Αρκετοι εχουνε την εντυπωση πως ολα τελειωσαν με το αποκαλουμενο αδιεξοδο στη Γενευη.
Πως μας εσωσε και παλι η αδιαλλαξια της Τουρκιας.
Η Τουρκια δεν πηγε στις διαπραγματευσεις για να “συμβαλει” στη λύση, όπως βλακωδως αφησαν
οι εδω κυβερνωντες να διατυμπανιζει ως ενα εντελως ασχετο κρατος με το Κυπριακο προβλημα.
Καμια προθεση απο την τουρκικη πλευρα για εξευρεση λυσης δεν υπηρχε.
Μοναδικος σκοπος η αναγνωριση του κατοχικου καθεστωτος, εκτρωματος, στα ματια της διεθνους κοινοτητας και η αποδομηση της Κυπριακης Δημοκρατιας.
Αυτα επιδιωκε κι αυτα πηρε.
Παρα τις συνεχιζομενες και χωρις τελος προσφορες του Νικου Χρυσανθου Αναστασιαδη ειπε οχι
η Τουρκια. Και φυσικα θα ελεγε οχι γιατι σκοπος δεν ηταν η λυση,
αν ελεγε ναι τοτε θα εθετε τερμα στις επιδιωξεις της,στην ολοκληρωτικη αρπαγη της ΑΟΖ της Κυπρου.
Κανείς λογικα σκεπτόμενος δεν περίμενε πως η Τουρκία θα επραττε διαφορετικα, μόνο κάτι εκφυλισμένα
και πληρωμένα μυαλά στο τέλος της Λήδρας πανηγύριζαν με τα ταμπουρλα και τις σφηρικτρες στο … στομα.
Και κάποια ατομα εκτος τοπου και χρονου, βλαμενα απο την καταχρηση εξαρτησιογονων ουσιων των παραδρομων της περιοχης Φανερωμενης.
Αυτες οι δυο κατηγοριες εχουνε καποια ελαφρυντικα, ελλειματικη νοημοσυνη, καποιες αλλες ιδιαιτεροτητες τις οποιες ικανοποιουν συνανστροφομενα με τα ομοια τους ατομα, του οθωμανικου τροπου… ζωης.
Το ακατανοητο ομως ειναι μια αλλη κατηγορια ενθερμων υποστηρικτων της οποιας λυσης, αυτη των ιδεολογικα καμενων μυαλων προερχομενων απο το ΔΗΣΑΚΕΛ. Αυτη η κατηγορια δεν εχει απολυτως κανενα ελαφρυντικο
και κυριως σημερα, κατοπιν της ξεδιαντροπης στασης της Τουρκιας και των οσων προκλητικων συνεχιζει να επαναλαμβανει και να δηλωνει.
Σημερα, μετα τις προσφατες δηλωσεις και απαιτησεις των τουρκων για επεμβατικα δικαιωματα στην Κυπρο,
για ξεκαθαρη στρατιωτικη επεμβαση και παλι, ειναι οχι μονο ακατανοητο αλλα παρανοια να συνεχιζουν πολιτικοι αρχηγοι και ακολουθοι τους να οραματιζονται ειρηνικη συμβιωση με τον κατακτητη, τον εισβολεα.
Αντι να συνελθουν, να ξυπνησουν απο την νιρβανα τους,συνεχιζουν να επιμενουν και να δηλωνουν ακομα
πως θα μπορουσαμε να γινουμε συμμαχοι συνεργατες με την Τουρκια.
Η μονη θεραπεια για τα ατομα αυτης της κατηγοριας δεν μπορει να ειναι αλλη απο την διωξη τους πλεον
ως ατομων επικινδυνων για το κρατος.
Αυτα τα ατομα πρεπει να διωχθουν απο την πολιτεια ως εχθροι και συνεργατες με τον εχθρο.
