Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Χιλιάδες Ευρωπαίοι γιατροί υπέγραψαν πρόσφατα μια έκκληση με την οποία ζητάνε από τις κυβερνήσεις της ΕΕ να πάρουν πρόσφυγες και μετανάστες από τα ελληνικά νησιά εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του 2016.
Πολλές διακεκριμένες προσωπικότητες της Ελβετίας ζήτησαν επίσης από την κυβέρνησή τους να πάρει πρόσφυγες – μετανάστες από την Ελλάδα.
Για να έχουν όμως έστω και μια περιορισμένη πιθανότητα να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα τέτοιες εκκλήσεις οφείλει να ζητάει και η ελληνική κυβέρνηση να πάρουν πρόσφυγες και μετανάστες από τη χώρα. Όχι μόνο τίποτα τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει, η Αθήνα δέχτηκε πρόσφατα να πάρει μετανάστες στην Κρήτη, στα πλαίσια της συσταθησομένης ευρωπαϊκής ναυτικής δύναμης που θα επιχειρήσει στα ανοιχτά της Λιβύης.
Είναι μάλιστα η μόνη χώρα που δέχτηκε κάτι τέτοιο από τις συμμετέχουσες στη δύναμη. Σηκώνει κάποιος τα χέρια ψηλά με τέτοιες αποφάσεις. Εκτιμούν στην κυβέρνηση ότι η χώρα έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες από όσους φιλοξενεί; Θέλουν να δημιουργηθεί και στην Κρήτη πρόβλημα ανάλογο με αυτό που δημιουργήθηκε στο Ανατολικό Αιγαίο;
Θυμίζουμε με την ευκαιρία ότι αν στο Ανατολικό Αιγαίο έχουμε τις διεκδικήσεις της Τουρκίας, στην Κρήτη έχουμε από πολλού χρόνου υφέρπουσες, όχι σοβαρές, πλην αποκαλυπτικές μακροχρόνιων σχεδιασμών, βλέψεις δια προτεινόμενης «αυτονομήσεως» της νήσου.
«Όποιος ελέγχει το Γιβραλτάρ, τη Μάλτα, την Κύπρο και την Κρήτη βασιλεύει στον κόσμο», λέγεται ότι είπε κάποτε ο Χένρι Κίσσινγκερ, στην προσπάθειά του να εξηγήσει γιατί έκανε όσα έκανε στην Κύπρο.
Τώρα γιατί δέχτηκε η Αθήνα να μεταφέρει στην Κρήτη μετανάστες; Γιατί κανείς άλλος δεν δεχόταν. Ως συνήθως, ότι ζήτημα κι αν ψάξει κανείς στην σημερινή Ελλάδα, εύκολα θα βρει τελικά την ξένη εξάρτηση. Από τους Γερμανούς και την ΕΕ σε ότι αφορά την οικονομία, από τους Αμερικανούς, ενίοτε και το Ισραήλ, σε ότι αφορά την αμυντική πολιτική, τη γεωπολιτική και τη στρατηγική.
Καλά πληροφορημένες διπλωματικές πηγές υπογράμμισαν ότι ήταν το τελευταίο που ζήτησε από την Αθήνα να δεχτεί τους μετανάστες στην Κρήτη, γιατί αλλοιώς δεν θα προχωρούσε η επιχείρηση αυτή που στοχεύει στην Τουρκία και ενδιαφέρει τα μέγιστα το Ισραήλ. (Να σημειώσουμε επίσης ότι συχνά το Ισραήλ ενεργεί μέσω της Γαλλίας, λόγω της καθοριστικής επιρροής που έχει στο Παρίσι, ήδη μετά την εκλογή Σαρκοζί το 2008, επιρροή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση του τότε Γάλλου Προέδρου να πρωταγωνιστήσει στην ισοπέδωση της Λιβύης και την εξόντωση του Μουαμάρ Καντάφι).
Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί έχουν τους λόγους τους να θέλουν να πιέσουν τον Ερντογάν και την Τουρκία. Δικαίωμά τους βέβαια, μπορούμε να τους ευχηθούμε αν θέλουμε καλή επιτυχία, παρόλο που ο γράφων δεν έχει αντιληφθεί γιατί πρέπει να ενθουσιαζόμαστε με οτιδήποτε κακό συμβαίνει στον Ερντογάν. Μήπως, αν πέσει, θα είναι καλύτερα τα πράγματα για την Ελλάδα (και την Κύπρο); Μήπως, αν αύριο τα φτιάξουν Αμερικανοί και Τούρκοι, δηλαδή αν πετύχουν οι ασκούμενες στην Τουρκία πιέσεις τον σκοπό τους, θα είναι καλύτερα για την Ελλάδα (και την Κύπρο); Τι ακριβώς περιμένουμε; Το βασικό είναι άλλο όμως. ‘Ότι έχουμε φοβερά προβλήματα ως χώρα για να θέλουμε να προσθέσουμε και τα κόστη και τους κινδύνους από τις επιδιώξεις τρίτων. Αν θέλει τόσο πολύ το Ισραήλ ή η Γαλλία ή οποιοσδήποτε άλλος την επιχείρηση στη Μεσόγειο, ας πάρουν αυτοί και τους μετανάστες.
Δημοσιεύτηκε στο slpress
konstantakopoulos
