Ότε ο σιδηρούς Απόστολος των εθνών , Παύλος , κηρύττων το ευαγγέλιο του Σωτήρος Χριστού , κατέλαβε τας Αθήνας , εύρε εις την κατείδωλον ταύτην πόλιν , βωμόν τινά – κενόν – άνευ τιμωμένου δαιμονίου , επιγραφομένω – τώ αγνώστω θεώ – ώστε αρχήν λαβών , ο Απόστολος , εκήρυξε εις στους σοφώτατους Αθηναίους , το της θείας οικονομίας μυστήριον του ενανθωπισθέντος Λόγου .
Έτι πολλά έως την σήμερον , εις το κέντρο της πόλεως της Παλλάδος Αθηνάς , εις την πλατεία λαού Προστάγματος , μνημείον κείται επιγραφομένω – τώ αγνώστω στρατιώτη . Οι επιχώριοι υπαινίσσονται , ότι άγνωστοι «θεϊκοι» στρατιώται συνήργησαν τα μέγιστα , στην απελευθέρωση της χώρας εκ της δουλείας του αλλοτρίου και των εκ Μογγολίας σαμανικών ορδών .
Εγγύτατα του μνημείου κείται ο ναός , των θεϊκών τούτων ανθρώπων – ελ -ηλ -αλ ιερό καθίδρυμα του πυρίκαυστου Νεπ-άλ , ένθα οι Ολύμπιοι νομοθέται αποφασίζουσιν , περί της κοινής τύχης των επιχωρίων – επ΄ ονόματι των Ελλήνων .
Εις δόξαν και εις ευγνωμοσύνην προς τους Ελ , άπαντες οι άρρενες επιχώριοι , υποχρεούνται εν έτος εκ της ζωής των , να υπηρετώσιν ώς οι αρχαίοι Είλωτες – εν όπλοις – εις τον στρατό των ολύμπιων . Ο χρόνος της δουλείας των υπηρετησάντων ειλώτων , είναι εξαγοράσιμος προς 200 ευρώ ανά μήνα και προσμετράται ώς συντάξιμος εις το γήρας αυτών , βεβαίως μετά την έκτιση της ποινής τους – στρατιωτική θητεία λέγεται – οι είλωτες απαγορεύεται αυστηρώς , να φέρουν όπλο , άνευ αδείας των επικυριάρχων .
Το ότι εις την χώρα ταύτην , υπάρχουσι επιγραφώμενα μνημεία , υπέρ των Μαραθωνομάχων – Σαλαμινομάχων – των εν Θερμοπύλες και αλλαχου Ελλήνων οπλιτών πεσόντων , εσχάτως δε των μακεδονομάχων – Ιταλομάχων Ελλήνων πεσόντων , κατ΄ αριθμό και όνομα , ουδόλως προβληματίζει τους κατοίκους της σοφώτατης πόλεως των Αθηνών , οίτινες πιστεύουσιν , ότι αοράτως , εξ ύψους και εξ αγνώστων ηλευθερώθησαν , απονέμοντας καθ΄ εκάστη μετά στρατιωτικού αγήματος , τιμάς και θυσίας προς τους ανυπάρκτους πεσόντας .
Η χώρα των ηρώων , στερείται κενοταφίων κατά το… “ανδρών επιφανών πάσα γή τάφος¨ … του Περικλέους , όσοι υπέρ πίστεως και πατρίδος έπεσον , αεί ζωσι και πάντοτε και παντού , εν ταίς μνήμες των Ελλήνων κυριεύουσιν , ώς ο Λεωνίδας , ο κατά πρόσωπο ατενίσας και νικήσας τον θάνατο , εις μνημόσυνον αιώνιον , αυταπάρνησης και φιλοπατρίας .
