από τον Tyler Durden
Συγγραφέας: Matthew Piepenburg μέσω VonGreyerz.gold,
Παρακάτω, εξετάζουμε με νηφαλιότητα την ιστορική περίπτωση του χρυσού με φόντο τους τρέχοντες ανησυχικούς τίτλους των ειδήσεων και ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που βρίσκεται σε δραματική κατασταση που μοιάζει πολύ ένα ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί. Το μόνο που δεν έχουμε ακούσει ακόμη είναι το ΜΠΟΥΜ.
Αν και οι καταλύτες του πετρελαίου, του πολέμου, της δυσλειτουργίας των Αμερικανικών ομολόγων και των φουσκωμένων, υπερτιμημένων μετοχών στα Χρηματιστήρια μπορεί να φαίνονται σύγχρονοι και μοναδικοί, η τρέχουσα περίπτωση του χρυσού είναι τόσο διαχρονική και σταθερή όσο η ίδια η φύση του.
Παραλληλισμοί με τα Ηφαίστεια…
Τον Μάιο του 1980, ο Ντέιβιντ Αλεξάντερ Τζόνστον, ένας ηφαιστειολόγος της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ (USGS), βρισκόταν σε ένα παρατηρητήριο 10 χιλιόμετρα μακριά από το ηφαίστειο του Όρους Σεντ Χέλενς στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, το οποίο βρισκόταν σε κατάσταση αναβρασμού.
Στις 18 Μαΐου, ήταν ο πρώτος ο οποίος ανέφερε την ξαφνική έκρηξη του ηφαιστείου.
Ωστόσο, μέσα σε λίγα λεπτά, ο Τζόνστον θα σκοτωνόταν από τις «πλευρικές εκρήξεις» του ηφαιστείου. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ, και 56 άλλοι άνθρωποι θα έχαναν επίσης τη ζωή τους εκείνη την ημέρα — μαζί με 7.000 μεγάλα άγρια ζώα, 12 εκατομμύρια ψάρια, 200 σπίτια, 300 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμου και 15 χιλιόμετρα σιδηροδρομικής γραμμής.
Αν και η παρακολούθηση των ηφαιστείων μπορεί να φαίνεται εντελώς άσχετη με την παρακολούθηση των οικονομικών αναταραχών & κλυδωνισμών, ακούγονται πράγματι ανησυχητικοί ηφαιστειακοί βρυχηθμοί κάτω από τα θεμέλια των παγκόσμιων αγορών του πετρελαίου, των πιστώσεων, των μετοχών και του συναλλάγματος που δείχνουν ότι είναι έτοιμες να εκραγούν.
Όπως ο ηφαιστειολόγος Τζόνστον, λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν το πόσο γρήγορα η παρατήρηση μπορεί ξαφνικά να μετατραπεί σε ακραίο κίνδυνο για τον καθένα από εμάς.
Στην πραγματικότητα, η παρουσα «ηρεμία, είναι η κάλμα που προηγείται πάντα πριν την καταιγίδα, πριν από το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής έκρηξης». Η κατάσταση αυτή μοιάζει σχεδόν εξωπραγματική ή σουρεαλιστική, αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει σύγκριση τα σημερινά δραματικά γεγονότα των παγκόσμιων δεικτών που εμφανίζονται στην αγορά του πετρελαίου, τα ομόλογα και στα οικονομικά χάλια των απλών πολιτών, εν μέσω μιας υπερβολικά διογκωμένης χρηματιστηριακής αγοράς, που φαίνεται να έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της και μιας εντελώς ακατανόητης «πολεμικής ρητορικής» που προέρχεται από την κυβέρνηση της Ουάσινγκτον.
Για να καταστήσουμε αυτή την «αναγγελία της οικονομικής έκρηξης & κατάρρευσης» σαφή και νηφάλια, και όχι απλώς εντυπωσιακή, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια στιγμή σιωπής για να αναστοχαστούμε, να εξετάσουμε τους απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς, την προϊστορία και να διαθέτουμε έμφυτα έστω και λίγο ρεαλισμό και μια κοινή λογική.
