ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Χιλίων δρομώνων όντων τρεις μόνους εξειλήσαι φασιν. Ορθοδοξία, Γεωστρατηγική και Ιστορία.

ΑΓΓΕΛΟΣ-ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. - 30 Δεκ 2019 - 12:54
Loading...
Υποστηρίξτε το triklopodia με μια δωρεά για ανεξάρτητη ενημέρωση

Ισχύς δια της γνώσεως. Μεγάλες μορφές της Ελληνικής Ιστορίας.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ε, ΜΙΧΑΗΛ ΛΑΧΑΝΟΔΡΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ. ΑΠΟ ΤΟ ΑΚΡΟΙΝΟΝ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ.

Ο Έλληνας βασιλιάς Κωνσταντίνος ο πέμπτος, ήταν τόσο χαρισματικός στρατιωτικός ώστε ο Ελληνικός
αυτοκρατορικός στρατός του είχε υπερβολική αγάπη, λατρεύοντας τον σαν ημίθεο.

Ήταν συνειδητός εικονομάχος, γιατί η προσωπικότητα του είχε διαμορφωθεί σε αυστηρά εικονομαχικό περιβάλλον και η εικονομαχία (που άρχισε περί το 726 και τελείωσε το 843), αποτελούσε γι’ αυτόν προσωπική θρησκευτική πεποίθηση. Επί της βασιλείας του, η ένταση της διαμάχης εικονομάχων και εικονολατρών κορυφώθηκε.

Παρά το ότι ο βασιλιάς Κωνσταντίνος ο πέμπτος έπεσε στην παγίδα του θρησκευτικού εμφυλίου, κατάφερε να υπερασπιστεί την Ελλάδα με τον καλύτερο τρόπο από τους εξωτερικούς εχθρούς, απαλλάσσοντας την Ελλάδα προσωρινά από τους αιώνιους διώκτες. Το ίδιο έκαναν όλοι οι Έλληνες αυτοκράτορες, καθώς οι εχθροί ήταν αμέτρητοι και μας πολεμούσαν αδιάκοπα. Ήταν τόσο μεγάλα τα μαρτύρια των Ελλήνων από τους Βουλγάρους που έσφαζαν , βίαζαν, έκαιγαν, έπαιρναν Έλληνίδες για σκλάβες κ.λπ., που την εποχή του Μιχαήλ του Α Ραγκαβέ όπου είχε πλέον αποκατασταθεί προσωρινά η λατρεία των εικόνων, οι απελπισμένοι Έλληνες κάτοικοι της Βασιλεύουσας- Κωνσταντινουπόλεως, που στην πλειοψηφία τους ήταν εικονολάτρες, πήγαιναν στον τάφο του εικονομάχου Κωνσταντίνου του πέμπτου, παρακαλώντας με προσευχές, λιτανείες, λειτουργίες να αναστηθεί, για να κυνηγήσει εκ νέου τους Βούλγαρους και να τους γλυτώσει από τα αβάσταχτα μαρτύρια που τους είχαν βρει από τον βάρβαρο τουρκικό αυτό λαό.

Όταν ακόμη ήταν συναυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος είχε ήδη συμμετοχή στην μεγάλη νίκη εναντίων των Αράβων το 740 μ.Χ. στο Ακροϊνόν. Ο θρησκευτικός Ελληνικός Εμφύλιος έδωσε το δικαίωμα στους Άραβες να αλωνίζουν ανενόχλητοι στην Μικρά Ασία. Για αυτό έσφαζαν, έκαιγαν, έκλεβαν, βίαζαν αθώους Έλληνες υπηκόους της Αυτοκρατορίας και έπαιρναν Ελληνίδες για σκλάβες για να ασκήσουν τα ”ιερά” Εωσφορικά τους καθήκοντα σοδομισμοί, και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες. Όλα αυτά είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε εωσφορικής λατρείας τελετής από την πρώτη ημέρα που λατρεύτηκε ο διάβολος στον πλανήτη γη. Ο αυτοκράτορας Λέοντας ο τρίτος εγκατέλειψε για λίγο τον αιματηρό Ελληνικό Εμφύλιο σπαραγμό για το καλό της Ελλάδος, για να επιβιώσει το έθνος. Πήρε τον γιο και συναυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον πέμπτο, μαζί με τον Ελληνικό στρατό, για να πάνε να αντιμετωπίσουν τους Άραβες που είχαν εισβάλει για πολλοστή φορά, παραβιάζοντας τα σύνορα του Ελληνικού-Ρωμαϊκού κράτους, σπέρνοντας την καταστροφή.

