Από τον Μπράντον Σμιθ
Οι θεωρητικοί συνωμοσίας έχουν σχεδόν πάντα δίκιο. Έχουμε αποδειχθεί ότι έχουμε δίκιο ξανά και ξανά και θα συνεχίσουμε να έχουμε δίκιο για πολλά πράγματα που τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούσαν «περιθωριακά». Για όσους είναι σαν εμένα, ανθρώπους που προσπαθούν να προειδοποιήσουν το κοινό για αυτές τις απειλές εδώ και 20 χρόνια ή και περισσότερο, θέλω απλώς να πω: Έχουμε κερδίσει μια ηχηρή νίκη. Φέραμε τα σκοτεινά μυστικά των ελίτ στο mainstream και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σταματήσει αυτό το τρένο τώρα.
Ωστόσο, η μάχη δεν έχει τελειώσει και μην περιμένετε από κανέναν να σας δώσει βραβεία ή έστω αναγνώριση. Είναι η φύση της δουλειάς μας και, ειλικρινά, το καλύτερο που μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα είναι οι ερευνητές και οι αναλυτές σαν εμάς τελικά να καταστούν άνευ αντικειμένου. Εν τω μεταξύ, ο πληροφοριακός πόλεμος για τη διάσωση του πολιτισμού συνεχίζεται.
Ένα ζήτημα στο οποίο έχω πρωτοστατήσει στην καριέρα μου (μαζί με μια χούφτα άλλους συγγραφείς για την ελευθερία) είναι η εμβάθυνση στην ψυχολογία και την ιδεολογία των παγκοσμιοποιητών. Θεωρώ την ύπαρξή τους συναρπαστική. Αηδιαστική σίγουρα, αλλά και συναρπαστική.
Η θεωρία που υποστηρίζω εδώ και δύο δεκαετίες είναι ότι οι παγκοσμιοποιητές είναι πρώτα και κύρια ένα απόκρυφο δίκτυο οργανωμένων ψυχοπαθών. Δηλαδή, αναζητούν άτομα με ψυχοπαθητικά χαρακτηριστικά (λανθάνοντα ή μη) προκειμένου να στρατολογήσουν και να αυξήσουν τον αριθμό τους. Η κοινή υπόθεση στο ευρύ κοινό είναι ότι οι ψυχοπαθείς υποτίθεται ότι λειτουργούν μεμονωμένα· ότι δεν συνεργάζονται επειδή είναι πολύ εγωκεντρικοί για να οργανωθούν.
Η ιστορία μας δείχνει ότι αυτό απλώς δεν είναι έτσι.
Από τη Μαφία, μέχρι τα βίαια καρτέλ ναρκωτικών, μέχρι τις θρησκευτικές αιρέσεις, μέχρι τις αυταρχικές κυβερνήσεις, έχουμε δει ψυχοπαθείς να συγκεντρώνονται και να συνεργάζονται στις χειρότερες στιγμές του χρονοδιαγράμματος μας. Το κάνουν για αμοιβαίο όφελος, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει μια ατζέντα που πηγαίνει πολύ πέρα από αυτό. Είναι μια εκτεταμένη συνωμοσία την οποία φαίνεται να υποστηρίζει η πρόσφατη δημοσιοποίηση των αρχείων Epstein.
Για να είμαι σαφής, πιστεύω ότι οι πληροφορίες που παρουσιάζονται μέχρι στιγμής στα αρχεία μόλις που αγγίζουν την επιφάνεια του κακού με το οποίο έχουμε να κάνουμε. Πιστεύω επίσης ότι είναι σημαντικό να επισημάνω ότι το γεγονός ότι άτομα «κατονομάζονται» στα Αρχεία Epstein είναι άνευ νοήματος χωρίς το πλαίσιο.
Ορισμένες δημόσιες προσωπικότητες όπως ο Ντόναλντ Τραμπ ή ο Έλον Μασκ «κατονομάζονται» ως άτομα που αλληλεπιδρούν με τον Έπσταϊν, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία ότι συμμετείχαν σε κάτι κακόβουλο (ο Έπσταϊν προσέγγισε ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ με εξουσία ή επιρροή και προσπάθησε να τους στρατολογήσει). Επιπλέον, οι ανώνυμες πληροφορίες του FBI από τυχαίους περίεργους δεν αποτελούν ποινική υπόθεση. Άλλοι κατονομάζονται στα αρχεία και το πλαίσιο υποδηλώνει ότι έχουν κάνει κάποια αρκετά αηδιαστικά πράγματα.
