Το 2022, η καριέρα της Trina Jennings βρισκόταν σε ακμή. Ήταν αδειούχος θεραπεύτρια μασάζ στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, όπου σχεδίαζε να επεκτείνει την επιχείρησή της, προκειμένου να βοηθήσει τον σύζυγό της, βετεράνο με αναπηρία, να προσαρμοστεί στη συνταξιοδότηση. Η Jennings ασχολούνταν επίσης με τις πολεμικές τέχνες, γυμναζόταν τακτικά και απολάμβανε εξαιρετική υγεία.
Από τον Michael Nevradakis, Ph.D./The Defender
Ωστόσο, αφού έλαβε δύο δόσεις του εμβολίου Novavax κατά της COVID-19, μία τον Αύγουστο του 2022 και άλλη μία ένα μήνα αργότερα, η ζωή της κατέρρευσε. Μετά την πρώτη δόση, υπέστη μία από τις χειρότερες ημικρανίες της ζωής της.
Τρεις εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση, τα πόδια της άρχισαν σταδιακά να εξασθενούν. Μέσα σε λίγες μέρες, δυσκολευόταν ακόμη και να περπατήσει.
Σύντομα, η Jennings εμφάνισε σοβαρά νευρολογικά συμπτώματα. Ο προσωπικός της ιατρός διέγνωσε σύνδρομο Guillain-Barré (GBS), μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει τα περιφερικά νεύρα και έχει συνδεθεί με τα εμβόλια κατά της COVID-19.
Οι διαγνώσεις δεν σταμάτησαν εκεί. Αργότερα, διαγνώστηκε με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης και σύνδρομο ισχιομηριαίας πρόσκρουσης (ischiofemoral impingement syndrome), μια πάθηση που η ίδια πιστεύει ότι είναι εκ γενετής, αλλά της οποίας οι επιπτώσεις έγιναν πολύ πιο εξουθενωτικές μετά τη βλάβη που υπέστη από το εμβόλιο.
Η παρατεταμένη σωματική εξασθένηση και η έλλειψη θεραπείας οδήγησαν σε σημαντική μυϊκή ατροφία.
Η Jennings παρουσίασε επίσης ζάλη, λιποθυμικά επεισόδια και καταστάσεις που έμοιαζαν με μικροεγκεφαλικά επεισόδια, αν και αυτά τα συμπτώματα έχουν πλέον υποχωρήσει. Παρά τη σχετική αυτή βελτίωση, η Jennings σήμερα αδυνατεί να εργαστεί και έχει κλείσει την επιχείρησή της.
Αντί να απολαύσουν τη συνταξιοδότηση, ο σύζυγός της την στηρίζει πλέον οικονομικά και είναι ο κύριος φροντιστής της.
«Είμαι ουσιαστικά καθηλωμένη στο κρεβάτι· περνάω περίπου το 80%-90% της ημέρας μου ξαπλωμένη», δήλωσε η Jennings. «Όσο για τη μνήμη μου; Δεν είναι πια και τόσο καλή».
Σε συνέντευξή της στο The Defender, η Jennings ανέφερε ότι οι βλάβες από το εμβόλιο, σε συνδυασμό με την απαξίωση που εισέπραξε από ιατρούς (οι οποίοι αμφισβητούσαν την πραγματικότητα των συμπτωμάτων της), επιδείνωσαν την ψυχική της κατάσταση.
Η κατάσταση αυτή επιβαρύνθηκε περαιτέρω από την «τοξική κριτική» που δέχτηκε, ενώ περίμενε, ακολουθώντας ιατρική συμβουλή, να καταστεί διαθέσιμο το εμβόλιο Novavax.
Περιέγραψε επίσης τις οικονομικές δυσκολίες που προέκυψαν από το κόστος της φροντίδας της, καθώς και την απόρριψη του αιτήματός της για αποζημίωση λόγω αναπηρίας.
Τραυματισμός παρά τη λήψη ενός «παραδοσιακού» εμβολίου κατά της COVID-19, βασισμένου σε πρωτεΐνες
Ως θεραπεύτρια μασάζ, η Jennings υποχρεώθηκε από τις πολιτικές της Πολιτείας της Ουάσιγκτον για την COVID-19 να εμβολιαστεί, καθώς θεωρούνταν επαγγελματίας υγείας. Ωστόσο, τρεις από τους θεράποντες ιατρούς της, με τους οποίους συνεργαζόταν επί μακρόν, τη συμβούλευσαν να περιμένει την κυκλοφορία του εμβολίου Novavax κατά της COVID-19, το οποίο δεν βασίζεται σε τεχνολογία mRNA, πρόκειται για ένα «παραδοσιακό» εμβόλιο που βασίζεται σε πρωτεΐνες, λαμβάνοντας υπόψη προϋπάρχοντα θέματα υγείας.
«Έχω μια πολύ περίεργη σχέση, για να το θέσω κομψά, με πολλά φάρμακα, καθώς και με συμπληρώματα· έτσι ήμουν πάντα», δήλωσε η Jennings. Στο ιστορικό της περιλαμβάνονταν αλλεργίες και ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονταν με την πενικιλλίνη και την ιβουπροφαίνη.