Οι Άραβες που είχαν χωριστεί σε τρία μέρη κατά την επιδρομή τους για να σφάξουν, να κάψουν, να κλέψουν, να βιάσουν όσο το δυνατόν περισσοτέρους Έλληνες, αλλά και για να πάρουν σκλάβες Ελληνίδες, μόλις άκουσαν την άφιξη του αυτοκρατορικού στρατού ενωθήκαν για να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες (Ρωμαίους). Κατά την άγρια μάχη που ακολούθησε, οι Άραβες συνετρίβησαν και οι αρχηγοί του Αραβικού ιππικού Μελίχ και Βατάλ, έπεσαν μαζί με το άνθος της Αραβικής δυνάμεως. Μόνον 6000 Σαρακηνοί, από τους είκοσι χιλιάδες του ιππικού γλύτωσαν, ενώ το Αραβικό πεζικό είχε φύγει έντρομο από το πεδίο της μάχης για να γλυτώσει.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ

Η μεταφορά του κέντρου των Αράβων από την Δαμάσκο στην Βαγδάτη αποτελεί ένα στρατηγικό λάθος των Αράβων οι οποίοι είχαν στρέψει την προσοχή τους στην ανατολή. Ο Έλληνας Βασιλιάς Κωνσταντίνος ο πέμπτος επιτέθηκε μέσα στην Αραβική επικράτεια για να αποτρέψει μελλοντικές επιθέσεις των Αράβων.

Κατέλαβε λοιπόν την Δολίχη και την Γερμανικεία δυο πόλεις της Αγαρηνοκρατούμενης Συρίας και το 746 μ.Χ. ,κατάστρεψε τον αραβικό στόλο στα ανοιχτά της Κύπρου εκμηδενίζοντας την ναυτική δύναμη των Αράβων τουλάχιστον για μισό αιώνα. Χιλίων δρομώνων όντων τρείς μόνους εξειλήσαι φασιν (Θεοφάνης). Ο βασιλιάς συνέχισε καταλαμβάνοντας την Μελιτινή και άλλες Αραβικές πόλεις της οποίες ισοπέδωσε. Αρκετές πόλεις από αυτές άλλαζαν συνεχώς χέρια, από Άραβες σε Έλληνες και το αντίστροφο. Μπορεί οι κατακτήσεις να ήταν προσωρινές αλλά αύξησαν πάρα πολύ το κύρος του βασιλιά και του Ελληνικού στρατου και μόνον στο άκουσμα της είδησης το 756 μ.Χ. ότι ο Κωνσταντίνος βαδίζει εναντίων των Αράβων που είχαν φτάσει μέχρι την Ελληνική Καππαδοκία, οι Άραβες εγκατέλειψαν την Καππαδοκία έντρομοι. Ο Κωνσταντίνος είχε απαλλάξει πλέον τους Έλληνες πολίτες της Μ. Ασίας από τους Άραβες που έσφαζαν, έκαιγαν, βίαζαν και σκλάβωναν Έλληνίδες. Για να προστατέψει τους Έλληνες του βορρά από τους Βούλγαρους έχτισε μια σειρά από φρούρια. Αυτό αποτέλεσε παραβίαση μιας συνθήκης μεταξύ Βουλγαρίας και Ελλάδος αλλά ο Κωνσταντίνος προκειμένου να προστατέψει όσο το δυνατόν καλύτερα τους πολίτες παραβίασε την συνθήκη χτίζοντας τα προαναφερόμενα Κάστρα. Οι Βούλγαροι εισέβαλαν στην Ελλάδα για να απαιτήσουν φόρους και αποζημίωση για την παραβίαση της συνθήκης, ο Κωνσταντίνος τους έτρεψε σε φυγή προξενώντας τους μεγάλες απώλειες.

Στην διάρκεια των πολέμων που ακολούθησαν 208.000 Σλάβοι κατέφευγαν στον Έλληνα Βασιλέα για να μην υποχρεωθούν να υπηρετήσουν στον βουλγαρικό στρατό, ο Βασιλιάς τους έβαλε να κατοικήσουν στην Βιθυνία της Μικρας Ασιας. Ο νέος Βούλγαρος αρχηγός ο Τελέτζης θα εισβάλει με μια πελώρια Βουλγαρική στρατιά στην Θράκη, αυτό δεν πτόησε καθόλου τον Κωνσταντίνο από το να επιτεθεί από θάλασσα και στεριά κερδίζοντας την αποφασιστική νίκη στην Αγχίαλο στις 30 Ιουνίου 763. Την νίκη του γιόρτασε ο Έλληνας Βασιλιάς με εκτελέσεις αιχμαλώτων κατά την διάρκεια αγώνων στον ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως. Οι Βούλγαροι δολοφονούν τον νέο τους αρχηγό τον Τελέτζη και αναλαμβάνει ο Τελέριγος ο οποίος επιτέθηκε εκ νέου στην αυτοκρατορία. Ο Έλληνας βασιλιάς τους κέρδισε εκ νέου στα Λιθοσώρια οπού μόνον που τον είδαν μπροστά τους οι Βούλγαροι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ

Με τον θάνατο του Λέοντα του τρίτου στις 18 Ιουνίου του 741 μ.Χ., ο Κωνσταντίνος γίνεται μονοκράτορας, επί βασιλείας αυτών των δυο ξεκίνησε η θανάσιμη κατάρα της εικονομαχίας η οποία ελάχιστα έλειψε να διαλύσει το κράτος. Εκείνη την εποχή επί Ελληνικής Αυτοκρατορίας υπήρχαν πάλι αμέτρητες αιρέσεις με στόχο την διάλυση του κράτους. Μερικές από της πιο γνωστές ο μονοφυσιτισμός. Πίστευαν ότι ο Χριστός είχε μόνον μια φύση, και δεν δεχόταν ότι ήταν θεός και άνθρωπος μαζί. Οι Παυλικιανοί που πίστευαν στο ευαγγέλιο του Αποστόλου Παύλου, ο Αρειανισμός κλπ. Όλες αυτές οι αιρέσεις είχαν πάντοτε έδρα την Μικρά Ασία. Αρχηγό της εικονομαχικής αίρεσης, θεωρούσαν οι πατριάρχες Γερμανός και Ταράσιος τον επίσκοπο Νακολείας Κωνσταντίνο. Οι αιρέσεις προέρχονταν από τα ανατολικά σύνορα, οι λαοί που συνόρευαν με την Ελλάδα φρόντιζαν να μας πολεμούν όχι μόνον με τα όπλα αλλά δημιουργώντας και θρησκευτικές εμφύλιες διαμάχες. Ο Κωνσταντίνος ο Ε έκανε φοβερές διώξεις στους Έλληνες χριστιανούς εικονολάτρες. Το 762 μ.Χ. έχουμε την πρώτη εκτέλεση Έλληνα υπηκόους γιατί λάτρευε τις εικόνες του Χριστού και των αγίων. Το 765 μ.Χ. η μεμονωμένη βία γενικεύτηκε ,μια χωρίς προηγούμενο βία εναντίον των Ελλήνων εικονολατρών .

Μεταξύ άλλων θανατώνεται ο ηγούμενος της Μονής Αυξεντίου Στέφανος. Τον Αύγουστο του επομένου έτους καλόγεροι υποχρεώθηκαν να παρελάσουν μέσα στον ιππόδρομο. Τέσσερις μέρες αργότερα 19 στρατιωτικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι ταπεινώθηκαν δημόσια. Από αυτούς άλλοι εκτελέστηκαν, άλλους τους τύφλωσαν και τους εξόρισαν αφαιρώντας τους όλα τα αξιώματα.

Πρωτοπαλίκαρο στις διώξεις των εικονολατρών ήταν ο στρατηγός του θέματος των Θρακησίων Μιχαήλ Λαχανοδράκων. Ήταν φανατικός εικονομάχος, με εντολή του αυτοκράτορα, διέλυσε τα Μοναστήρια της Μικράς Ασίας και έσφαξε πολλούς μοναχούς.

Σύμφωνα με τον Θεοφάνη ο Λαχανοδράκων, εκποίησε όλα τα μοναστήρια, ανδρικά και γυναικεία, και όλα τα ιερά σκεύη, βιβλία και ζώα και όση περιουσία είχαν και το αντίτιμο τους το έδωσε στο βασιλιά. Όσα βιβλία βρήκε γραμμένα από μοναχούς και πατέρες τα έκαψε. Εάν κάποιος είχε κρυμμένο λείψανο αγίου, το έκαιγε κι αυτό και τιμωρούσε τον κάτοχο του ως ασεβή. Πολλούς μοναχούς σκότωσε με το μαστίγωμα, άλλους με ξίφος και αναρίθμητους τύφλωσε. Άλλους, τους αλείφε με λάδι κεριού τα γένια, τους έβαζε φωτιά κι έτσι τους έκαιγε τα πρόσωπα και τα κεφάλια κι άλλους τους εξόριζε αφού τους βασάνιζε πολύ. Τελικά δεν άφησε σε όλη την επαρχία του ούτε έναν εικονολάτρη ιερέα. Όταν το έμαθε αυτό ο βασιλιάς που μισεί το αγαθό, του έγραψε τις ευχαριστίες του. Ανάγκασε χιλιάδες μοναχούς να φύγουν από την Ελλάδα και να πάνε στην Ιταλία απειλώντας τους ότι ή θα αποσχηματισθούν και θα παντρευτούν ή θα τυφλωθούν και θα εξοριστούν.

