Ὅταν ἄκουσα αὐτὰ ποὺ εἶπαν καὶ ἔγραψαν «Χριστιανοὶ ἀδελφοὶ» κατὰ τοῦ κ. Δημητρίου Νατσιοῦ, θυμήθηκα τὸν μῦθο τοῦ Αἰσώπου μὲ τοὺς κοχλιοὺς (σαλιγκάρια), ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅτι κάποιο παιδὶ ἑνὸς ἀγρότη ἐμάζεψε ὁρισμένα σαλιγκάρια καὶ βάζοντάς τα εἰς τὰ ἀναμμένα κάρβουνα γιὰ νὰ ψηθοῦν καὶ ἀκούοντάς τα νὰ σφυρίζουν εἶπε: «Ὦ κάκιστοι κοχλίαι, τῶν οἴκων ὑμῶν ἐμπιπραμένων, ὑμεῖς ἄδετε;», δηλαδὴ «Ὦ γεμᾶτα κακία σαλιγκάρια, ἐνῶ τὰ σπίτια σας (τὰ κελύφοι σας) καίγονται, ἐσεῖς τραγουδᾶτε;»
Τοῦτο ἁρμόζει, κατὰ πρῶτον λόγον, εἰς ἐσᾶς τοὺς ἀγαπητοὺς «Χριστιανοὺς», ποὺ ἐνῶ βλέπετε τὴν πατρίδα μας νὰ κυβερνᾶται, μετὰ ἀπὸ τὸν Καποδίστρια, ἀπὸ ἀθέους, ἀπίστους, ἀπάτριδες, μὲ διαλυμένες οἰκογένειες καὶ μὲ ὅ,τι κακὸ μπορεῖ νὰ φανταστεῖ ὁ νοῦς του ἀνθρώπου, ἐσεῖς τὰ βάλατε μὲ κάποιον ἀγωνιστὴ διδάσκαλον, βρίσκοντάς του χίλια ἐλαττώματα, χωρὶς κανένα καλό, ἐνῶ τσιμουδιὰ δὲν βγάλατε γι’ αὐτοὺς ποὺ σὲ λίγες μέρες θὰ μᾶς κυβερνήσουν μὲ τίς ψήφους σας, γιὰ νὰ ξεπουλήσουν ὅ,τι ἀπέμεινε ἀκόμη ἀπούλητο εἰς τὴν δύσμοιρη πατρίδα. Καλά, χάθηκε ὁ φόβος Θεοῦ…
Κατὰ δεύτερον δὲ λόγον, ἀπαντῶ εἰς αὐτοὺς ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη τοῦ κ. Δημητρίου Νατσιοῦ.
Ἄς μάθουν, λοιπόν, ὅτι ὁ δάσκαλος, σχεδὸν ἀμέσως μετὰ τὸ Κολυμπάρι στὶς ἀρχὲς τοῦ 2017, ἐτέθη ὡς μάρτυς κατηγορίας κατὰ τοῦ Βαρθολομαίου, εἰς τὴν μήνυσιν τοῦ μακαριστοῦ ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας Πάρου, ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Πήχου, πρὸς τὴν Ι.Σ. τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τῆς μηνύσεως αὐτῆς κατηγορεῖ τὸν πατριάρχην ὅτι κηρύττει «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» (δηλαδή, δημοσίως) τήν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ἐπίσης ἔλαβε ἐπάξια καὶ τὸ πτυχίον τῆς Θεολογίας.
Καὶ μὴν ξεχνᾶς, σὺ ὁ κριτής, πὼς τελευταία δίκη, θά ’ναι τ’ Ἀδέκαστου Κριτή, φοβοῦ τὴν καταδίκη!
Εὔχομαι μὲ τὴν ΝΙΚΗ εἰς τὴν νίκη!
+Αρχιμ. Μ. Κ.
Κυριακὴ Ἁγίων Πάντων, 11-06-2023
