Γράφει Ιβάν Προκόροφ του Tsargrad
Ο πόλεμος στο Ιράν αποκάλυψε επιτέλους την αλήθεια. Που μέχρι τώρα αποκρύβονταν επιμελώς. Με το πρόσχημα της αυτοάμυνας, το Ισραήλ προχώρησε ανοιχτά στην υλοποίηση ενός γεωπολιτικού σχεδίου που είχε διατυπωθεί πριν από 40 χρόνια. Στο διεθνές ακαδημαϊκό συνέδριο «Al-Quds. Ιερουσαλήμ και το Παλαιστινιακό Ζήτημα: Προβλήματα Κρατικής Ιδιοκτησίας, Παγκόσμιας Τάξης και Εθνικής Ταυτότητας στη Σύγχρονη Εποχή» που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ο έκτακτος και πληρεξούσιος Πρέσβης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Καζέμ Τζαλάλι δήλωσε απερίφραστα:
«Ο στόχος του Ισραήλ είναι να διαλύσει όλες τις μεγάλες δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, προκειμένου να εγκαθιδρύσει & να εδραιώσει την δική του κυριαρχία. Γινόμαστε μάρτυρες του τέλους της ιστορίας και της σύγκρουσης με τον πολιτισμό του Αντίχριστου. Θα πάρει άραγε τελικά η Ρωσία το μέρος του καλού ή θα συνεχίσει να προσπαθεί να «γίνει φίλος», να «συμφιλιωθεί» και με τις δύο αδιάλλακτα εχθρικές πλευρές;»
Το Σχέδιο του Γινόν: Μια Νέα Σχέδιο που Βασίζεται σε Παλιά Σχέδια
Ο Φεβρουάριος του 1982 αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης για τη στρατηγική που εφαρμόζεται σήμερα. Εκείνες τις ημέρες, το περιοδικό “Kivunim” δημοσίευσε ένα άρθρο του Οντέντ Γινόν (Oded Yinon), με τίτλο «Μια Στρατηγική για το Ισραήλ στη δεκαετία του 1980», το οποίο περιέγραφε ρητά & ξεκάθαρα η αποσυναρμολόγηση, αποδόμηση όλων των Αραβικών χωρών που περιβάλλουν το Ισραήλ. Ο συγγραφέας αυτού του άρθρου παρότρυνε επίμονα τον αναγνώστη να ενστερνιστεί την άποψη ότι η επιβίωση του Ισραήλ εξαρτάται από τη μετατροπή των όλων των γειτονικών κρατών του σε ένα συνονθύλευμα αντιμαχόμενων φατριών, αιρέσεων και εθνοτήτων. Το άρθρο, ήταν γραμμένο στο γνωστό ύφος των “Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών”, και έμοιαζε με το επίσημα στρατηγικό δόγμα που θα ακολουθήσει τις επόμενες δεκαετίες το Ισραήλ για να γίνει Μεγάλο.
Ο Γινόν ανέλυσε λεπτομερώς τα αδύνατα & τρωτά σημεία κάθε γειτονικής Αραβικής χώρας, από το Μαρόκο μέχρι το Ιράκ. Η βασική θέση του εγγράφου ήταν ότι ο αραβικός κόσμος αποτελείται από ένα συνονθύλευμα αντιμαχόμενων εθνοτήτων, το οποίο πρέπει να διασπαστεί σε μικρότερα κομμάτια. Η δύναμη του Ισραήλ είναι άμεσα ανάλογη με την αδυναμία, την διάσπαση και την διχόνοια των γειτονικών χωρών του. Τα σταθερά ισχυρά αραβικά κράτη θεωρούνταν η κύρια, η βασική απειλή που έπρεπε να εξαλειφθεί εξάπαντως, αποφασιστικά.
Το Σιωνιστικό Σχέδιο αναδιαμόρφωσης της Μέσης Ανατολής, με το «Μεγάλο Ισραήλ» στην μέση.