Κατά τους διωγμούς των εικονομάχων, οι εικονόφιλοι κατέφυγαν προς τα νησιά του Αιγαίου πελάγους, το Άγιον Όρος, την Κάτω Ιταλία-Σικελία ιδρύοντας καινούρια μοναστικά κέντρα, παίρνοντας μαζί τους λείψανα αγίων, ιερά κειμήλια και εικόνες όπως τη μεταφορά της πανίερης εικόνας της Παναγίας της Προυσιώτισσας από την Προύσα της Βιθυνίας στην περιοχή της σημερινής Μονής Προυσσού στην Ευρυτανία. Πολλοί υπήρξαν οι Ομολογητές Πατέρες των Μικρασιατικών μονών, που διώχθηκαν όπως ο Όσιος Νικήτας ο Ομολογητής από την Μονή Μηδικίου της Τριγλιας που ήταν καταφύγιο εικονόφιλων, ο Όσιος Μακάριος ο Ομολογητής από την Μονή Πελεκετών, ο Όσιος Ιλαρίων ο Νέος από την Μονή Δαλμάτων, ο Άγιος Μιχαήλ ο Ομολογητής επίσκοπος Συνάδων κ.α . Έως το 772 μ.Χ. οι μοναστικές κοινότητες του θέματος Θρακησίων είχαν κλείσει, οι περισσότερες.

Ο στρατηγός Μιχαήλ Λαχανοδράκων κυριολεκτικά οργίασε, βάζοντας καλόγερους να παντρεύονται καλογριές με το ζόρι, όπως και καλόγερους να φιλούν δημόσια μοναχές. Έκαιγε τα γένια των μοναχών και ιερέων. Εκποιούσε τις περιουσίες των μοναστηριών και έκαιγε χειρόγραφα από τις μονές. Οι ίδιοι όμως άνθρωποι, ο Κωνσταντίνος ο Ε και ο στρατηγός Μ. Λαχανοδράκων όταν χρειάστηκε, υπερασπίστηκαν στο ακέραιο την αυτοκρατορία από τους εξωτερικούς εχθρούς (Βούλγαρους, Άραβες). Ως αρχιστράτηγος κατάφερε να αντιμετωπίσει τους Άραβες με επιτυχία και να εκστρατεύσει εναντίον τους, ως επικεφαλής των Μικρασιατικών Θεμάτων.

Ξεκίνησε για την Γερμανικεία της Συρίας ωστόσο δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν,έκαναν επιδρομές στην γύρω περιοχή αιχμαλωτίζοντας πολλούς Σύριους (Μονοφυσίτες) και τους εγκατέστησε στην Θράκη επίσης νίκησαν το Αραβικό στράτευμα που ήρθε να τους αντιμετωπίσει,τον επόμενο χρόνο τα αραβικά στρατεύματα στάλθηκαν εναντίον των βυζαντινών εδαφών με διαταγή του χαλίφη και έφθασαν μέχρι το Δορύλαιο, το οποίο πολιόρκησαν. Ο Λαχανοδράκων με επιτυχημένες ενέργειες κατόρθωσε να αναγκάσει τους Άραβες, να εγκαταλείψουν την πολιορκία μέσα σε 17 ημέρες.

Η επόμενη στρατιωτική επιτυχία του Μιχαήλ αναφέρεται το 780 μ.Χ, όταν κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής των Αράβων κατάφερε να αιφνιδιάσει τους επιδρομείς και να σκοτώσει τον αδελφό του επικεφαλής τους, του Thumama ibn al-Valid, ενώ το επόμενο έτος υποχρέωσε σε υποχώρηση τον Abd al-Kabir, ο οποίος είχε εισβάλει στην περιοχή της Καππαδοκίας, χωρίς να χρειαστεί να δώσει μάχη. Το 781 ο Λαχανοδράκων κινήθηκε πάλι επικεφαλής μεγάλης δύναμης, εναντίον των Αράβων εισβολέων στο πέρασμα των Αδάτων. Ο Άραβας επικεφαλής όμως απέφυγε την σύγκρουση με τους Έλληνες-Ρωμαίους. Οι πρόγονοι μας περιορίστηκαν στην σύλληψη Σύριων αιχμαλώτων, τους οποίους μετέφεραν ξανά στη Θράκη, και εξανάγκασαν την Αραβική πλευρά να συνάψει ειρήνη.

