Γράφει ὁ Ἀρχιμ. Τιμόθεος Παπασταύρου
Δὲν ξέρω ἂν ἀναρωτηθήκατε ποτέ, τί εἶναι γιὰ σᾶς ἡ Ἑλλάδα μας. Δὲν ξέρω ἂν νοιώσατε ποτέ μέσα σας, κάποιο σκίρτημα στὸ ἄκουσμα τούτης τῆς λέξης. Δὲν ξέρω ἂν μπορῶ καὶ ἂν θέλετε ἀλλὰ καὶ ἂν δικαιοῦμαι νὰ σᾶς ἀποκαλῶ, Ἕλληνες!
Κάνω τοῦτες τὶς διατυπώσεις, διότι μὲ τὴν τελευταία ψηφοφορία μέσα στὴ Βουλή, μοῦ δώσατε νὰ καταλάβω, ὅτι, μόνον Ἕλληνες …δὲν εἶσθε! Ἦταν, ἀνέκαθεν, γνωστό, ὅτι ὅσοι “μπαίνατε” στὰ ψηφοδέλτια τῶν διαφόρων κομμάτων, τὸ τελευταῖο ποὺ σᾶς ἐνδιέφερε ἦταν, τό, ποιοὶ νόμοι πρόκειται νὰ ψηφισθοῦν, ποιὸ θὰ ἦταν “ὄφελος” διὰ τὸν ΕΛΛΗΝΑ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ δύστυχη ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ποιὸ “πρέπει” καὶ ποιὸ “δὲν πρέπει”, τί ὁρίζει τὸ Σύνταγμα καὶ τί δὲν ὁρίζει.
ΕΝΑ, μόνο, σᾶς ἐνδιέφερε! Ὁ γιγαντιαῖος μισθός σας καὶ τὰ ὅσα BONUS προέκυπταν ἀπ’ αὐτόν! Οἱ διαξιφισμοὶ μεταξύ σας καὶ οἱ “κοκορομαχίες” γιὰ κάποια, δῆθεν, θέματα, ἀλλὰ καὶ οἱ, δῆθεν, ἀντιπαλότητες καὶ ἀποχωρήσεις ἀπὸ τὴ Βουλή, ἦταν ψεύτικες καὶ προσυνεννοημένες καὶ χωρὶς ἰδιαίτερη σημασία. Ἡ ψῆφος τοῦ πολίτη, ποὺ οὐσιαστικὰ σᾶς ἐνδιέφερε, ἦταν γιὰ ἐσᾶς, ὑπόθεση ἐξαπάτησης καὶ κοροϊδίας καὶ ὅπως οἱ πάντες ὁμολογοῦν, μηδὲ καὶ “ὑμῶν ἐξαιρουμένων”, τὰ φιλικὰ χτυπήματα στὴν πλάτη, ἦταν μόνο προεκλογικὰ καὶ τὰ φιλιὰ τῆς, δῆθεν, οἰκειότητος, ἦσαν ἁπλῶς “λεκέδες”, ποὺ στὴ συνέχεια, στὰ σπίτια σας, ξεπλένατε μὲ μπόλικο οἰνόπνευμα!
Τὸ θέμα ποὺ σᾶς ἀνησυχοῦσε, ἦταν τὰ “γλυκὰ μάτια” τῆς Μέρκελ καὶ ἡ προαγωγὴ ποὺ θὰ σᾶς ἔδινε ὁ Μισέλληνας Κίσσιγκερ. Δὲν τὸν ξέρατε; Δὲν ἀκούσατε ποτὲ τίποτα γι’ αὐτὸν τὸν καταχθόνιο ἐχθρὸ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Πατρίδος μας; Εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζουν ἀκόμη καὶ οἱ ἁπλούστεροι τῶν ἀνθρώπων καὶ ὄχι μόνον ΕΛΛΗΝΕΣ καὶ νὰ μὴν γνωρίζετε ἐσεῖς; Ἀκόμα κι ἂν θέλετε νὰ δεχθῶ κάτι τέτοιο, τότε δὲν εἶσθε οὔτε κἂν ἀφελεῖς, ἀλλὰ μᾶλλον ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ!
Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούονται “φιλελληνικὲς” φωνὲς μέσα στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο, ἀπὸ ξένους Εὐρωπαίους Εὐρωβουλευτὲς καὶ οἱ τοιοῦτοι Ἕλληνες, νὰ ντρέπονται ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν καταγωγή τους καὶ πολλάκις νὰ ἀντιτίθενται σὲ κάθε τι “φιλελληνικὸ” καὶ χρήσιμο γιὰ τὸν Τόπο μας; Εἶναι δυνατόν, νὰ μᾶς ἐφιστοῦν τὴν προσοχή, ξένοι βουλευτὲς καὶ ἀξιωματοῦχοι καὶ νὰ μᾶς παρακαλοῦν, ὡς γνήσιοι φιλέλληνες, νὰ “ρίξουμε” τὴν κυβέρνηση μας, ἀκόμη καὶ πραξικοπηματικά, προκειμένου νὰ γλυτώσῃ ὁ τόπος τοῦτος;
Γιὰ νὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰλικρινής, – τοῦτο τὸ ἔχω δηλώσει κατ’ ἐπανάληψιν, καὶ δημοσίως – οὐδέποτε σᾶς ἐμπιστεύθηκα˙ οὐδέποτε σᾶς ψήφισα καὶ αὐτὸ συνιστοῦσα καὶ συνιστῶ σὲ ὅσους μὲ συμβουλεύονται ἐπ’ αὐτοῦ μέχρι σήμερα. Ἔστω κι’ ἂν κάποιοι μοῦ πρότειναν νὰ δέχομαι καὶ ψηφίζω τὸ “μὴ χεῖρον”,
προσπάθησα νὰ βρῶ … ποιό εἶναι αὐτό; καὶ ὅταν σᾶς ἔβλεπα νὰ ἀλλάζετε ἕδρανα στὴ Βουλὴ καὶ ὁ “δεξιὸς” νὰ γίνεται ξαφνικὰ “ἀριστερὸς” καὶ ὁ “ἀριστερὸς” νὰ γίνεται … “ἀκροδεξιὸς” καὶ … δώστου, καὶ ὅταν εἶδα τοὺς “δεξιοὺς” νὰ μέμφονται τοὺς πρώην “δεξιοὺς” καὶ τοὺς “ἀριστεροὺς” νὰ κατηγοροῦν τοὺς πρώην “ἀριστερούς”, σὰν “φασίστες”, κατάλαβα ὅτι δὲν ὑπάρχει … “μὴ χεῖρον”, ἀλλὰ μόνον … “χείριστον”! Καὶ ὅταν κάποιοι ἄλλοι, – βαλτοί; δὲν ξέρω! – μοῦ ἔθεταν τὸν “φοβερὸν κίνδυνον”, ὅτι ἂν ὅλοι ἔκαναν, ἐκεῖνο ποὺ ἐγὼ συνιστοῦσα, θὰ … εἴχαμε “ἀναρχία”, γελοῦσα καὶ ἀναρωτιόμουν … “γιατὶ τώρα, δὲν ὑπάρχει ἀναρχία;”
Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν, καὶ παρὰ τὶς ὅποιες ἀρνητικὲς ἀπόψεις καὶ γνῶμες ποὺ εἶχα καὶ ἔχω γιὰ ἐσᾶς τοὺς βουλευτὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, οὐδέποτε θὰ μποροῦσα νὰ φαντασθῶ, ὅτι, ΟΛΟΙ ΣΑΣ, ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ, μὲ μυστικὲς συμφωνίες καὶ συμβουλὲς τῶν ξένων “πατρόνων” σας, θὰ φθάνατε στὸ ποιό κατάπτυστο, κατάντημά σας!
Δὲν θέλω νὰ σᾶς ξέρω! Μὴν ἔλθετε ποτὲ νὰ μὲ χαιρετήσετε! Μὴν μοῦ παραστήσετε ποτὲ τὸν … ἀθῶο! Ἀκούω τὴ λέξη “βουλευτής” καὶ μοὔρχεται … ἐμετός! Φύγετε ἀπὸ μπροστά μου! Ἀκόμα καὶ οἱ Τοῦρκοι, μοῦ εἶναι περισσότερον συμπαθεῖς, ἀπ’ ὅτι … ἐσεῖς! Ἀκόμη καὶ οἱ Ἀλβανοί, καὶ οἱ Σκοπιανοί, ποὺ τοὺς ὀνομάσατε “Μακεδόνες”, ναὶ τοὺς ἐκτιμῶ περισσότερο, ἀπὸ ἐσᾶς τοὺς “Γραικύλους”, ποὺ λυσσᾶτε ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας μου! Χαθῆτε ἀπὸ τὰ μάτια μου!!!
Πηγαίνετε σ’ ἐκείνους ποὺ σᾶς τιμοῦν καὶ σᾶς καμαρώνουν! Πηγαίνετε σ’ ἐκείνους ποὺ σᾶς ὑποδέχονται μὲ τυμπανοκρουσίες! Πηγαίνετε σ’ ἐκείνους ποὺ σᾶς στήνουν θρόνους καὶ ἐξέδρες καὶ σᾶς λιβανίζουν μὲ ἕνα σωρὸ ψεύτικα λόγια καὶ βλακώδεις κολακεῖες! Νὰ σᾶς χαίρονται καὶ νὰ τοὺς χαίρεσθε! Ἄλλωστε, … “ὅμοιος, ὁμοίῳ ἀεὶ πελάζει”! Ἂν δὲν ξέρετε τί σημαίνει … νὰ πᾶτε νὰ μάθετε, μὴ τυχὸν καὶ προβληματισθεῖτε!