Λόγω αυτού του ιστορικού, οι ιατροί συμβούλευσαν την Jennings να αποφύγει τα εμβόλια mRNA της Pfizer και της Moderna, καθώς δεν συνιστώνταν για άτομα με ιστορικό αλλεργιών σε φάρμακα.
Το εμβόλιο της Novavax εγκρίθηκε στις ΗΠΑ μόλις το καλοκαίρι του 2022. Η Jennings ανέφερε ότι, αν και ήταν επιρρεπής σε χρόνιες ημικρανίες, αυτό που βίωσε μετά την πρώτη δόση του Novavax ήταν «φρικτό, μία από τις χειρότερες εμπειρίες που είχα ποτέ».
Εξαιτίας της σοβαρής ημικρανίας, ο προσωπικός της ιατρός τη συμβούλεψε να περιμένει λίγο περισσότερο πριν κάνει τη δεύτερη δόση, η οποία τελικά πραγματοποιήθηκε μετά από πέντε εβδομάδες, αντί για τρεις.
Τρεις εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση, η Jennings θυμάται να επιστρέφει από ένα μάθημα πολεμικών τεχνών, όπου είχε εξασκηθεί σε μια συγκεκριμένη φόρμα (σειρά κινήσεων) με την οποία ασχολούνταν «εδώ και περίπου πέντε χρόνια». Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. «Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα τη φόρμα να κινείται μέσα μου, αντί να κινούμαι εγώ μέσα στη φόρμα», είπε.
Αρχικά, η Jennings θυμάται ότι ένιωθε «υπέροχα», αλλά η αρχική ευφορία έδωσε σύντομα τη θέση της σε μια ανησυχητική συνέχεια.
«Ήρθε το Σαββατοκύριακο και τα πόδια μου άρχισαν να γίνονται όλο και πιο αδύναμα», περιέγραψε η Jennings. Υπέθεσε ότι ίσως είχε «ζοριστεί υπερβολικά» στο μάθημα, αλλά μέχρι τις αρχές της επόμενης εβδομάδας, δεν μπορούσε πλέον να κουνήσει τα πόδια της.
Ένας ιατρός στα επείγοντα ανέφερε «διακριτικά» στην Jennings ότι τα συμπτώματά της παρέπεμπαν στο σύνδρομο Guillain-Barré (GBS), χωρίς ωστόσο να το καταγράψει στον ιατρικό της φάκελο. Ο προσωπικός της ιατρός επιβεβαίωσε αργότερα τη διάγνωση του συνδρόμου Guillain-Barré (GBS).
Στην Jennings διαγνώστηκε μυαλγική εγκεφαλomyelitis/σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, μια εξουθενωτική πάθηση που χαρακτηρίζεται από έντονη κόπωση και άλλα συμπτώματα, τα οποία ενδέχεται να επιδεινωθούν μετά από σωματική ή πνευματική καταπόνηση.
Στα αρχικά στάδια της ασθένειάς της, η προσπάθεια να παραμείνει σε όρθια στάση προκαλούσε ενίοτε λιποθυμικά επεισόδια και συμπτώματα που παρέπεμπαν σε παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, αυτό που συχνά αποκαλείται «μικρό εγκεφαλικό».
Η Jennings ανέφερε ότι, λόγω των συνδυαστικών επιπτώσεων των τραυματισμών της, είναι σχεδόν αδύνατο για την ίδια να καθίσει ή να σταθεί όρθια για περισσότερο από λίγα λεπτά. Ακόμη κι αν ανέκτατε τη δυνατότητα να κινείται ελεύθερα, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης θα την εμπόδιζε να επιστρέψει στον τρόπο ζωής που ακολουθούσε προηγουμένως.
Οι επισκέψεις σε ειδικούς γιατρούς, γεμάτες περιστατικά ψυχολογικής χειραγώγησης
Οι τραυματισμοί της διαγνώστηκαν τελικά, αλλά η Jennings ανέφερε ότι η διαδικασία για να λάβει απαντήσεις ήταν γεμάτη περιστατικά ψυχολογικής χειραγώγησης, μια τακτική γνωστή ως «gaslighting».
«Επισκέφθηκα έναν αλλεργιολόγο, ενώ το σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) από το οποίο έπασχα βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Ήταν φανερό ότι δυσκολευόμουν πολύ να κινηθώ. Κρατούσα ένα μπαστούνι και η βοηθός με ρώτησε: “Πώς πάνε όλα;”»
Όταν η Jennings εξήγησε ότι είχε υποστεί βλάβη από κάποιο εμβόλιο, η συζήτηση πήρε άλλη τροπή.
«Ξαφνικά και είναι κάτι που το νιώθεις έντονα, σχεδόν απτά, υψώνεται ένας τοίχος και εκείνη γίνεται εντελώς εχθρική απέναντί μου».