Ο Μιχαήλ ήταν ανάμεσα στους σωτήρες στρατηγούς που έδωσαν μεγάλο αγώνα για την απώθηση των Αράβων και των Βούλγαρων, παράλληλα όμως, ήταν ένας από τους μεγάλους Χριστομάχους, που έκαψε και σκότωσε μοναχούς και μοναχές, που κατέστρεψε μοναστήρια εικόνες- ψηφιδωτά, και έκαψε τα ιερά βιβλία. Όμως πάντοτε θα μας συναρπάζει με τα κατορθώματα του, και παράλληλα, και θα μας προκαλεί θλίψη για ότι έπραξε ενάντια στην Ορθοδοξία. Είναι από τα πολλά πρόσωπα της Ελληνικής ιστορίας που έχει δύο πλευρές (Θετική και αρνητική). Εάν δεν έπεφταν οι Έλληνες στην θανάσιμη παγίδα του θρησκευτικού εμφυλίου, που κόντεψε να διαλύσει ολόκληρη την Ένδοξη Ελληνική αυτοκρατορία, η δεύτερη εποχή ακμής του Ελληνικού κράτους θα ξεκινούσε από την εποχή του Κωνσταντίνου του πέμπτου και όχι επί Μακεδονικής δυναστείας.

Εκείνη την εποχή εξαιτίας του υψηλού ηθικού και πολιτιστικού επιπέδου, λόγω της Ορθοδοξίας και του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ακόμη και οι συνωμοσίες-προδοσίες είχαν όρια τις περισσότερες φορές. Για αυτό και οι Λέων Γ, Κωνσταντίνος ο Ε, και ο Μιχαήλ Λαχανoδράκων, υπερασπίστηκαν στο ακέραιο την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, από τους εξωτερικούς εχθρούς (Άραβες και Βούλγαροι).

Ενδεικτικό ήταν ότι ο στρατηγός Λαχανοδράκων, σκοτώθηκε σε μεγάλη ηλικία, στο πεδίο της μάχης, ενάντια στους Βούλγαρους. Βλέπουμε εδώ για πολλοστή φορά ότι όλοι οι μεγάλοι Έλληνες ηγέτες είχαν θετικά και αρνητικά στην διακυβέρνηση τους. Μόνον οι σημερινοί έχουν αρνητικά, κατά γενική ομολογία.

ΕΙΡΗΝΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ.

Δύο φορές έγινε στην παγκόσμια ιστορία η αναστήλωση των ιερών εικόνων και τις δυο φορές την αναστήλωση την έκαναν δύο γυναίκες. Μια πολύ ηθική γυναίκα κράτησε όρθια την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Καταλυτικό ρόλο στην αποκατάσταση, των Ιερών Εικόνων εικόνων, και την σωτηρία της αυτοκρατορίας, διαδραμάτισε η Ειρήνη, η Αθηναία. Για αυτό διαχρονικά θα πρέπει ανάλογα με την ηθική, την παιδεία και τις ικανότητες τους, όλες οι γνήσιες Ελληνίδες να έχουν σημαντικούς ρόλους και θέσεις.Τα επιτεύγματα της αυτοκράτειρας Ειρήνης, έφεραν το γυναικείο φύλο στο απόγειο του.

Εκείνη την εποχή, που ανέβηκε στον θρόνο, η Ειρήνη, υπήρχαν αρκετοί γενναίοι και έξυπνοι άνδρες οι οποίοι πολεμούσαν καθημερινά στα πεδία των μαχών για να προστατέψουν την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Εν τούτοις δεν επέτυχαν να αποκαταστήσουν την λατρεία των Ιερών Εικόνων.

Ότι δεν έκαναν πολλές χιλιάδες γενναίοι-ήρωες Έλληνες στρατιωτικοί, το κατόρθωσε μαι γυναίκα, η Αυγούστα Ειρήνη. Το επίτευγμα της Ειρήνης δεν ήταν καθόλου τυχαίο, καθώς υπήρχε υψηλότατο θρησκευτικό υπόβαθρο, ενώ μας δείχνει το πόσο ηθικές και θεοσεβούμενες ήταν τότε όλες οι Ελληνίδες, ώστε να είναι σε θέση να επιτύχουν θαυμαστά πράγματα, και παράλληλα σωτήρια για το Ελληνικό έθνος. Δεν ήταν από σύμπτωση η Ελλάδα, κατά την μεσαιωνική εποχή, στην κορυφή του κόσμου, καθώς τα θεμέλια του έθνους τα οποία είναι οι ηθικές γυναίκες, και οι γυναίκες με παιδεία αποτελούσαν την συντριπτική πλειοψηφία.

Οι ενέργειες της αυτοκράτειρας Ειρήνης, μας δείχνουν το τεράστιο ηθικό και πολιτιστικό υπόβαθρο και ότι ακόμη και οι άνθρωποι οι οποίοι υπέπεσαν σε σφάλματα η αμαρτήματα, ήταν σε θέση να κάνουν πάρα πολύ σημαντικά πράγματα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Σημαντικό είναι ότι μέσα από την χριστιανική ηθική η Αυγούστα Ειρήνη, και οι περισσότερες γυναίκες βίωσαν πιο έντονα τα θρησκευτικά συναισθήματα από τους άνδρες, με αποτέλεσμα μια γυναίκα και μόνον, να είναι σε θέση να δώσει τέλος στον πιο θανατηφόρο εμφύλιο όλων των εποχών για το Ελληνικό έθνος.