Ας ξεκινήσουμε με το πετρέλαιο.
Οι Δείκτες Προειδοποίησης για το Πετρέλαιο
Η ιστορία μας υπενθυμίζει ότι οι τελευταίες μεγάλες «πετρελαϊκές κρίσεις» του 1973 και του 1990 είχαν τεράστιες επιπτώσεις στις Χρηματιστήρια των ΗΠΑ και στην οικονομία της Main Street = Κεντρικής Οδού, δηλαδή στις κατά τόπους λαϊκές αγορές.
Αυτό το τσουνάμι το οποίο έρχεται τώρα, ωστόσο, θα είναι πολύ χειρότερο.
Κατά τη διάρκεια του εμπάργκο πετρελαίου του 1973, για παράδειγμα, ο κόσμος παρουσίασε έλλειμμα 7% στην προσφορά πετρελαίου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια αύξηση κατά 300% των τιμών του πετρελαίου, μία πτώση των αμερικανικών μετοχών κατά 52% (σε χρονικό διάστημα βάθους δύο ετών) και μία αύξηση του πληθωρισμού άνω του 12%.
Δεκαεπτά χρόνια αργότερα (1990), κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου, ο κόσμος είδε ένα παρόμοιο παγκόσμιο έλλειμμα πετρελαίου (7%), μια απότομη αύξηση κατά 75% στις τιμές του πετρελαίου και μια πτώση κατά 21% στις Αμερικανικές μετοχές.
Πηγαίνοντας όμως στο σήμερα, βλέπουμε μια σχεδόν σουρεαλιστική στιγμή απόλυτης αδιαφορίας για τέτοιες προειδοποιήσεις, καθώς και τύφλωση απέναντι στο χρηματοοικονομικό ηφαίστειο που βρυχάται στον ορίζοντα.
Και τώρα αν μεταφερθούμε στο σήμερα, εκείνο που βλέπουμε είναι μια σχεδόν σουρεαλιστική κατάσταση πλήρους αδιαφορίας των πάντων για τέτοιες προειδοποιήσεις, καθώς και μια ανεξήγητη τύφλωση απέναντι στο χρηματοοικονομικό ηφαίστειο που βρυχάται στον ορίζοντα.
Από τότε που το τελευταίο πετρελαιοφόρο τανκερ πέρασε με δυσκολίες από το Στενό του Ορμούζ στα τέλη του Φεβρουαρίου, η παγκόσμια κατανάλωση πετρελαίου των 100 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα έχει μειωθεί κατά 13%, καθώς 13 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα έχουν καθυστερήσει λόγω της γνωστής ομίχλης του πολέμου.
Αυτό σηματοδοτεί ένα παγκόσμιο έλλειμμα πετρελαίου το 2026 σχεδόν διπλάσιο από τα επίπεδα που είχαν παρατηρηθεί το 1973 και το 1990, ωστόσο οι μετοχές στις ΗΠΑ, η χρηματιστηριακή αγορά (που υποτίθεται ότι πάντα μαθαίνει τις ειδήσεις τελευταία) διαπραγματεύεται σχεδόν στα υψηλότερα επίπεδα όλων των εποχών τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο.
Αυτό Είναι Κάτι το Τρελό…
Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα αποθέματα πετρελαίου μειώνονται & εξαντλούνται, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, των οποίων τα Στρατηγικά Αποθέματα Πετρελαίου βρίσκονται στο μισό του επιπέδου των 400 εκατομμυρίων βαρελιών που είναι η πλήρης ικανότητα αποθήκευσης.
Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στην Ασία, την Ινδία και την Αφρική, των οποίων οι τελευταίες παραδόσεις πετρελαίου από το Στενό του Ορμούζ έληξαν πριν από λίγες ημέρες.
Αυτό εξηγεί το γιατί τα ξενοδοχεία είναι κλειστά στη Βομβάη και τα αλιευτικά σκάφη (τα ψαράδικα καϊκια) έχουν ξεμείνει από καύσιμα στα ανοικτά των ακτών της Ταϊλάνδης.
