Η ακρίβεια, το δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος και η στεγαστική κρίση πιέζουν ασφυκτικά ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.
Εργαζόμενοι, νέοι, οικογένειες και μικρομεσαίοι βλέπουν τα εισοδήματά τους να εξανεμίζονται, την ώρα που οι βασικές ανάγκες μετατρέπονται σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης.
Το ερώτημα, πόσο μπορεί να αντέξει μια κοινωνία πριν η δυσαρέσκεια μετατραπεί σε μαζική αντίδραση;
Εξεγέρσεις παντού στην Ευρώπη
Οι εικόνες από τη Γαλλία και τις κινητοποιήσεις σε Ισπανία, Ιταλία, Αλβανία υπενθυμίζουν ότι η κοινωνική οργή δεν είναι διαχειρίσιμη.
Στην ελληνική επικράτεια, πριν λίγες μέρες φοιτητές και μαθητές κατασκήνωσαν έξω από την Βουλή για να διαμαρτυρηθούν για την ακρίβεια και την ακριβή στέγαση.
Είναι αλήθεια ότι στο Μέγαρο Μαξίμου φοβούνται πάρα πολύ μια κοινωνική αντίδραση τύπου Γρηγορόπουλου ή Τεμπών που μπορεί να παραλύσει όλη τη χώρα και να μαζέψει εκατομμύρια κόσμου στο Σύνταγμα.
Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά.
Η πλατεία των Αγανακτισμένων, η οικονομική κρίση και τα μνημόνια “τελείωσαν” πολιτικά πόσες κυβερνήσεις.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δεκεμβρίου του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Η νεολαία βγήκε μαζικά στους δρόμους, πυροδοτώντας μια κρίση που απονομιμοποίησε περαιτέρω την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.
Η ιστορία δείχνει ότι ένα γεγονός μπορεί να γίνει η αφετηρία ευρύτερων εξελίξεων, όταν το κοινωνικό έδαφος είναι ήδη εύφλεκτο.
Ο παράγοντας Σαμαράς και η οικονομική αντιπαράθεση
Στο πολιτικό σκηνικό προστίθεται και ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος ασκεί σωστή κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, προβάλλοντας αιτήματα όπως η μείωση των φόρων στα καύσιμα και στα προϊόντα.
Πρόκειται για παρεμβάσεις που αγγίζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών και μπορούν να βρουν απήχηση σε κοινωνικά στρώματα που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής.
Άλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος, τις μειώσεις αυτές τις εφάρμοσε όταν ήμασταν σε μνημόνια.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, επιμένει στη δημοσιονομική πειθαρχία, διατηρώντας τη φορολογική της πολιτική και επιδιώκοντας υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα.
Το πολιτικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: ποιο είναι το όφελος των υπερπλεονασμάτων, όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες;
Η φορολογική ελάφρυνση δεν είναι χωρίς δημοσιονομικό κόστος, αλλά η άρνησή της έχει επίσης κοινωνικό και πολιτικό τίμημα. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι o Σαμαράς θα έχει μεγάλη απήχηση σε φιλελεύθερα στρώματα.
Ο Μητσοτάκης θα έχει απώλειες και από δεξιά και από τις φιλελεύθερες δεξαμενές.
Η ΝΔ βρίσκεται πλέον σε αχαρτογράφητα νερά με τους δημοσκόπους να τονίζουν ότι στην πρόθεση μπορεί να πέσει και κάτω από 25%.
Ένα γαλλικό γεγονός στην ελληνική επικράτεια μπορεί να εκτοξεύσει την δεξιά στην Ελλάδα και να χαθεί κάθε μέτρο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
www.bankingnews.gr
