Τα δύσκολα της ζωής του ο άνθρωπος ,σοφά τα μετέτρεψε σε πρόβλήματα από τα οποία αξίωσε απαντήσεις .Από παιδί στη φρίκη της ασθένειας ,της αθλιότητας ,της ασκήμιας, των γηρατειών, του θανάτου ,έγινε ενήλικος στον πολιτισμό ,με κανόνες που λογαριάζονται ως όροι της γήινης πορείας του και λογικές αλήθειες : Α=Α ,το μέρος είναι μικρότερον του όλου ,τα τρίτω τινί ίσα και αλλήλοις ίσα ,όλα έχουν αρχή και τέλος .Οτιδήποτε γήινο πέρα από αυτά τα αδιάσειστα της λογικής πειστήρια ,είναι ψευδής πραγματικότητα .Αν γίνει ωστόσο αντιστροφή των κριτηρίων, τότε η ακρασία είναι διακριτό της λάβαρο και η υπερβολή αλαλάζον κύμβαλο του φυρμού της.
Το ψεύδος κατακτά την δικαιολογημένη λόγω ιδιοτελείας μεγίστη έκτασή του στο χώρο της οικονομίας ,εκεί που οι δυνάμεις ζυγιάζονται μεταξύ τους για την απόκτηση του λαφύρου της αγοραίας πίτας .Η απάτη εκλογικεύεται σε μέθοδο πειθούς ,ο στόχος του ιδιοτελούς ωσφελιμισμού γίνεται διαρκές μέσο εξαχρειώσεως των σχέσεων.Εκεί αλλάζουν οι σταθεροί κανόνες κι επωάζονται θεωρείες χωρίς έρεισμα ,των δημοκόπων πολιτικών τα φληναφήματα .Τούτα στον παροξυσμό τους ,επιτρέπουν την επάνοδο της αθλιότητας σειραϊκά .Η άνευ κόπου ευωχεία πλήττει το οικονομικό ισοζύγιο .Η λάθρα άνευ χρηστότητας ανάταξη του ισοζυγίου αυξάνει τα χρέη .Τα χρέη αυξάνουν την εξάρτηση του οφειλέτη .Η εξάρτηση υποθηκεύει την κυριότητα επί εδάφους ,αέρα και θάλασσας .Η υποθήκευση οδηγεί αναπότρεπτα στην πενία .Η πενία στον πόλεμο ,στην αρρώστια και στον θάνατο .Ένας νομοτελειακός μονόδρομος, στρωμένος με χρονικό παρελκυσμό ,έτσι ώστε η μέχρι του άκρου τέλους ολοκλήρωση της λεπτής σαλαμοκοπής να γίνεται λεπταίσθητα οδυνηρή.Κάθε φέτα κι ένα ψευδώνυμο κεφάλαιο με την παραισθητική βινιέτα του στο ξεκίνημα ,να υποδηλώνει τα αντίθετα από τις προβλέψεις των μικρών και δυσδιάκριτων γραμμάτων που ακολουθούν :μείωση χρέους κι ελλειμάτων ,επίρρωση εθνικών πολιτικών ,ακηδεμόνευτο δίκαιο ,σεβασμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων .Και ιδού το αποτέλεσμα: δυσθεώρητη αύξηση του χρέους ,παράδοση εθνικών δικαίων με «λιμνίσιες» συμφωνίες, καθυπόταξη της δικαιοσύνης σε ξένα επαχθή δίκαια και εξάρτηση των λειτουργών της, αυταρχισμός και υγειονομικές υποχρεωτικότητες χωρίς επιστημονική διάκριση .
Αν δεν έχουμε αποκτήσει μέσα μας εμπειρικά ή αν έχουμε αποκόψει το λώρο μιας πλανωμένης στην παράδοση φήμης ,πως κάτωθέ μας χάσκει πάντα η άβυσσος ,τότε για τα δυσμενή ξαφνιάσματα του βίου ,απόκριση σωσμού να δώσουμε καμμία δεν θα υπάρξει .Αν έχουμε υποκαταστήσει τους αδήριτους κανόνες της ζωής με την παραπειστική κανονικότητα του πολιτικού συστήματος ,τότε οι όροι της γήινης υπάρξεώς μας θα γίνουν φρικτοί μέσα στην δήθεν παραμυαλωμένη πολιτεία μας .Αν έχουμε παραδοθεί στην πεθυμιά των αισθήσεων που προστρέχει ασμένως ν’αφουγκραστεί δικαιωματικές κολακείες των ψευδόπιστων πολιτικών ,τότε ο παραχορτασμένος χωρίς αιδώ πεπτικός μας σωλήνας θα προκαλέσει τον πτερνιστή πνευματικό νόμο .Κι αν τούτο πούμε πως δεν γίνεται ή πως δεν υπάρχει ,είναι γιατί δεν κοπιάσαμε ποτέ αυτοθυσιαστικά στην αναζήτηση της βιωματικής του εμπειρίας .Γιατί τότε θ’αντρίευε κι η διάθεσή μαςπρος αυτό ,από την χαροποιό διαφορά του αψευδούς γητεμού που θ’αγναντευάμε να στέκεται ολόρθος και να μας γνέφει τον τρόπο του. Αυτόν τον τρόπο που άλλοτε βοά επικά στα ελληνικά γράμματα ,αρχαία και νέα κι άλλοτε μυσταγωγεί θαυμαστά προ το καταναλίσκον του Θεού πυρ.
Οι πολιτικοί είναι σαν τις λύπες ,σφετεριστές ,οι πιο ισχυρές εκτοπίζουν τις πιο αδύναμες .Ψηφίστε προσεκτικά και μην ενδυναμώνετε τις υπάρχουσες λύπες της κοινωνίας μας .
Κάποιος Κάποτε