Όσον αφορά την Αυστραλία, την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι τελευταίες παραδόσεις τους από το Ορμούζ έφτασαν στις 10 Απριλίου.
Τώρα οι ηγέτες των χωρών προσπαθούν νευρικά να περιορίσουν τη ζήτηση, ελπίζοντας παράλληλα σε μια πραγματική και διαρκή κατάπαυση του πυρός, σε μια ιρανική σύγκρουση που καθοδηγείται από τον λογαριασμό του Τραμπ στο “Truth-Social” και όχι από τους έμπειρους διπλωμάτες ή έστω μια στοιχειώδη κατανόηση της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής δραματικής κατάστασης.
Ακόμη και αν αυτή η σύγκρουση τερματιζόταν αυτή τη στιγμή, εδώ & τώρα, οι καθυστερημένες οικονομικές επιπτώσεις από αυτά τα πρωτοφανή ενεργειακά ελλείμματα είναι και θα είναι τεράστιες.
Αυτό δεν είναι ένα παραμύθι, αλλά σκληρό γεγονός.
Το πετρέλαιο, το οποίο τροφοδοτεί τον κόσμο, είναι απαραίτητο για την μεταφορά επίσης των αγαθών που θρέφουν και κινούν όλο τον κόσμο.
Όταν οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονται, μαζί του αυξάνεται και το κόστος των πάντων, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων που μεταφέρονται με πετρελαιοκίνητα πλοία, καθώς και των τροφίμων που καλλιεργούνται με λιπάσματα που παράγονται από τα υποπροϊόντα του πετρελαίου
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε μια ανθρωπιστική επισιτιστική κρίση σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.
Εν τω μεταξύ, στις ΗΠΑ, ο “Δείκτης Εμπιστοσύνης των Καταναλωτών” του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν βρίσκεται κοντά στο κατώτατο σημείο του, ενώ ο “Δείκτης S&P 500”, ο οποίος περιλαμβάνει τις 500 μεγαλύτερες εταιρείες των ΗΠΑ, πλησιάζει στο αποκορύφωμά του — κάτι που σηματοδοτεί μια πλήρη (και τραγικοκωμική) αποσύνδεση μεταξύ αυτών των δύο δεικτών της «Main Street» (των κατά τόπους Λαϊκών Αγορών) και της μανίας της “Wall Street” (Χρηματιστηριακής Αγοράς) , κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ στο παρελθόν.
Επίσης, δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία η σουρεαλιστική αποσύνδεση & απόκλιση μεταξύ της τιμής του πετρελαίου στα έγγραφα (συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης Brent) και της πραγματικής τιμής πώλησης («ημερομηνία dated Brent») του εμπορεύματος σε πραγματικό χρόνο — ένα χάσμα άνω των 35 δολαρίων.
Αυτή η διαφορά μεταξύ της πραγματικής τιμής του πετρελαίου και της τιμής του πετρελαίου στα χαρτιά αντιπροσωπεύει μια αξιολύπητη προσπάθεια των υπευθύνων λήψης των αποφάσεων να καταστείλουν ψυχολογικά τον πανικό με τη βοήθεια — ολοκάθαρα — της πανουργίας & της ανεντιμότητας.
Από την άλλη πλευρά, όμως, η ανεντιμότητα ως πολιτικό εργαλείο για τα προβληματικά χρηματοπιστωτικά καθεστώτα δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι ένα γεγονός που αποδεικνύεται από την παραποίηση των στοιχείων, τις ψευδείς αναφορές για τον πληθωρισμού πληθωρισμό, την άρνηση να δουν τις υφέσεις ή τις πρόσφατες απάτες που νομιμοποιήθηκαν στο COMEX. [ένα από τα κορυφαία χρηματιστήρια παραγώγων (futures and options) στον κόσμο για μέταλλα, όπως χρυσός, ασήμι, χαλκός και αλουμίνιο…].