Η Jennings ανέφερε ότι, στην προσπάθειά της να βρει απαντήσεις, απευθύνθηκε σε καρδιολόγους, νευρολόγους, ρευματολόγο, αιματολόγο και άλλους ειδικούς. Ωστόσο, τα περισσότερα ραντεβού κατέληγαν χωρίς ουσιαστική θεραπεία ή εξηγήσεις για τα συμπτώματά της. Σε αρκετές περιπτώσεις, της έλεγαν απλώς ότι είναι «μια χαρά».
Τελικά, η Jennings απογοητεύτηκε τόσο πολύ, που σταμάτησε να αναζητά τη γνώμη άλλων ειδικών. «Απλώς τα παράτησα. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω», δήλωσε η ίδια.
«Δεν μπορώ να θεραπευτώ σε σημείο που να μπορώ να καθίσω και να σταθώ ξανά όρθια»
Η Jennings ανέφερε ότι οι προσπάθειές της να εξασφαλίσει παροχές από την Κοινωνική Ασφάλιση για άτομα με αναπηρία («Social Security Disability Insurance») πρόσθεσαν ένα επιπλέον επίπεδο άγχους — ένα άγχος που μοιράζονται πολλοί άνθρωποι οι οποίοι υπέστησαν βλάβες από εμβόλια και αντιμετώπισαν δυσκολίες στην κάλυψη των θεραπειών που απαιτούνται για την αποκατάσταση της υγείας τους.
Προσέλαβε δικηγόρο όταν οι χρόνιες ημικρανίες είχαν ήδη περιορίσει τη δυνατότητά της να εργαστεί. Ωστόσο, καθώς τα νευρολογικά της συμπτώματα εξελίσσονταν και η κατάστασή της επιδεινωνόταν, δυσκολεύτηκε —όπως δήλωσε— να πείσει τον δικηγόρο να ασχοληθεί με τις σημαντικές αλλαγές στην υγεία της.
Η αρχική αίτηση της Jennings για αναπηρική σύνταξη απορρίφθηκε, ενώ ακολούθησε και δεύτερη απόρριψη κατά την άσκηση έφεσης. Στη συνέχεια, ο δικηγόρος της διέκοψε την επικοινωνία μαζί της και η ίδια ένιωσε τόσο καταβεβλημένη, που δεν μπόρεσε να συνεχίσει τη διεκδίκηση της υπόθεσης. «Απλώς πάγωσα και δεν ήξερα τι να κάνω», είπε.
Η Jennings ανέφερε ότι, στο πλαίσιο της θεραπευτικής της πορείας, διαπιστώθηκε πως έπασχε από μια εκ γενετής πάθηση που ονομάζεται ισχιομηριαία πρόσκρουση (ischiofemoral impingement – IFI). Αν και η πάθηση αυτή πιθανότατα επιδείνωσε τις βλάβες που υπέστη, ενδέχεται επίσης να συνέβαλε στην απόρριψη της αίτησής της.
Επιπλέον, η Jennings πληροφορήθηκε ότι το γεγονός πως βασιζόταν σε έναν φυσικοπαθητικό ως κύριο πάροχο υγείας, πιθανότατα περιέπλεξε την αίτησή της.
Δήλωσε ότι η απόρριψη των παροχών αναπηρίας επιδείνωσε τις οικονομικές δυσκολίες και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, ενώ ένα κομμάτι του εαυτού της «πέθανε» όταν αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή της.
Η ασφάλιση υγείας του συζύγου της, μέσω της εταιρείας Boeing, της έδωσε πρόσβαση σε ορισμένες θεραπείες, όπως η χειροπρακτική και ο βελονισμός. Παρόλα αυτά, η απώλεια του εισοδήματός της, τα εναπομείναντα χρέη της επιχείρησης και οι αυξημένες ανάγκες του νοικοκυριού έχουν ασκήσει μεγάλη οικονομική πίεση στο ζευγάρι.
«Εξακολουθώ να είμαι επιβαρυμένη με χρέη από την επιχείρηση, τα οποία αναγκάζεται να αποπληρώσει ο σύζυγός μου», είπε η Jennings.
Η ίδια δηλώνει τυχερή που ο θεράπων ιατρός της τη στηρίζει και εφαρμόζει πρωτόκολλα θεραπείας για βλάβες που σχετίζονται με εμβόλια. Βρήκε επίσης έναν άλλον γιατρό ο οποίος, αν και διατηρεί επιφυλάξεις σχετικά με τη σύνδεση με το εμβόλιο, άκουσε τους προβληματισμούς της και συμφώνησε να βοηθήσει στην τεκμηρίωση των αναπηριών της. Ωστόσο, ο εν λόγω γιατρός σκοπεύει να συνταξιοδοτηθεί, αφήνοντας την Τζένινγκς σε αβεβαιότητα για το πού θα πρέπει να απευθυνθεί στη συνέχεια.
Η στήριξη από τους γιατρούς της, Δέχεται βοήθεια από εθελοντές, ακόμα και για βασικές δουλειές του σπιτιού.
«Δεν μπορώ, μέσω της θεραπείας, να φτάσω στο σημείο να μπορώ να καθίσω και να σηκωθώ ξανά», είπε η Jennings. «Αυτή η κατάσταση δεν είναι διαχειρίσιμη, και αυτό δεν είναι ζωή».




