Το πολιτικοκοινωνικό σύστημα της χώρας είναι μονοπολικό. Είναι απόλυτα παραδομένο στη διάσωση του από τους δανειστές και προσηλωμένο στη γερμανική Ευρώπη, στο ευρώ και στον νεοφιλελευθερισμό. Επομένως θα κάνει οτιδήποτε του επιβάλουν οι δανειστές.
Στην ουσία λαμβάνει τα σκληρά μέτρα που του επιβάλλονται, προκειμένου να αναχρηματοδοτεί τα χρέη που δημιούργησε, ώστε να μην απαγγελθεί η επίσημη χρεοκοπία του και προσδοκά να έρθουν ξένοι μεγαλοεπενδυτές για να δώσουν φαϊ στην πελατεία του, ενώ το ίδιο να παίξει το ρόλο του οικονομικού νταβατζή. Δεν έχει καμία απολύτως βούληση να αναπτυχθεί αυτοδύναμα η ελληνική οικονομία.
Απαιτείται επειγόντως η δημιουργία αντίπαλου πόλου. Χωρίς σοβαρό εναλλακτικό αντίπαλο πόλο, η Ελλάδα θα καταστραφεί. Χωρίς αντίπαλο πόλο που θα απειλεί να αποσπάσει την εξουσία από το σημερινό καθεστώς, το τελευταίο και οι ξένοι προστάτες του αποθρασύνονται περισσότερο και εφορμούν ωμά εναντίον του ελληνικού λαού. Είναι όρος επιβίωσης του ελληνισμού και καλυτέρευσης της ζωής μας.
Ο αντίπαλος πόλος θα πρέπει να έχει έτοιμη εναλλακτική νομισματική, οικονομική και φορολογική πολιτική, με οδηγό την αυτάρκεια και κυρίως να βασίζεται όχι σε ξένες επενδύσεις, αλλά σε χρηματοδότηση της κοινωνικής βάσης, για ανάδειξη του επιχειρηματικού ταλέντου των Ελλήνων, ανακατεύοντας την κοινωνική τράπουλα, η οποία θα ανατρέψει την κρατικοδίαιτη παρασιτική οικονομική ελίτ της χώρας που σήμερα ξεπουλά τη χώρα για να διατηρήσει τα προνόμιά της.
Αυτάρκεια δεν σημαίνει κλειστή κοινωνία και απομονωτισμός. Σημαίνει έλεγχος επί του νομίσματος και τουλάχιστον ισοσκελισμένο ισοζύγιο εισαγωγών – εξαγωγών.
Απαιτείται λοιπόν αντίπαλος εναλλακτικός πόλος για να δώσει ξανά στους Έλληνες τη χαμένη αξιοπρέπειά τους.
