Ο Ταρζάν εμφανίζεται μια μέρα ξαφνικά σε ένα ορεινό χωριό της ελληνικής επαρχίας. Ένας χωρικός τον συναντά τυχαία στον δρόμο και βλέποντάς τον ντυμένο έτσι περίεργα, τον ρωτά:
– “Τι είσαι εσύ;”
– “Εγώ είμαι ο Ταρζάν, μπορώ και μιλάω με τα ζώα!”
– “Μπα!”, του λέει ο χωρικός κοροϊδευτικά, “Τι μου λες; Για πάμε στον σκύλο να δούμε θα συνεννοηθείτε;”
Πηγαίνουν μέχρι το μαντρί που είναι ο σκύλος και αρχίζουν:
– “Γαβ γαβ”, ο σκύλος.
– “Γαβ γαβ”, ο Ταρζάν.
– “Τι σου είπε;”, ρωτάει ο χωρικός.
– “Ε να, μου είπε ότι τον έχεις εδώ συνέχεια δεμένο, τον ταΐζεις αποφάγια, και τον πηγαίνεις μόνο μια φορά στους έξι μήνες για κυνήγι”.
Ο χωρικός ψαρώνει.
– “Για πάμε και στον γάιδαρο”, λέει στον Ταρζάν.
Φτάνουν στο παχνί και ο Ταρζάν αρχίζει τα ίδια.
– “Τι σου είπε”, ρωτά τον Ταρζάν ο χωρικός.
– “Λέει ότι τον φορτώνεις πολύ, ότι τον δέρνεις όταν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, και ότι τον ταΐζεις μόνο μία μπάλα σανό την εβδομάδα”.
Ο χωρικός έχει μείνει με το στόμα ανοιχτό.
Λίγο παραπέρα είναι και η κατσίκα. Ο Ταρζάν αρχίζει να της μιλάει και πριν προλάβει η κατσίκα να κάνει το πρώτο “μπεεεεε”, πετάγεται ο χωρικός και λέει στον Ταρζάν:
– “Μην την πιστεύεις , αυτή μου ρίχτηκε!”