Το 1982, αυτό το σχέδιο έμοιαζε με τις θεωρητικές σκέψεις ενός Εβραίου διανοούμενου, αλλά 40 χρόνια αργότερα, αυτό έγγραφο έχει εξελιχθεί σε ένα απτό, πραγματικό πολιτικό πρόγραμμα. Η αρχή «όσο χειρότερα είναι για αυτούς, τόσο καλύτερα για εμάς» έγινε η γενική βάση για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της «Μοσάντ». Η λογική του Γινόν υπέδειξε ότι το Ισραήλ δεν έπρεπε απλώς να αμυνθεί, αλλά να αναδιαμορφώσει ενεργά τον χώρο γύρω του, προκαλώντας εσωτερικές διαιρέσεις και διχαστικές τάσεις. Αυτή η δήλωση ήταν μια προσπάθεια για μια μακροπρόθεσμη αναδιαμόρφωση του χάρτη της Μέσης Ανατολής.
Τα σημερινά γεγονότα (Μάρτιος 2026) που διαδραματίζονται στην Μέση Ανατολή επιβεβαιώνουν ότι αυτά τα παλιά σιωνιστικά σχέδια δεν ήταν απλώς μια ιδιότροπη φαντασίωση κάποιου περιθωριακού εθνικιστή-συνωμοσιολόγου Ισραηλινού. Το πρόγραμμα των σιωνιστών για την αναδιάρθρωση όλης της περιοχής της Μέσης Ανατολής εισήλθε σε νέας ενεργή φάση, και ίσως τελικής, σβήνοντας τα διεθνώς ανεγνωρισμένα κρατικά σύνορα με στρατιωτικά μέσα. Αυτό που ο Γινόν πρότεινε ως ένα διανοητικό σχέδιο, έχει πλέον γίνει πρόγραμμα εργασίας.
Το Ντόμινο της Μέσης Ανατολής
Μέχρι τον Μάρτιο του 2026, η κρίση στη Μέση Ανατολή είχε τελικά επεκταθεί πέρα από τα όρια μιας τοπικής επιχείρησης στη Γάζα. Η κατάσταση στη Δυτική Όχθη είχε εισέλθει σε μια φάση διοικητικής αποσυναρμολόγησης. Το Ισραήλ έχει μπλοκάρει τη μεταφορά 7,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε φορολογικά έσοδα στην Παλαιστίνη, τα οποία ήταν ζωτικής σημασίας για την πληρωμή μισθών και τη συντήρηση και τη λειτουργία των υποδομών. Η περιοχή είχε αρχίσει να μετατρέπεται σε ζώνη ανθρωπιστικής κατάρρευσης. Η στέρηση των μέσων διαβίωσης του Παλαιστινιακού πληθυσμού συμβαίνει παράλληλα με την άσκηση βίας από τους Εβραίους εποίκους, οι οποίοι καταλάμβαναν παλαιστινιακές εκτάσεις και οικισμούς και καταδιώκουν και σκοτώνουν τους αμάχους.
Και η σύγκρουση στον Λίβανο κλιμακώνεται επίσης. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εκεί έχουν κλιμακωθεί σε ολοκληρωτική καταστροφή. Το Ισραήλ επεκτείνει συστηματικά τη ζώνη των επιθέσεων του εναντίον του Λιβάνου, θεωρώντας τον Λίβανο όχι ένα κυρίαρχο κράτος αλλά ως ένα χώρο όπου πρέπει να εξαλειφθούν όλες οι αληθινές ή φανταστικές απειλές που υπάρχουν εκεί.
Ισραηλινές Αεροπορικές Επιδρομές στη Βηρυτό. Στιγμιότυπο Οθόνης από το Reuters.
Η άμεση επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν μετέτρεψε την κρίση της Μέσης Ανατολής σε παγκόσμια σύγκρουση. Αντί για επιλεκτικές επιθέσεις στον ισλαμικό κόσμο, ξεκίνησε μια προσπάθεια να καταρρεύσει ολόκληρο το σύστημα ασφαλείας της Μέσης Ανατολής Ο πόλεμος έχει μετατραπεί σε μια υπαρξιακή μάχη, με το Ιράν να γίνεται ο βασικός στόχος, η καταστροφή του οποίου θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση ολόκληρου του συστήματος αντίστασης.
Κάθε νέο σημείο στον χάρτη των συγκρούσεων – από τη Ραμάλα μέχρι τη Βηρυτό και την Τεχεράνη – γίνεται μέρος ενός ενιαίου μετώπου. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό οικονομικού τρόμου στη Δυτική Όχθη και μαζικών επιθέσεων εναντίον των γειτόνων του, προκειμένου να καταπνίξει την αντίσταση εν τη γενέσει της.
