Όλοι τώρα πια γνωρίζουμε πως το χρήμα σήμερα δεν παράγεται ως αντίκρισμα μιας παραγωγικής διαδικασίας, αλλά παράγεται από τις τράπεζες κατά την ώρα του δανεισμού. Άπαντες πλέον (κράτη, εταιρίες και πολίτες) δανείζονται και τα δάνεια αυτά δημιουργούν χρήματα από το τίποτα.
Επομένως όλα τα χρήματα που περνούν από τα χέρια μας είναι
προϊόντα δανεισμού που πρέπει να επιστραφούν στην πηγή τους και μάλιστα με τόκο.
Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι εκείνος που κρατά τα χρήματα κάπου και δεν τα ξαναβάζει στην ανταλλακτική διαδικασία, ουσιαστικά τα στερεί από κάποιους που ψάχνουν εναγωνίως να βρουν χρήματα για να τα επιστρέψουν, εκεί από όπου τα δανείστηκαν.
ΥΓ1. Άλλο πρόβλημα πάλι είναι ο τόκος, ο οποίος για να βρεθεί θα πρέπει να προέλθει από νέα δανεικά κ.λ.π. με συνέπεια το μπαλόνι του χρέους να συνεχίζει να διογκώνεται.
ΥΓ2. Η εγγύηση ότι θα επιστραφούν αυτά τα δανεικά πίσω είναι οι ίδιες οι ζωές μας και όταν αυτά δεν επιστρέφονται, τότε ο μόνος τρόπος για να διαγραφούν από τα λογιστικά βιβλία των τραπεζών, είναι η απώλεια της εγγύησης, οπότε ένας πόλεμος φαντάζει αναπόφευκτος.
