Roll Over”, όπως λέγεται.
Για ακόμη μια φορά, ο Πρόεδρος Τραμπ αποδεικνύει ότι είναι ένας χαρισματικός τακτικιστής. Είτε πρόκειται για την Ουκρανία, είτε για τους εισαγωγικούς δασμούς, είτε για την οικονομία, είτε για το Ισραήλ, είτε για τη μετανάστευση … Οι πολιτικές του Προέδρου Τραμπ μπορούν να περιγραφούν μόνο ως πολιτικές «χωρίς όραμα, χωρίς στρατηγική, χωρίς τελικό σκοπό, … μόνο προσωρινές τακτικές … βλέποντας και κάνοντας».
Εντάξει. Αυτή είναι η δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται η Ουάσινγκτον, ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Σκοτ Μπέσεντ (ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ). Είναι αναγκασμένοι να χρηματοδοτούν ολοένα και μεγαλύτερους όγκους δανείων με ολοένα και συντομότερες λήξεις των ομολόγων. Και αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν μέχρι την ημέρα που η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) αποφασίσει να μειώσει τα επιτόκια του μακροπρόθεσμου χρέους (όπως είναι τα ομόλογα 10ετίας και 30ετίας).
«Η Αμερικανική αγορά ομολόγων αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση: Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία από το δεύτερο τρίμηνο του οικονομικού έτους 2025, περίπου το 32% του εμπορεύσιμου χρέους της Αμερικανικής κυβέρνησης θα λήξει εντός 12 μηνών, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου 9,2 τρισεκατομμύρια δολάρια χρέους θα πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν φέτος.
Επιπλέον, το αναμενόμενο έλλειμμα του Αμερικάνικου προϋπολογισμού ύψους 1,9 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα χρειαστεί να δανειστεί ακόμη περισσότερο, ωθώντας τη συνολική έκδοση κρατικών ομολόγων του Δημοσίου για το τρέχον έτος σε πάνω από τα 10 τρισεκατομμύρια δολάρια.» (Gary Chistie, Trading Central, 21 Μαΐου 2025).
Για να γίνουν τα πράγματα ακόμη χειρότερα, γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο για την Ουάσινγκτον να πουλήσει το χρέος της. Οι θεσμικοί παράγοντες προτιμούν να επενδύσουν στον χρυσό, που παρέχει ασφάλεια και μειώνουν τα υπάρχοντα αποθέματά που κατέχουν σε δολάρια. Αυτό κατέστη οδυνηρά φανερό & ξεκάθαρο στις 6, 7 και 8 Αυγούστου του τρέχοντος έτους (2025).
Αυτή την ημέρα (6 Αυγούστου 2025) δεν εμφανίστηκαν σχεδόν καθόλου διεθνείς αγοραστές για να αγοράσουν τα ασφαλή 3ετή ομόλογα που λήγουν στις 6 Αυγούστου 2025. Και επειδή οι οι συναλλαγες, οι πωλήσεις σταμάτησαν, οι αγοραστές απαιτούσαν ολοένα και υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων (υψηλότερα επιτόκια) καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας διαπραγμάτευσης.
Μια μέρα αργότερα, (στις 7 Αυγούστου 2025) τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο. Η ασφάλεια των 10ετών ομολόγων στις 7 Αυγούστου ήταν ακόμη χειρότερη από αυτή των 3ετών ομολόγων της προηγούμενης ημέρας. Μια μέρα αργότερα, τα 30ετή ομόλογα βγήκαν στο σφυρί. Ή μήπως στο τσεκούρι; Και όπως ήταν αναμενόμενο, αυτή η πώληση κατέληξε σε φιάσκο λόγω της πρωτοφανώς χαμηλής ζήτησης. Φαίνεται ότι υπήρχε ελάχιστο έως και καθόλου ενδιαφέρον, οι αγοραστές κρατικών ομολόγων ήταν τελείως απρόθυμοι να αγοράσουν, ανεξάρτητα από το ασφάλιστρο ή την απόδοση (το υψηλό επιτόκιο).