Τα αρχεία αντιπροσωπεύουν αρκετά στοιχεία για να δικαιολογήσουν μια μαζική διεθνή έρευνα, δεν αποτελούν απόδειξη εγκλημάτων που θα μπορούσαν να σταθούν σε ένα δικαστήριο (τουλάχιστον, όχι μέχρι στιγμής).
Μπορεί στην πραγματικότητα να μην δούμε ποτέ κατηγορητήρια σε κανέναν τακτικό πολίτη του νησιού Έπσταϊν. Όπως σημείωσα στο άρθρο μου «Κυβερνητική Αυτοσυντήρηση: Γιατί δεν θα δούμε ποτέ την πραγματική λίστα Έπσταϊν» , που δημοσιεύτηκε πέρυσι, πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στην κυβέρνηση Τραμπ που θέλουν να δουν την υπόθεση Έπσταϊν να οδηγεί σε συλλήψεις. Ωστόσο, προέβλεψα επίσης ότι οι αποκαλύψεις μέσα στα αρχεία θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν ακόμη πιο σκοτεινές ανακαλύψεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πλήρη κατάρρευση.
Οι άνθρωποι που χειρίζονται αυτές τις πληροφορίες αντιμετωπίζουν ένα αίνιγμα: Να κυνηγήσουν το φως της αλήθειας, να τα ρίξουν όλα στο διαδίκτυο και να ρισκάρουν ένα πλήρες κοινωνικό χάος, ή να τροφοδοτήσουν με σταγόνες πληροφορίες το κοινό και να προσπαθήσουν να αποτρέψουν την κατάρρευση του συστήματος. Ξεχάστε τους εξωγήινους από το διάστημα – Η αποκάλυψη απτών αποδεικτικών στοιχείων ότι μια εωσφορική αίρεση τραπεζιτών, διευθύνοντων συμβούλων, πολιτικών και γραφειοκρατών που τρώνε μωρά ελέγχει τον πλανήτη είναι το πραγματικό γεγονός του Μαύρου Κύκνου.
Δεν μπορεί κανείς να κάνει μια ουσιαστική συζήτηση σχετικά με τη φύση της εξουσίας στον σύγχρονο πολιτισμό (μεταβιομηχανική επανάσταση) χωρίς να αποδεχτεί την ωμή πραγματικότητα ότι τα περισσότερα από τα βασικά γεγονότα της πρόσφατης ιστορίας μας έχουν χειραγωγηθεί από μια κρυφή κοινοπραξία ελίτ. Επίσης, δεν μπορούμε να κάνουμε καμία θεμιτή συζήτηση για το πώς να λύσουμε το πρόβλημα χωρίς να αποδεχτούμε το γεγονός ότι το «κακό» είναι μια αναμφισβήτητη σταθερά.
Είναι ο κοινός παρονομαστής, το κλειδί της εξίσωσης.
Το κακό είναι μια απτή και αυτόνομη οντότητα που ασκεί επιρροή στην ανθρώπινη κοινωνία, χρησιμοποιώντας συχνά άτομα με εγγενείς αδυναμίες της ψυχής ως σκεύη για την επίτευξη των μηχανορραφιών της. Ναι, αυτό ακούγεται μάλλον βιβλικό, αλλά θα έλεγα ότι οι θρησκευόμενοι πρόγονοί μας μπορεί να είχαν πολύ καλύτερη κατανόηση της φύσης του κακού από ό,τι εμείς σήμερα, δεδομένης της φουτουριστικής μας τάσης να αρνούμαστε οτιδήποτε δεν μπορούμε να εξηγήσουμε άμεσα με την επιστήμη.
Τα Αρχεία Έπσταϊν υποδηλώνουν ένα κακό που είναι ανεξέλεγκτο για πολλούς ανθρώπους που δεν έχουν ποτέ εκτεθεί σε έρευνα για την παγκοσμιοποίηση, και ακόμη και εκείνοι που έχουν αποκαλυφθεί μπορεί να σοκαριστούν από τις ανακαλύψεις.
Συνοψίζοντας, ο Τζέφρι Έπσταϊν δεν ήταν η κορυφή της πυραμίδας. Ούτε ήταν κάποιος ιδιοτελής, επιπόλαιος, που πουλούσε σεξ και διαφθορά μόνο και μόνο για να αποκτήσει πρόσβαση στις αίθουσες της εξουσίας. Αντίθετα, ο Έπσταϊν ήταν ένας μεσάζων, ένας έμπορος ναρκωτικών που πουλούσε εμπειρίες ντοπαμίνης ως ανταμοιβή για τα μέλη της κλίκας (ενώ συνέλεγε υλικό εκβιασμού). Αλλά η κλίκα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτό που βλέπουμε στα αρχεία του Έπσταϊν και υπερισχύει οποιουδήποτε μεμονωμένου έθνους ή κυβέρνησης.