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΑΣ ΔΙΕΓΡΑΨΕ!
ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΑΤΕ ΚΑΙ ΑΜΑΥΡΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ!
Ὅσο κι’ ἂν καμαρώνετε γιὰ τὰ βουλευτιλήκια σας, δὲν εἶσθε ἄξιοι οὔτε γιὰ τὰ … πτύελά μας! Βρωμᾶτε, ἀνθελληνισμὸ καὶ ἐθνικὴ … πτωμαΐλα!
Χαθῆτε ἀπὸ μπροστά μου!
Μάθετε, ὅμως, ὅτι, ἐγώ, τὴν Ἑλλάδα μου, δὲν τὴν ξέγραψα, ὅπως ἐσεῖς!
Μάθετε, ὅτι τὰ Ἔθνη δὲν “φτιάχνονται” μὲ συνωμοσίες καὶ συμφωνίες … κάτω ἀπὸ τὸ τραπέζι!
Μάθετε, – ποὺ ποτέ δὲν πρόκειται νὰ τὸ μάθετε – ὅτι ἡ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ, ΦΤΙΑΧΘΗΚΕ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑΤΑ ΗΡΩΩΝ!
ΚΥΡΙΩΣ ΟΜΩΣ ΦΤΙΑΧΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΘΕΟ!
Μάθετε, ὅτι Αὐτὸς ὁ Θεὸς τὴν στήριξε καὶ τὴν στηρίζει καὶ κανένας Σατανὰς, καμμιὰ Κόλαση, κανένας ἀντίχριστος καὶ μισέλληνας, Κίσσιγκερ, Σόρος, Μέρκελ, Ρότσιλντ, ἢ ὅπως ἀλλοιῶς τὸν λένε – μαγαρίζω καὶ τὸ γραπτό μου μὲ τὰ ὀνόματά τους! – δὲν πρόκειται νὰ τὴν πειράξῃ!
Ταὐτισθήκατε, μὲ τὸν “ἐφιάλτη” καὶ τὸν Πήλιο Γιούση καὶ τὸν κάθε βρωμερὸ προδότη τῶν ἁγίων μας χωμάτων!
Τὸ ἄστρο τῆς Ἑλλάδος, τὸ “ἄναψε” ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος καὶ ὅτι ἀνάβει ὁ Θεός, θὰ παραμένῃ ἀναμμένο καὶ ζωντανὸ καὶ θὰ καίῃ καὶ θὰ ζεματάῃ ὅποιον προσπαθεῖ νὰ τὸ … σβύσῃ!
Ἡ Ἑλλάδα ποτέ δὲν πεθαίνει! Δὲν τὸ λέει μόνο τὸ Ἐθνικὸ μας τραγούδι, ἀλλὰ τὸ ἀπέδειξαν καὶ τὸ κραυγάζουν οἱ αἰῶνες! Τὸ μαρτυροῦν οἱ ἀγῶνες τῆς Πατρίδος μας! Τὸ ὁμολογοῦν ἀκόμα καὶ οἱ ἐχθροί της! Ὅσο τὴν … κόβουν, θὰ μεγαλώνῃ! Ὅσο τὴν μειώνουν θὰ … μεγαλουργῇ! Ὅσο τὴν ταπεινώνουν, θὰ … γιγαντώνεται! Ὅσο καὶ ὅσοι, τῆς δείχνουν τὰ “δόντια” τους, θὰ τοὺς εἰρωνεύεται καὶ θὰ τοὺς δείχνῃ τὴν ἱστορία της, τὴ γλῶσσα της, τὴν εὐγένειά της καὶ κυρίως τὴν ΠΙΣΤΗ της!
Γι’ αὐτὸ δὲν τὴ φοβᾶμαι! Εἶναι “ἰδιοκτησία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας”! Ἔχει τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τόσους μοναχοὺς ἐκεῖ, ποὺ ἀγρυπνοῦν καὶ παρακαλοῦν! Εἶναι γεμάτη, ἀπὸ Ἐκκλησίες καὶ Μοναστήρια! Εἶναι κατάσπαρτη ἀπὸ κόκκαλα μαρτύρων καὶ ἡρώων τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος!
Αὐτή, δὲν τὴ φοβᾶμαι! Τ’ ἀκοῦτε, προδότες; Αὐτὴ θὰ ζήσῃ καὶ θὰ ζῇ αἰώνια! Ἀλὶ ἀπὸ ’σᾶς!!!
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Παπασταύρου ΙΕΡΟΚΗΡΥΞ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ
Τὸ ἀνωτέρω κείμενο ἀποτελεῖ ὰπόσπασμα ἀπό τὸ ὑπό ἔκδοση βιβλίου τοῦ π. Σταύρου Παπαδόπουλου “Πνευματικὰ σταχυολογήματα” τῶν ἐκδόσεων Ἀγαθός Λόγος”
orthodoxia.gr