(Παρεμπιπτόντως, αυτοί οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, οι οποίοι πλασάρουν ψεύτικο παιχνίδι των τιμών των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου, βρίσκονται μπροστά σε μια τεράστια πίεση πωλήσεις μετοχών (short-squeeze), εκτός αν αυτός ο πόλεμος – και η συνεπακόλουθη εκτίναξη της τιμής του πετρελαίου – επιλυθούν τώρα αμέσως…)
Συνοψίζοντας, αυτό που βιώνουμε αυτή τη στιγμή είναι το χειρότερο έλλειμμα εφοδιασμού πετρελαίου στην ιστορία, που είναι έτοιμο να ξεφουσκώσει την φούσκα του Αμερικάνικου χρηματιστηρίου που βρίσκεται αφύσικα στα υψηλότερα επίπεδα όλων των εποχών, η οποία είναι εντελώς αναντίστοιχη από τις λαϊκές αγορές (την Main Street), την ίδια στιγμή που μια κρίση λιπασμάτων/τροφίμων είναι έτοιμη να εκραγεί στις πιο ευάλωτες οικονομίες του κόσμου.
Και μετά υπάρχει η αγορά των ομολόγων…
Αλλά ακόμη και αυτές οι ανησυχητικές, αποτρόπαιες συνθήκες, που παραθέσαμε παραπάνω ωχριούν σε σύγκριση με αυτά που μας λένε οι παγκόσμιες αγορές των ομολόγων.
Όπως επαναλαμβάνω εδώ και χρόνια: «Η αγορά ομολόγων είναι το κρισιμότερο ζήτημα».
Και μετά Υπάρχει η Αγορά των Ομολόγων…
Σας φαίνεται ίσως βαρετό αυτό θέμα; Πιθανόν. Αλλά τα ομόλογα είναι απόλυτα ζωτικής σημασίας για την οικονομική ισορροπία μιας χώρας. Καθώς η ζήτηση για κρατικά ομόλογα καταρρέει και, κατά συνέπεια, οι αποδόσεις (τα επιτόκια) των ομολόγων αυξάνονται, αυξάνεται μαζί τους και το κόστος του χρέους/δανεισμού.
Αλλά αυτό είναι απόλυτα καταστροφικό & μοιραίο για τις υπερχρεωμένες οικονομίες που βασίζονται πλέον σχεδόν αποκλειστικά στο χρέος & την εξυπηρέτηση του.
Και δεν υπάρχει καλύτερος δείκτης για το κόστος του χρέους από την απόδοση των 10ετών κρατικών ομολόγων, η οποία αυξάνεται σχεδόν παντού στον κόσμο, σαν τα πτερύγια του καρχαρία που μυρίστηκαν αίμα και τριγυρίζουν γύρω από χώρες που πνίγονται (ή είναι ήδη βυθισμένες στα χρέη), όπως είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία [σ.μ. και φυσικά η Ιταλία & η Ελλάδα].
Αλλά αυτό που είναι ακόμη πιο αξιοσημείωτο στην παγκόσμια αγορά ομολόγων είναι αυτό που παρατηρούμε στην Κίνα, όπου αντίθετα οι αποδόσεις των ομολόγων (τα επιτόκια) μειώνονται, αντί να αυξάνονται.
Αυτό σημαίνει ότι τα Κινεζικά ομόλογα έχουν μεγαλύτερη ζήτηση από τα Αμερικανικά ομόλογα Treasury, από τα Βρετανικά ομόλογα Gilts, από τα Ιαπωνικά ομόλογα JGB και από τα Γερμανικά ομόλογα Bunds, πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει ότι οι ημέρες της οικονομικής ηγεμονίας των δυτικών ομολόγων γενικά και της ηγεμονίας των Αμερικανικών ομολόγων Treasury ειδικότερα, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα, βιώνουν ένα ιστορικό σημείο καμπής ─ ένα σημείο για το οποίο προειδοποιούσαμε εδώ και χρόνια ότι επέρχεται αναπόφευκτα ─ αλλά λίγοι, ελάχιστα άκουγαν τα λόγια μας.
Στην περίπτωση των ΗΠΑ, η απόδοση του 10ετούς ομολόγου του Αμερικανικού δημοσίου πλησιάζει επικίνδυνα προς την κόκκινη γραμμή («Ωχ-ωχ») του 4,6% έως 4,8%, γεγονός που πυροδοτεί & σηματοδοτεί βέβαιη ύφεση, δηλαδή κατάρρευση.