Υπάρχουν περίεργες αναφορές στα αρχεία για «κλωνοποίηση», εκτροφή μωρών για πώληση στη μαύρη αγορά και δημιουργία μιας «ανώτερης φυλής». Με άλλα λόγια, τα συμφέροντα του Έπσταϊν και των συνεργατών του ξεπερνούσαν κατά πολύ τα σεξουαλικά φετίχ.
Μερικά από τα email του Epstein συζητούν ανοιχτά τη σεξουαλική κακοποίηση και τα βασανιστήρια των θυμάτων που μεταφέρονται στο νησί. Η θυματοποίηση των εφήβων είναι λιγότερο προστατευμένη και πιο εύκολο να αποδειχθεί. Έπειτα, υπάρχουν τα πιο ανατριχιαστικά στοιχεία των αρχείων. Η κωδικοποιημένη γλώσσα είναι ανεξέλεγκτη στα email του Epstein, χρησιμοποιώντας τρόφιμα ως σύμβολα για σαφώς παράνομο λαθρεμπόριο.
Από τις πληροφορίες του Pizzagate (τα email του John Podesta) που δημοσίευσαν τα Wikileaks το 2016, μπορούμε να δούμε ότι οι κωδικές λέξεις για τα τρόφιμα είναι συνηθισμένες για τους υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης και φαίνεται να συνδέονται με την κακοποίηση μικρών παιδιών. Ο συμβολισμός της πίτσας ήταν συνηθισμένος στα δίκτυα παιδοφιλίας για πολλά χρόνια που οδήγησαν στην αποκάλυψη του Pizzagate, και είναι επίσης συνηθισμένος στις σελίδες των Αρχείων Epstein (η λέξη «πίτσα» χρησιμοποιείται ως κωδικός τουλάχιστον 900 φορές στα email).
Η χρήση της λέξης «μπιφτέκι από βοδινό κρέας» στα email του Epstein (που αναφέρεται επίσης εκατοντάδες φορές) είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, συμπεριλαμβανομένης της συζήτησης για τη διατήρηση του «μπιφτεκιού στον πάγο», μιας παράξενης εμμονής με το βάρος των μερίδων του μπιφτεκιού, των εργαστηριακών δοκιμών του «μπιφτεκιού από βοδινό κρέας» για την πρόληψη ασθενειών κ.λπ. Ό,τι και αν λένε, δεν είναι μπιφτέκι από βοδινό κρέας. Πρέπει να αναρωτηθείτε, τι είδους βρώσιμο προϊόν θα ήταν τόσο εγκληματικό που θα έπρεπε να κρύβεται πίσω από περίτεχνα κωδικοποιημένα κείμενα;
Το προφανές συμπέρασμα θα ήταν ότι η λέξη «σπασμωδικό» είναι ο κώδικας για το ανθρώπινο κρέας. Κάποιοι μπορεί να υποστηρίξουν ότι δεν υπάρχουν οφέλη από την κατανάλωση ανθρώπινου κρέατος, οπότε γιατί να το κάνουν οι ελίτ; Αυτοί οι επικριτές λειτουργούν με βάση μια λογική και όχι μια αποκρυφιστική οπτική γωνία. Δεν μπορεί κανείς να διαχωρίσει το νησί Έπσταϊν από τον αποκρυφισμό και να καταλάβει τι συνέβη εκεί.
Για τις ελίτ που συνδέονται με τις παγανιστικές πρακτικές της αρχαίας Βαβυλωνιακής εποχής, από την εποχή των λατρευτών του Μολόχ (Βοημικό Άλσος) και μετά, η τελετουργία του κανιβαλισμού είναι αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκείας τους. Πιστεύουν ότι η ανθρωποθυσία τους δίνει δύναμη και αυτό είναι ένα κοινό στοιχείο στα περισσότερα παγανιστικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του σατανισμού.
Ο Λουσιφεριανισμός/σατανισμός αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του παγκοσμιισμού. Τα στοιχεία για την εφαρμογή του εντός των παγκοσμιοποιητικών κύκλων είναι πολλαπλά και δεν μπορούν να αγνοηθούν. Ορισμένοι σκεπτικιστές θα υποδήλωναν έναν διαχωρισμό μεταξύ «σατανισμού» και «λουσιφεριανισμού», αλλά στην ουσία πρόκειται για αλληλένδετα συστήματα πεποιθήσεων.