Οι περισσότερες Ελληνίδες γυναίκες εκείνη την εποχή ήταν εικονόφιλες. Αυτό είναι ένα ακόμη ενδεικτικό στοιχείο. Σε αυτό τον πιο σημαντικό ρόλο έπαιξε η ορθή πίστη στον Σωτήρα Ιησού Χριστό, η μονογαμία εφ όρου ζωής, και οι κατά φύσιν ερωτικές πράξεις, των γυναικών αυτών. Κοινά χαρακτηριστικά όλων εκείνων των γυναικών ήταν η ισχυρή πίστη, η μοναγαμία και τα χρηστά ήθη. Η Ειρήνη διακρινόταν για την ηθική, την παιδεία και την μεγάλη ομορφιά της. Όλα αυτά τα στοιχεία ήταν απαραίτητα για να γίνει μια γυναίκα αυτοκράτειρα κατά τον Μεσαίωνα, στην κορυφαία αυτοκρατορία του κόσμου. Το όνομά της είναι συνδεδεμένο με την πρώτη και καταλυτική αναστήλωση των εικόνων που θεσπίστηκε από την ζ΄Οικουμενική σύνοδο. Με αυτήν την ενέργεια της έσωσε την Ορθοδοξία και την αυτοκρατορία από βέβαιο αφανισμό. Μετά τον θάνατο του βασιλιά Λέοντα η Ειρήνη ανέλαβε την κηδεμονία του δεκάχρονου Κωνσταντίνου ΣΤ΄.

Ήταν εικονόφιλη ενώ είχαν βρεθεί και εικόνες στο προσκέφαλο της. Τότε ο αυτοκράτορας την επέπληξε σφοδρότατα και διέκοψε κάθε επαφή μαζί της. Λίγες μέρες μετά την ανάρρηση του γιου της στον Ελληνικό-Ρωμαϊκό θρόνο εξουδετέρωσε μία απόπειρα εικονομάχων αρχόντων να ανεβάσουν στον θρόνο τον ετεροθαλή αδελφό του Λέοντα Δ΄, τον καίσαρα Νικηφόρο. Μετά από αυτό η βασίλισσα υποχρέωσε όλους τους γιους του Κωνσταντίνου Ε΄, να περιβληθούν το ιερατικό σχήμα.

Αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από την Ειρήνη είχε αρχίσει η προσπάθεια γiα την αποκατάσταση των εικόνων. Τον Αύγουστο του 784 ο πατριάρχης Παύλος παραιτήθηκε, επικαλούμενος τύψεις συνειδήσεως γιατί συνέπραξε με εικονομάχους βασιλείς. Νέος πατριάρχης εξελέγη ο λαϊκός μέχρι τότε Ταράσιος, γραμματέας της Ειρήνης, ο οποίος αποδέχθηκε την εκλογή υπό τον όρο σύγκλησης οικουμενικής συνόδου η οποία και αποφασίστηκε. Η νέα σύνοδος ορίστηκε να αρχίσει τις συνεδριάσεις της στις 17 Αυγούστου του 786 στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Αστάθμητος παράγοντας, υπήρξαν οι εικονομάχοι στρατηγοί, και ο Ελληνικός-αυτοκρατορικός στρατός, που εμφορούνταν από εικονομαχικό πνεύμα. Οι εικονομάχοι στρατηγοί αντέδρασαν βίαια και ματαίωσαν τις εργασίες της συνόδου. Όλοι αυτοί οι στρατιωτικοί ήταν πιστοί στον Κωνσταντίνο τον πέμπτο τον οποίο λάτρευαν ως ημίθεο για τις επιτυχίες του εναντίον των Βουλγάρων και των Αράβων.

Η ΠΑΝΕΞΥΠΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ.

Τότε η Ειρήνη έστειλε τον Σταυράκιο στην Θράκη για να στρατολογήσει νέο στρατό, από εικονολάτρες Χριστιανούς. Έπειτα διακήρυξε την ανάγκη εκστρατείας ολοκλήρου του αυτοκρατορικού στρατού εναντίον των Αγαρηνών . Η βασίλισσα πήρε μαζί της τα καλύτερα τάγματα της βασιλικής φρουράς και βγήκε από την Πόλη για να περάσουν δήθεν στην Ασία, αυτή, η αυλή και τα τάγματα.