Με το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ να ανέρχεται περίπου στα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια, ο «Θείος Σαμ» απλά δεν μπορεί να επιβιώσει αν αυξηθούν αυτές οι αποδόσεις των ομολόγων του. ΔΕΣ ΕΔΩ
Ανεξάρτητα από το ποιος κάθεται στην άνετη πολυθρόνα του Διευθυντή στην Ομοσπονδιακή Κεντρικής Τράπεζα των ΗΠΑ, την Fed (η οποία, παρεμπιπτόντως δεν είναι ούτε «ομοσπονδιακή» ούτε «αποθεματική» ούτε καν «τράπεζα»), θα χρειαστεί να τυπωθούν τρισεκατομμύρια δολάρια για να αγοραστούν ─ τα κατά τα άλλα ανεπιθύμητα ─ ανεπιθύμητα και χρησιμοποιούμενα ως όπλο χρεωστικά γραμμάτια της Αμερικής.
Ο Σκοτ Μπέσεντ, ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, μπορεί να επιχειρήσει να επιφέρει μια «ήπια χρεοκοπία» των Αμερικανικών κρατικών ομολόγων (UST), καθορίζοντας παράνομα (αλλά στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας», όλα επιτρέπονται) χαμηλότερες αποδόσεις ή/και παρατείνοντας περαιτέρω τις λήξεις των ομολόγων.
Αλλά ακόμη και με τέτοια απεγνωσμένα μέτρα δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν το αναπόφευκτο «κλικ του ποντικιού» τρισεκατομμυρίων δολαρίων του ισολογισμού της Fed (M0) και την επέκταση της νομισματικής προσφοράς χρήματος (M2) για να σωθούν οι αγορές των Αμερικανικών ομολόγων εις βάρος του νομίσματός μας, δηλαδή του δολαρίου.
Με λίγα λόγια, ο “Θείος Σαμ” δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να δημιουργήσει “ψεύτικο χρήμα”, για ακόμη μία φορά, από το τίποτα & το πουθενά, για να πληρώσει τους λογαριασμούς του, που οφείλεται στην εγκληματική αμέλεια των κυβερνώντων.
Ακόμη και αν σήμερα διακηρυσσόταν στο διαπασών, κατά κάποιο υπερφυσικό τρόπο, η ειρήνη στη Μέση Ανατολή, η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί, στο χρέος και στο νόμισμα των ΗΠΑ θα ήταν πολύ μεγάλη. Άλλωστε, πριν ακόμη από αυτή την σύγκρουση στο Ιράν, το χρέος ήταν ήδη σε μη αντιστρεπτή κατάσταση. Απλώς τα τελευταία δραματικά πολεμικά γεγονότα επιτάχυναν τη διαδικασία του θανάτου του δολαρίου.
Κάτι που, φυσικά, μας οδηγεί στα πραγματικά χρήματα έναντι πλαστών, ψεύτικων χρημάτων …
Να γιατί Όλοι οι Δρόμοι Οδηγούν στο Χρυσό
Η πλέον αναμφισβήτητη καταστροφή της αγοραστικής δύναμης του δολαρίου και τα απεγνωσμένα αλλά αποτυχημένα μέτρα για την ανάκτηση της ηγεμονίας του δολαρίου είναι πέρα από κάθε συζήτηση.
Οι ΗΠΑ και το δολάριό τους δεν θα καταρρεύσουν, αλλά η ηγεμονία τους ήδη φθίνει (και είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσει να φθίνει, στο προβλεπτό μέλλον). Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στη συνέχεια στο Ιράν ή αλλού, ο κύβος ήδη ερρίφθη, η τύχη του αμερικανικού χρέους, και ως εκ τούτου και του δολαρίου, έχει κριθεί εδώ και καιρό.
Ναι, υπάρχουν τόσες πολλές αλλαγές παντού και κάθε μέρα, ειδικά τώρα. Όλοι το βλέπουμε αυτό.