Οι σατανιστές ασχολούνται με την επιδίωξη της ηδονής εις βάρος της ηθικής, ενώ οι εωσφορικοί ασχολούνται με την επιδίωξη της δύναμης και της θεότητας εις βάρος της ηθικής. Για τους υποστηρικτές και των δύο πρακτικών, το σύνθημά τους είναι «Κάνε ό,τι θέλεις».
Όπως περιέγραψα στο άρθρο μου «Λουσιφεριανισμός: Μια Κοσμική Ματιά σε ένα Καταστροφικό Σύστημα Παγκοσμιοποιημένων Πεποιθήσεων» , που δημοσιεύτηκε το 2019, οι παγκόσμιοι ελιτιστές αντλούν την πνευματική τους έκσταση από τη λατρεία του υλικού και τη διαφθορά του αγνού. Επιδιώκουν να αποδομήσουν τη δημιουργία και την ανθρώπινη φύση, να αποδείξουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι τόσο διεφθαρμένοι όσο είναι και ότι η ηθική είναι ένας τεχνητός περιορισμός στην εξουσία και την ευχαρίστηση.
Το σύστημά τους είναι γεμάτο με ψυχοπαθητικούς δείκτες και υποστηρίζω ότι ο λουσιφερειισμός είναι μια θρησκεία που έχει σχεδιαστεί ειδικά για να επιβεβαιώσει τις καταστροφικές τάσεις των ψυχοπαθών και των ναρκοπαθών. Αλλά ποιες είναι αυτές οι τάσεις;
Οι ψυχοπαθείς δεν έχουν καμία αίσθηση ενσυναίσθησης και λειτουργούν μόνο ως παράσιτα που τρέφονται με την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ένας από τους λόγους που με γοητεύουν. Όχι επειδή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες ως άτομα, αλλά επειδή η ύπαρξή τους φαίνεται να είναι μια επικίνδυνη ανωμαλία. Αποτελούν λιγότερο από το 1% του συνολικού ανθρώπινου πληθυσμού, αλλά προκαλούν τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων τραγωδιών.
Ο μέσος άνθρωπος έχει την ικανότητα να διαπράττει το κακό, δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι άνθρωποι μπορούν να οδηγηθούν σε κάθε είδους φρικαλεότητες ανάλογα με τις περιστάσεις τους. Ωστόσο, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε έναν μηχανισμό που ονομάζεται «συνείδηση» και μας εμποδίζει να διαπράττουμε το κακό τις περισσότερες φορές. Μας προκαλεί επίσης ενοχές όταν γνωρίζουμε ότι έχουμε ενεργήσει με καταστροφικό τρόπο.
Αν η πλειοψηφία του πληθυσμού δεν είχε μια καθολική εμπειρία συνείδησης και ηθικής, θα είχαμε εξαφανιστεί ως είδος πριν από χιλιάδες χρόνια.
Οι παγκοσμιοποιητές (ψυχοπαθείς) δεν διαθέτουν αυτόν τον μηχανισμό. Στην πραγματικότητα, θεωρούν τη συνείδηση ως εμπόδιο, ένα χαρακτηριστικό των αδύναμων και αυτών που εύκολα θυματοποιούνται. Είναι μια αρπακτική κατηγορία ανθρώπων. Θα έλεγα μάλιστα ότι δεν είναι καθόλου άνθρωποι, αλλά μια μετάλλαξη ή μια καρκινική διείσδυση.
Όταν οι ψυχοπαθείς επιτυγχάνουν εμφανή υλικό πλούτο, έχουν εύκολη πρόσβαση στους πόρους που χρειάζονται για να ικανοποιήσουν τις παρορμήσεις τους κατά βούληση. Σε αυτό το στάδιο της εξέλιξης ενός ψυχοπαθούς, έχουν την τάση να βαριούνται. Αρχίζουν να κυνηγούν την αυξανόμενη διαφθορά και το σκοτάδι αναζητώντας μια μεγαλύτερη δόση ντοπαμίνης. Όσο πιο εκφυλισμένη και ταμπού είναι η δραστηριότητα, τόσο πιο συναρπαστική είναι.
Αλλά αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά ατομικά κίνητρα και προσωπικοί εθισμοί. Ποιες είναι οι φιλοδοξίες και οι κινήσεις της οργανωμένης κλίκας;
Μέρος της γοητείας του αποκρυφισμού είναι η χαρά που νιώθουν κάποιοι άνθρωποι όταν πιστεύουν ότι είναι «ανώτεροι» από τον κοινό άνθρωπο. Οι αποκρυφιστικές ομάδες πουλάνε στα μέλη τους την ιδέα ότι θα ξεχωρίσουν ως «ελίτ» όταν ενωθούν με τους φύλακες μυστικών.