Εκεί αφόπλισε τα εικονομαχικά στρατεύματα με την πρόφαση ότι θα περάσουν απέναντι να συζητήσουν τις λεπτομέρειες για το πως θα ηγηθεί στην εκστρατεία ενάντια στους Άραβες. Τελικά χιλιάδες γενναίοι στρατιώτες έπεσαν θύματα της ακαταμάχητης γοητείας Ελληνίδας βασίλισσας. Την ίδια ώρα ο στρατός του Σταυράκιου έμπαινε στην Πόλη από τις πύλες της Θράκης. Τα πιστά στην εικονομαχία τάγματα διατάχτηκαν να διαλυθούν. Με αυτόν τον τρόπο σταμάτησε την αιματοχυσία και τον πιο επικίνδυνο εμφύλιο στην Ελληνική ιστορία, ο οποίος απειλούσε με αφανισμό την αυτοκρατορία (Imperium Rōmānum).

Παρά την διάλυση του εικονομαχικού στρατού, ο τόπος και ο χρόνος δεν θεωρήθηκαν κατάλληλοι για την συνέχιση των εργασιών της συνόδου και οι συνεδριάσεις της έγιναν στην Νίκαια της Βιθυνίας τον Μάιο του 787.

Η εικονόφιλη παράταξη επικράτησε πλήρως. Καταλύθηκε το κύρος της μέχρι τότε θεωρουμένης ως Ζ΄ Οικουμενικής συνόδου της Ιερείας του 754 και αποφασίστηκε η αναστήλωση των εικόνων. Η Ειρήνη υπήρξε μία από τις πιο δυναμικές προσωπικότητες του μεσαίωνα μαζί με την Άννα Κομνηνή, την Ευδοκία-Αθηναΐς και την Υπατία. Σε όλη της την ζωή παρέμεινε μονογαμική, ηθική, εκκλησιαζόταν συνεχώς, έκανε σημαντικό, φιλανθρωπικό έργο και ανέγειρε ναούς.

Μέσα από όλα αυτά άντλησε τις δυνάμεις για να κρατήσει όρθιο τον Ελληνισμό-Ορθοδοξία, στην πιο κρίσιμη ιστορική στιγμή μετά την Περσική επίθεση εναντίον της Ελληνικής-Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, επί βασιλέως Ηρακλείου. Στα αρνητικά της Ειρήνης οι ενέργειες εναντίον του παιδιού της, του Βασιλιά Κωνσταντίνου του έκτου, κατόπιν παροτρύνσεων των αλλοδαπών συμβούλων της. Μόλις απεβίωσε ο Λέων η βασίλισσα Ειρήνη ως χριστιανή, είχε σαν πρώτο και μοναδικό στόχο την αποκατάσταση των εικόνων, ειδικά μετά από τον απίστευτο και τραγικό εμφύλιο, τον οποίο έζησε. Ένας εμφύλιος, ο οποίος κατέστρεφε πάρα πολύ άσχημα το Ελληνικό-Ρωμαϊκό κράτος σε πνευματικό, ηθικό, πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό επίπεδο.

ΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΩΝ ΠΕΡΙ “ΕΡΒΡΑΙΚΗΣ” ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ.

Οι παγανιστές, κατηγορούν ψευδός την Ελληνίδα, Ειρήνη, ότι ονομαζόταν Σαραντάπηχου. Το Σαραντάπηχος είναι Εβραϊκό όνομα. Σαραντάπηχος ονομαζόταν, ο Ιουδαίος από την Τιβεριάδα, ο οποίος ήταν ο δημιουργός της Εικονομαχίας, και ταυτόχρονα, υπήρξε και αυοκρατορικός σύμβουλος του Λέοντα Γ, του Ίσαυρου. (1) Η αυτοκράτειρα Ειρήνη, η Αθηναία σε καμία των περιπτώσεων δεν ήταν Εβραία όπως την κατηγορούν ψευδός. Εάν ήταν Σημιτικής καταγωγής, δεν θα έκανε την αποκατάσταση των εικόνων, μέσα από την Ζ οικουμενική Σύνοδο. Επίσης εάν ήταν “Σημιτικής καταγωγής”, δεν θα την ανέτρεπαν από την εξουσία, οι Σημιτικής καταγωγής αξιωματούχοι της πολιτικής αριστοκρατίας Κωνσταντινουπόλεως. Το επώνυμο της, δεν ήταν Σαραντάπηχου, όπως ισχυρίζονται ψευδέσταστα, οι πανάρχαιοι εχθροί των Ελλήνων, οι Φοίνικες-Σημίτες παγανιστές δωδεκαθειστές. Ότι έχει σχέση με τον Χριστό, τον Πλάτωνα και την Ελληνική-Ρωμαική αυτοκρατορία, το καταδιώκουν και το συκοφαντούν οι Σημίτες και όλοι οι άλλοι εωσφορικοί λαοί. Ήταν τόσο πιστή Ελληνίδα-Χριστιανή η Ειρήνη, η οποία για να αποκαταστήσει την λατρεία των εικόνων, έθεσε σε σοβαρότατο κίνδυνο την υπόσταση της Ελληνικής αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Ειρήνη, σταδιακά απομονώθηκε, από το προσωπικό της περιβάλλον, και είχε επαφές, μόνον με τους δύο ευνούχους, οι οποίοι ήταν οι προσωπικοί της σύμβουλοι.