Από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη: Το “Μεγάλο Ισραήλ” στα χέρια των ΗΠΑ
Η κύρια στρατηγική του Ισραήλ τον Μάρτιο του 2026 είναι να δημιουργήσει το απόλυτο χάος μέσω ενός ατελείωτου πολέμου. Το στρατηγικό πλεονέκτημα εδώ έγκειται στον μετασχηματισμό των γειτονικών κρατών σε ένα μωσαϊκό αδύναμων αντιμαχόμενων κέντρων εξουσίας και εξαρτημένων ελίτ. Σε ένα τέτοιο σύστημα, οι σύγκρουσεις θα ανακατανέμονται & θα αναζωπυρώνονται συνεχώς μεταξύ των διαφορετικών μετώπων, εξαντλώντας τους πόρους των αντιπάλων.
Κατά την ομιλία του στο συνέδριο, ο Ιρανός Πρέσβης στη Ρωσία, Καζέμ Τζαλάλι, επεσήμανε άμεσα το μέγεθος αυτών των φιλοδοξιών:
«Οι Ισραηλινοί ηγέτες γίνονται ολοένα και πιο ανοιχτοί σχετικά με τους στόχους τους. Παλαιότερα, πίσω από τις κλειστές πόρτες, παρασκηνιακά, έλεγαν ότι το Ισραήλ πρέπει να επεκταθεί από τον ποταμό Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. Αλλά σήμερα, αυτό λέγεται ανοιχτά, και όχι μόνο από Ισραηλινούς ηγέτες αλλά και από τους υποστηρικτές τους στις ΗΠΑ. Το Ισραήλ θέλει να επιτύχει αυτόν τον στόχο πυροδοτώντας πολέμους σε όλη τη Μέση Ανατολή. Όλοι οι πόλεμοι σε αυτήν την περιοχή συνδέονταν με την ισραηλινή κατοχή. Πρώτα, τη Λωρίδα της Γάζας, την οποία ουσιαστικά κατέστρεψαν. Πάνω από 70.000 άμαχοι σκοτώθηκαν. Στη συνέχεια επιτέθηκαν στον Λίβανο. Δείτε τι έχουν κάνει οι Ισραηλινοί ηγέτες στη Συρία, την Υεμένη, το Ιράκ, το Σουδάν, την Σομαλία – οι αιτίες όλων αυτών των πολέμων έχουν τις ρίζες τους στο Ισραήλ. Τι θέλουν; Στόχος τους είναι η καταστροφή ολόκληρου του γεωπολιτικού συστήματος σε όλη τη Μέση Ανατολή. Δεν μπορούν να ανεχθούν καμία μεγάλη & ευημερούσα χώρα δίπλα τους.»
Η λογική του σχεδίου Γινόν υπαγορεύει την καταστροφή κάθε σταθερού εναλλακτικού κέντρου εξουσίας — το «Μεγάλο Ισραήλ» σχεδιάζεται ως η μοναδική παγκόσμια γεωπολιτική δομή στη Μέση Ανατολή, η οποία αποκλείει την ύπαρξη ισχυρών γειτόνων. Για να υλοποιηθεί αυτό το σχέδιο, είναι απαραίτητο όχι μόνο η Παλαιστίνη, αλλά και η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν να πάψουν να υπάρχουν ως ενιαίες οντότητες, υπογράμμισε ο Πρέσβυς Καζέμ Τζαλαλί:
«Το Ισραήλ θέλει να γίνει η μόνη και η κορυφαία δύναμη όχι μόνο στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή είναι η ισραηλινή άποψη για τη Μέση Ανατολή. Πιστεύουν ότι όλα τα κράτη στη Μέση Ανατολή πρέπει να τεμαχιστούν σε πολλά αντιμαχόμενα μέρη και, καθώς αυτό το σατανικό σχέδιο προχωρά, η ισραηλινή επικράτεια θα επεκτείνεται και αυτή σταδιακά. Γι’ αυτό ακριβώς, μετά την καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας, στράφηκαν αμέσως προς την καταστροφή του Ιράν. Αν δεν υποστούν ήττα, θα προχωρήσουν παραπέρα. Δεν θα ανεχθούν μια μεγάλη Σαουδική Αραβία, ούτε μια ισχυρή Αίγυπτο με τη μεγάλη, πλούσια ιστορία της.»