Αλλά ─ θα μου πείτε εσείς ─ αυτά τα τόσο ωμά λόγια δεν είναι αντιπατριωτικά & αντιαμερικανικά. Θα απαντήσω ότι είναι ο ψυχρός οικονομικός ρεαλισμός και η απλή αναγνώριση των μοτίβων, επειδή παρά τις εικασίες, τους φωνακλάδες ειδήμονες, τους σχολιαστές της TV που φωνασκούν, τους τίτλους των εφημερίδων που αλλάζουν συνεχώς, τα tweets και τις ερασιτεχνικές στρατιωτικές εικασίες του άνετου καναπέ, τίποτα δεν έχει αλλάξει πραγματικά…
Η ιστορία μας υπενθυμίζει ξανά και ξανά ότι οι διαλυμένες χώρες που έχουν ξεπεράσει τα όριά τους σε αποτυχημένες και παρατεταμένες πολεμικές εκστρατείες, η ακραία σπάταλη δημοσιονομική πολιτική και η οικονομική κακοδιαχείριση έχουν οδηγήσει πάντα τις χώρες στην υποτίμηση των νομισμάτων τους, με σκοπό να σώσουν προσωρινά την πολιτική τους εικόνα και τη βραχυπρόθεσμη κληρονομιά τους.
Αυτό σημαίνει θυσιάζω το μέλλον για να καλοπαιρνώ σήμερα σαν να μην υπάρχει αύριο… Αυτό σήμαινε πάντα «προσωρινή ευημερία που ακολουθείται από μόνιμη καταστροφή», η οποία δημιουργήθηκε από μια χούφτα άμυαλων «πολιτικών και οικονομικών καιροσκόπων», οι οποίοι, όπως προειδοποίησε ο Νομπελίστας δημοσιογράφος Έρνεστ Χέμινγουεϊ (1899 – 1961), οδηγούν τα έθνη τους στην καταστροφή του νομίσματος τους και στον πόλεμο – ακριβώς το σενάριο το οποίο βλέπουμε με τα ίδια τα μάτια μας να εκτυλίσσεται φανερά μπροστά μας.
Καθώς το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα (το ετοιμοθάνατο δολάριο) χάνει σιγά-σιγά την εμπιστοσύνη των ανθρώπων, την πίστη, την αξιοπιστία και την αγοραστική του δύναμη σε ένα τόσο κλασικό αλλά ιστορικά γνωστό πολιτικο-οικονομικό-στρατιωτικό σκηνικό, ο χρυσός, όπως έχει κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια, θα συνεχίσει να αυξάνεται σταθερά μέσα σε ένα περιβάλλον σχεδόν κωμικής ανεντιμότητας.
Όπως ο ηφαιστειολόγος του USGS που σκοτώθηκε από την έκρηξη του Όρους της Αγίας Ελένης το 1980, Ντέιβιντ Τζόνστον, πολλοί από εμάς παρακολουθούμε το ηφαίστειο του χρηματοοικονομικού χρέους να βρυχάται εδώ και πολλά χρόνια στο βάθος της καλντέρας, χωρίς όμως να λαμβάνουμε τα στοιχειώδη μέτρα προσωπικής αυτοπροστασίας μας.
Σήμερα, το 2026, όλοι οι δείκτες δείχνουν ότι αυτό το ηφαίστειο είναι πλέον στα πρόθυρα να εκραγεί. Τώρα, εναπόκειται στην προνοητικότητα του καθενός από εμάς να λάβει μέτρα αυτοπροστασίας για να αποφύγει να παρασυρθεί στον οικονομικό θάνατο από τις «πλευρικές εκρήξεις» του χρηματο-οικονομικού ηφαιστείου που ετοιμάζεται να καταστρέψει τα χαρτονομίσματα όλου του κόσμου.
Με άλλα λόγια, εξαρτάται από τον καθένα μας να κατέχει στα χέρια του το μόνο ειλικρινές και πραγματικό χρήμα (τον χρυσό & το ασήμι) για να προστατευτεί από τη χρηματοοικονομική λάβα που επέρχεται κατέπανω μας.