Δυστυχώς η αυτοκράτειρα Ειρήνη έπεσε θύμα των αλλοδαπών βασιλικών συμβούλων, με κατάληξη να τυφλώσει το παιδί της. Μετά την Ζ οικουμενική σύνοδο, οι Σημίτες της πολιτικής αριστοκρατίας είχαν ως αποκλειστικό σκοπό να ανατρέψουν, την Ελληνίδα βασίλισσα Ειρήνη, από τον Ρωμαϊκό θρόνο.

Την ανατροπή της Ειρήνης, την επιθυμούσαν για να επαναφέρουν την εικονομαχία, και την απαγόρευση της λατρείας των ιερών εικόνων. Παράλληλα ήθελαν να εκδικηθούν την Ελληνίδα Ειρήνη, και να την καταστρέψουν σε όλα τα επίπεδα, διότι αναστήλωσε της ιερές Εικόνες. Συνεπώς οι αλλοδαποί σύμβουλοι της Ειρήνης είχαν διπλό σκοπό. Σε περίπτωση που οι δύο ευνούχοι σύμβουλοι της Ειρήνης, δεν θα είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα προωθούσαν παράλληλα το εναλλακτικό σχέδιο με την Γερμανία και τον γάμο με τον Καρλομάγνο. Τελικά επέτυχαν να την ανατρέψουν από τον Αυτοκρατορικό θρόνο. Αμέσως μετά την εξόρισαν στην νήσο Λέσβο. Εκεί έζησε δέκα χιλιόμετρα, έξω από την πρωτεύουσα του νησιού, την Μυτιλήνη, για δέκα μήνες, καθώς απεβίωσε από τις κακουχίες, και την εγκατάλειψη, σε ηλικία 51 ετών. Όλους εκείνους τους μήνες επαιτούσε στην γύρω περιοχή, και με τα χρήματα που συγκέντρωσε, έχτισε το πρώτο κατά σειρά, μοναστήρι στις Καρυές.

Η αυτοκράτειρα Ειρήνη και η Θεοδώρα αναστήλωσαν της ιερές εικόνες. Διαχρονικά οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία, και το έθνος. Είναι απολύτως βέβαιον ότι η Θεοδώρα είχε ως πρότυπο της, την Ειρήνη. Άλλωστε η Ειρήνη έφυγε από την ζωή το 803 μ.Χ., και η Θεοδώρα το 843 μ.Χ., έκανε την δεύτερη και οριστική αποκατάσταση των ιερών εικόνων. Είναι δεδομένο ότι η επιρροή και τα επιτεύγματα της Ειρήνης ήταν πάρα πολύ έντονα. Η Θεοδώρα ως θαυμάστρια της Ειρήνης, και πιστή Χριστιανή, επικύρωσε τα πρακτικά από την Ζ οικουμενική σύνοδο, την οποία είχε συγκαλέσει η Ειρήνη και αποκατέστησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της ιερές εικόνες.

Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι-
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος

Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν όπου θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθήσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ; Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία μας, είναι εμπόδιο στην δημιουργία παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, και τις προαναφερόμενες, εξαιρείται ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.

Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες-Σημίτες που από μονοθεϊστές της Π.Διαθήκης και πιστοί των προφητών, εγκατέλειψαν τον Θεό, άλλαξαν και έγιναν εωσφοριστές του δωδεκαθέου. Δεν αναφέρομαι σε όλους τους Σημίτες. Όλους εκείνους τους αιώνες, σε ετήσια βάση, οι Σαρακηνοί, παραβίαζαν τα Ελληνικά-Ρωμαϊκά σύνορα, και έκαναν σφαγές, κλοπές, εμπρησμούς, βιασμούς, και σκλάβωναν Ελληνίδες.

Η ελευθερία πίστεως είναι θεόδοτη. Ο ίδιος ο Θεός έδωσε το δικαίωμα στους ανθρώπους, να πιστεύουν, όπου επιθυμούν. Προσωπικά είμαι υπέρ της συνυπάρξεως των λαών και των διαφορετικών θρησκευτικών, πεποιθήσεων.

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΛΛΙΩΡΑ

 

Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, η μεγαλύτερη εθνική και κοινωνική μάστιγα.

Loading…