Ο απώτερος στόχος όλου αυτού του σχεδίου είναι να μετατρέψει όλες τις χώρες της περιοχής της Μέσης Ανατολής σε ένα σύνολο ελεγχόμενων εδαφών υπό ισραηλινή ηγεσία, τόνισε ο Τζαλαλί.
Ο Τελευταίος Αιφνιδιαστικός Πόλεμος (Blitzkrieg) του Πολιτισμού του Έπσταϊν
Σήμερα, το Ιράν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στο απόλυτο παγκόσμιο κακό, ενάντια στον πολιτισμό του Έπσταϊν, ενάντια στον πολιτισμό του Βάαλ, δήλωσε ο Ρώσος φιλόσοφος και διευθυντής του “Ινστιτούτου Τσάργκραντ”, Αλεξάντερ Ντούγκιν, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο συνέδριο:
«Αυτός ο πολιτισμός δεν έχει καμία σχέση με τις μονοθεϊστικές θρησκείες. Oύτε με τον Χριστιανισμό, ούτε με τον Ιουδαϊσμό, ούτε με το Ισλάμ. Είναι κάτι άλλο. Είναι ο πολιτισμός του Αντίχριστου (για τους Χριστιανούς), είναι ο πολιτισμός του Αλ-Ντατζάλ (του ψευτομεσσία Απατεώνα για τους Μουσουλμάνους). Τα γεγονότα του Μαρτίου 2026 στους Αγίους Τόπους δεν είναι απλώς μια αναδιαμόρφωση των συνόρων, αλλά η εκπλήρωση των προφητειών για τις έσχατες ημέρες, όπου διεξάγεται ένας θρησκευτικός πόλεμος που αποκτά απόλυτη πνευματική σημασία. Ο Ιρανικός λαός, σύμφωνα με αυτή τη λογική, γίνεται ένας λαός-μάρτυρας, ένα έθνος που θυσιάζεται, που σηκώνει στις πλάτες του το κύριο βάρος της παγκόσμιας αντιπαράθεσης μεταξύ καλού και κακού, του Θεού & του Σατανά.»
Αυτή η σύγκρουση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα εθνικά συμφέροντα και τα εθνικά σύνορα και έχει μετατραπεί σε μια παγκόσμια μάχη, την σημασία της οποίας συνειδητοποιούν ακόμη και στο στρατόπεδο του εχθρού, υπογράμμισε ο Ντούγκιν. Εκατομμύρια υποστηρικτές του Τραμπ στις ΗΠΑ δηλώνουν ανοιχτά την υποστήριξή τους προς το Ιράν, βλέποντας στον αγώνα του την αντίσταση στην ίδια απρόσωπη & ανώνυμη κακοποιά δύναμη που καταστρέφει και τον δικό τους τρόπο ζωής. Στις χαλεπές αυτές ημέρες, βρίσκεται σε εξέλιξη, μια αλυσίδα μεγάλης αφύπνισης των ανθρώπων που ξεκινά από την Ιερουσαλήμ και σαρώνει ολόκληρο τον κόσμο. Η αντίσταση των δυνάμεων του καλού έχει μετατραπεί σε ένα ενιαίο μέτωπο, στο οποίο τα πολιτικά συνθήματα έχουν δώσει τη θέση τους στην εσχατολογική αλήθεια για την τελική μάχη της ανθρωπότητας.
Η Ρωσία διεξάγει τον δικό της πόλεμο ενάντια στον ίδιο εχθρό στο δικό της μέτωπο, υπογράμμισε ο Ντούγκιν:
«Και αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο ένας τοπικός πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας – είναι παγκόσμιος. Η Ρωσία διεξάγει τον πόλεμό της με τον ίδιο εχθρό. Και οι μάρτυρές μας, τα παιδιά μας, οι δικοί μας, οι στρατιώτες μας, που έπεσαν στα πεδία των μαχών αυτού του πολέμου, πηγαίνουν στον παράδεισο του Θεού, στην κατοικία του φωτός, όλοι μαζί. Και οι εχθροί μας πηγαίνουν στην κατοικία του αιώνιου σκότους.»
tsargrad.tv