Αυτά βέβαια είναι άκρως καταστροφικά νέα για την οικονομία των ΗΠΑ, τους επιχειρηματίες, τους πολίτες και τη Αμερικάνικη μεσαία τάξη. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αναμένουν τώρα περαιτέρω αύξηση του πληθωρισμού, περαιτέρω απώλεια της αγοραστικής δύναμης τους και, ως εκ τούτου, αναπόφευκτα … αύξηση των επιτοκίων. Επειδή όταν ο Τζερόμ Πάουελ, ο Πρόεδρος της Αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας, μειώσει τα επιτόκια, αυτό δεν έχει καμία απολύτως επίδραση στα επιτόκια που πληρώνουν οι καταναλωτές ή οι ιδιοκτήτες των μικρών επιχειρήσεων για ένα δάνειο που πήραν σε μετρητά, για ένα δάνειο αυτοκινήτου ή για ένα στεγαστικό δάνειο. Γιατί; Επειδή τα καταναλωτικά δάνεια συνδέονται στενά με την απόδοση του 10ετούς ομολόγου. Γιατί; Επειδή οι ίδιες οι εμπορικές τράπεζες λαμβάνουν μακροπρόθεσμα (10ετή) δάνεια προκειμένου να παρέχουν μακροπρόθεσμα δάνεια (20 ετών) σε όσους αγοράζουν ένα σπίτι ή χτίζουν ένα εργοστάσιο.
Αυτή η συσχέτιση μεταξύ 10ετών ομολόγων και επιτοκίων στεγαστικών δανείων απεικονίζεται άριστα ΕΔΩ. Και επίσης ΕΔΩ.
Το Τελικό Συμπέρασμα
Μια Κεντρική Τράπεζα όπως είναι η Fed (η Αμερικάνικη Κεντρική Τράπεζα) ή η ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) μπορεί να αναζωογονήσει την οικονομία με ένα μόνο απρόσεκτο άγγιγμα της πένας της, μειώνοντας περαιτέρω τα επιτόκια. Αλλά με αυτόν τον τρόπο, απλώς φυσάει ακόμα περισσότερο αέρα και φουσκώνει την ίδια την φούσκα και καταστρέφει περαιτέρω την αγοραστική δύναμη του νομίσματος. Ταυτόχρονα, όμως διατηρεί ζωντανές τις επιχειρήσεις που δεν είναι πλέον βιώσιμες, δηλαδή κερδοφόρες, επειδή οι εμπορικές τράπεζες συνεχίζουν να δανείζουν σε εταιρείες που δεν είναι πλέον φερέγγυες & πιστοληπτικά αξιόπιστες.
Για άλλη μια φορά, οι Κεντρικές Τράπεζες θα αναγκαστούν να αγοράσουν αυτά τα «επισφαλή δάνεια» από τις εμπορικές τράπεζες και να τα καταγράψουν στα βιβλία τους στην “ονομαστική τους αξία”. Ανεμπόδιστα, επειδή αυτά τα χρέη δεν αποτιμώνται στην “αγοραία αξία τους”. Αυτό είναι το δοκιμασμένο και αληθινό σενάριο. Με αυτόν τον τρόπο, το σύστημα διατηρείται ζωντανό, κερδίζει χρόνο και καθυστερεί για άλλη μια φορά την αναπόφευκτη κατάρρευση των νομισμάτων για λίγο ακόμα.
Μια πρόσφατη συζήτηση μεταξύ του Paul Buitink και του Alasdair Macleod που ασχολήθηκε σοβαρά με αυτό το θέμα. Αυτή η συζήτηση μπορεί να βρεθεί ΕΔΩ.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Αυτό το Κραχ θα είναι χειρότερο από το 1929» – Ο Alasdair Macleod για το Τέλος του Πλαστικού χρήματος και το τι Έρχεται μετά
Σιγά … Σιγά … Σιγά …
Ή όπως το περιγράφει ο γιος μου, «προσπαθούν να γυρίσουν πίσω το ρολόι, αλλά το ρολόι αρχίζει να γυρίζει όλο και πιο γρήγορα.»
Ή όπως λέει πάντα ο Άντι Σέκτμαν (Andy Schectman): «Σιγά, σιγά, σιγά, σιγά, και μετά … μονομιάς, όλο μαζί».
ΠΗΓΗ: https://joachimvanwing.substack.com/p/opgelet-geld-lenen-kost-ook-geld?publication_id=1297978&post_id=170665346&isFreemail=true&r=jgt70&triedRedirect=true
ΠΗΓΗ: https://synergon-info.blogspot.com/2025/08/achtung-geld-leihen-kostet-auch-geld.html
