Το μοιραίο ελικόπτερο και ένα σχόλιο εις μνήμη των πεσόντων

Επειδή η υπερβολή και ο λαϊκισμός στην Ελλάδα, έχουν αναδειχθεί σε εθνικό σπόρ οφείλουμε να προβούμε σε μια καίρια και ουσιαστική παρέμβαση. Το ελικόπτερο της φωτογραφίας είναι το ελικόπτερο που κατέπεσε σήμερα το πρωί.

Να τονιστεί ότι το ελικόπτερο AB-205 (Ε/Π 625), ήταν από τα αγορασμένα καινούργια ελικόπτερα για τον Ε.Σ. με παραλαβή το 1975 και όχι από τα Αμερικανικά μεταχειρισμένα του 1994. Το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων αγωνίζεται καθημερινά υπό αντίξοες συνθήκες να συντηρεί και να υποστηρίζει άψογα όλα τα διαθέσιμα πτητικά μέσα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πάντα όμως λόγω ανθρώπινου λάθους ελλοχεύει ο κίνδυνος του ατυχήματος. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους τους στρατούς ανώ τον κόσμο. Το ελικόπτερο εκτελούσε χαμηλή πτήση με κακή ορατότητα σε ορεινό ανάγλυφο.

Αδιαμφισβήτητα, η ύπαρξη σύγχρονων ιπτάμενων μέσων προσδίδει ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια και περιορίζουν το ανθρώπινο λάθος. Δεν το εκμηδενίζουν όμως. Όπως και η εκπαίδευση. Όσο ρεαλιστική και απαιτητική και εάν είναι ποτέ δεν εγγυάται την απόλυτη ασφάλεια πτήσεων. Και οι Ένοπλες Δυνάμεις δίνουν τη μέγιστη βαρύτητα στην ασφάλεια πτήσεων. Είτε λέγεται Π.Ν είτε Ε.Σ είτε Π.Α.

Κατά τα λοιπά σχόλια του τύπου “ιπτάμενα φέρετρα”, “απαρχαιωμένα πτητικά μέσα”, “ελλιπής συντήρησης” δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σίγουρα τα ελικόπτερα UH-1H και AB-205 είναι παλαιά όμως η συντήρηση τους γίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τεχνικούς και μηχανικούς. Το ίδιο και η εκπαίδευση. Παραμένει εντατική και ρεαλιστική.

Μολονότι το σημερινό ατύχημα εν πρώτοιος οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος θέλουμε να τονισουμε το εξής: το ιδεατό θα ήταν να είχαν αντικατασταθεί όλα τα UH-1H και AB-205 από σύγχρονα ελικόπτερα τελευταίας τεχνολογίας είτε λέγονται ευρωπαϊκά είτε λέγονται αμερικανικά. Όμως επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό λόγω υψηλού κόστους (αναφερόμαστε στις σημερινές οικονομικές συνθήκες) ο Ελληνικός Στρατός και η Αεροπορία Στρατού αναγκάζεται και να κρατά ακόμα σε υπηρεσία. Και σημειωτέον πως και άλλοι Στρατοί και Αεροπορίες διεθνώς εξακολουθούν να τα έχουν.

Ήδη η Α.Σ καταβάλλει προσπάθειες να περιορίσει και σταδιακά να αποσύρει τα χαμηλών διαθεσιμοτήτων UH-1H και AB-205 με τις παραλαβές των μεταχειρισμένων Αμερικανικών CH-47 Chinook. Το ίδιο και με τα ΝΗ-90. Με πολύ κόπο η Αεροπορία Στρατού αξιολόγησε λύσεις αντικατάστασης με μεταχειρισμένα UH-60Α Blackhawk. Όμως ήταν αρκετά καταπονημένα με υψηλό κόστος. Και χρήματα για εκσυγχρονισμό επιπλέον του αρχικού κόστους απόκτησης δεν υπήρχαν. Γι αυτό και αποφασίστηκε να αγοραστούν τα μεταχειρισμένα CH-47 Chinook. Ήταν σε καλύτερη κατάσταση και τιμή. Το να συζητάμε εν έτει 2017 για απόκτηση 30-40 καινούργιων ελικοπτέρων μέσου τύπου γενικής χρήσης αντίστοιχης κατηγορίας με τα UH-1H και AB-205 είναι εκτός πραγματικότητας.

Τα λάθη έγιναν στο παρελθόν. Στην εποχή των παχέων αγελάδων όπου δεν λήφθηκαν οι αποφάσεις ώστε να αντικατασταθεί ολόκληρος στόλος των UH-1H και AB-205 με ένα σύγχρονο ελικόπτερο γενικής χρήσεως/ εφόδου και πάρθηκαν μόνον τα 20 ΝΗ-90 που φυσικά δεν καλύπτουν τον στόλο των δεκάδων UH-1H και AB-205. Γι’ αυτό και η Αεροπορία Στρατού εξακολουθεί να τα χρησιμοποιεί.

Η Ελλάδα ξεκίνησε την παραλαβή των ελικοπτέρων UH-1 το 1969, η οποία ολοκληρώθηκε το 1981. Ο στόλος της Αεροπορίας Στρατού, με την παραλαβή μερικών ακόμα μεταχειρισμένων από τον αμερικανικό στρατό το 1994, έφθασε να αριθμεί περίπου 100 ελικόπτερα του τύπου όμως σήμερα σχεδόν τα μισά μπορούν να θεωρηθούν επιχειρησιακώς διαθέσιμα. Ο δείκτης ατυχημάτων για τα UH-1H Huey παραμένει στα χαμηλά επίπεδα του 0,07, δηλαδή σε ένα μείζον ατύχημα ανά 62.500 ώρες πτήσης.