Όταν διαβάζουμε τα πολυάριθμα email που συνδέονται με τον Έπσταϊν, καθώς και με το νησί και το ράντσο του στο Νέο Μεξικό, οι άνθρωποι που αλληλογραφούν μαζί του φαίνονται παιδαριώδεις και ζαλισμένοι. Χαχανίζουν σαν έφηβοι όταν ασχολούνται με κώδικες και αινίγματα. Διαπράττουν φρικαλεότητες πέρα από την κατανόηση του μέσου ανθρώπου και νιώθουν χαρά επειδή απολαμβάνουν τον «μανδύα και το στιλέτο» όλων αυτών.
Νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το συμβιβάσουν πολλοί άνθρωποι στον τομέα των συνωμοσιών, αλλά η κλίκα δεν αποτελείται από σκοτεινά λαμπρά μυαλά που επιβάλλουν ψυχρή και υπολογιστική θέληση. Αντίθετα, αποτελείται κυρίως από εγωμανιακούς ναρκισσιστές που γελούν σαν καθυστερημένοι καθώς απολαμβάνουν τις αυταπάτες τους για μεγαλείο. Αν βλέπατε πώς συμπεριφέρονται αυτοί οι άνθρωποι στο παρασκήνιο, πιθανότατα θα ντρεπόσασταν γι’ αυτούς και θα νιώθατε σαν ηλίθιοι που τους φαντάζεστε πονηρούς ή ανέγγιχτους εγκεφάλους.
Χωρίς τα χρήματά τους και τη συλλογική προστασία της συμμαχίας τους, είναι μικροσκοπικοί άνθρωποι χωρίς αξία που ζουν μια ανούσια ύπαρξη. Ωστόσο, μην κάνετε λάθος – η σάπια κοινωνιοπάθεια της παιδικότητάς τους είναι που τους κάνει εξαιρετικά επικίνδυνους. Το να είσαι παιδικός ενώ χαίρεσαι με το αίμα της αθωότητας απαιτεί ένα διαβολικό και δαιμονικό μυαλό.
Από την έρευνά μου, το νησί του Έπσταϊν μπορεί να ήταν ήρεμο σε σύγκριση με κάποια άλλα σημεία συνάντησης της ελίτ. Το νησί του δεν ήταν ο τελικός προορισμός αλλά μια πύλη για τους μυημένους. Πιστεύω ότι το νησί ήταν μια δοκιμασία, ένας χώρος όπου συγκεντρώνεται το κακό και οι άνθρωποι με ανησυχίες απομακρύνονται.
Οι χειρότεροι των χειρότερων πιθανότατα μετακινήθηκαν σε ακόμη πιο άθλιες περιοχές φωλιάσματος, κρυμμένες σε κοινή θέα σε όλο τον κόσμο. Ο λόγος που τα Αρχεία Epstein έχουν σημασία είναι επειδή ανοίγουν την πόρτα σε μια ευρύτερη έρευνα των παγκοσμιοποιητικών δικτύων και των φρικτών «παιδικών χαρών» τους.
Προτείνω ότι πρέπει να επαναφέρουμε την έννοια των «κυνηγών μαγισσών». Άνθρωποι που είναι σε θέση να σκέφτονται σαν αποκρυφιστές, ενώ χρησιμοποιούν σύγχρονες ερευνητικές μεθόδους, προκειμένου να εντοπίσουν αυτά τα δίκτυα και να τα εξαλείψουν από τη Γη. Εάν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι αρνηθούν να το κάνουν αυτό, τότε η τιμωρία είναι αναπόφευκτη.
Δυστυχώς, δεν είναι λάθος που οι παγκοσμιοποιητικές ΜΚΟ έχουν κατακλύσει τη Δύση με μετανάστες από τον τρίτο κόσμο και έχουν κινητοποιήσει στρατούς ακροαριστερών ανταρτών τα τελευταία χρόνια. Μετά την πανδημία γνωρίζουν ότι το κοινό έχει φτάσει σε κορεσμό πληροφοριών και ότι η ατζέντα τους έρχεται στο φως. Θα επιδιώξουν να ανατρέψουν τα συντηρητικά κινήματα, να εκμεταλλευτούν χρήσιμους ηλίθιους για να καταστρέψουν τους εχθρούς τους και να προκαλέσουν γενικό χάος προκειμένου να σαμποτάρουν οποιαδήποτε οργανωμένη αντίσταση.