Για να γινει φυσικα κατι τετοιο επρεπε οι πολιτες να εχουνε συναισθηση και συμμετοχη στα οσα κρισιμα
και δραματικα ζουμε σημερα.
Επρεπε η ηγεσια, αν υπηρχε τετοια, να αλλαξει πορεια αμεσα
και να καλεσει τους πολιτες σε εγρηγορση κι επιφυλακη.
Να αφυπνισει επιτελους και να καταδειξει τον αμεσο κινδυνο που αιωρειται πανω απο τα κεφαλια μας,
διοτι οι απειλες της Τουρκιας δεν λογια του αερα αλλα πραγματικος κινδυνος.
Αρκετοι πιστευουν ή θελουν να πιστευουν πως πρεπει να αποκλειουμε την πιθανοτητα πολεμου.
Μεγα σφαλμα.
Εστω και ελαχιστες να ειναι οι πιθανοτητες ενος θερμου επεισοδιου οπως το αποκαλουν,
επρεπε να λαμβανονταν ολα τα ενδεικνυομενα μετρα.
Εξαλλου η ωμη πραγματικοτητα, εστω και αν βλακωδως παραμεριστηκε, απαλειφτηκε, ακομη βρισκομαστε
σε πολεμο, σε καταπαυση πυρος.
Σχημα οξυμωρο με τα οσα μας επεβελαν τοσα χρονια ωστε να ξεχασουμε την κατοχη, την εισβολη,
να βρισκομαστε σε πολεμο και να συνανστρεφομαστε με τον εχθρο ως εναν απλο γειτονα, ενα απολυτα φυσιολογικο γειτονα με τον οποιο προσπαθουσαμε να λυσουμε καποιες συνηθεις διαφορες.
Τοση ειναι η παρανοια των ημερων μας, να αντιμετωπιζεται ως απολυτα φυσιολογικο, ως ενα συνηθες προβλημα η εισβολη και η κατοχη και να διαπραγματευομαστε με τον εχθρο, να του προσφερουμε τα παντα και με το δικαιολογητικο ειμαστε μικροι, δεν εχουμε ισχυ, να συζηταμε και να αποδεχομαστε οτι ναι, αυτη ειναι η μονη οδος, η μονη μας επιλογη.
Η οποια φωνη λαλησει τα αυτονοητα, περι απελευθερωσης, αξιοπρεπειας,
περι δικαιοσυνης φανταζει ακραια και εθνικιστικη. Θελει πολεμο.
Κανεις δεν θελει πολεμο γι αυτο και πρεπει επιτελους
να ξυπνησουμε και να προετοιμαστουμε γι αυτο που δεν θελουμε να συμβει, τον πολεμο.
Ακομη και στην ακραια περιπτωση, αλλα οχι απιθανη, ναι πρεπει να ειμαστε προετοιμασμενοι
να πολεμησουμε αν θελουμε να συνεχισουμε να υπαρχουμε σε τουτο το νησι.
Λοιπον, δεν τελειωσαν ολα με το αδιεξοδο του Κρανς Μοντανα, δεν μας εσωσε
και παλι η αδιαλλαξια της Τουρκιας.
Τωρα αρχίζουν ολα, τωρα ξεκινα η αμεση κι επιτακτικη αναγκη αντιμετωπισης
του κινδυνου ονοματι Τουρκια και δεν θα μας δωσει αλλα σημαδια, ουτε προειδοποιησεις πλεον.
Δεν θα περιμενει να μονιασουμε, να ενωθουμε γιατι οντας θρασυδειλοι
οι τουρκοι παντα χτυπουν οταν ειμαστε αποδιοργανωμενοι.
Δεν θα περιμενει η Τουρκια να ξυπνησουμε, να αλλαξουμε ηγεσια και στρατηγικη.
Εξαλλου ειναι και η εξορυξεις του φυσικου αεριου στο κατωφλι που της δινουν ακομη μεγαλυτερο λογο
και κινητρο να χτυπησει τωρα.
Κυριάκου Κυριάκος
