Ο Προσωπικός Αριθμός προβάλλεται ως εργαλείο «διευκόλυνσης» της καθημερινότητας του πολίτη· ωστόσο, πίσω από αυτό το εγχείρημα κρύβονται σοβαρά ζητήματα που άπτονται της ελευθερίας, της ιδιωτικότητας και των συνταγματικών μας δικαιωμάτων. Η υποχρεωτική επιβολή του δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη, αλλά μια επιλογή με μακροπρόθεσμες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. Στο κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζονται δέκα βασικοί λόγοι για τους οποίους λέμε «όχι» στην υποχρεωτικότητα του Προσωπικού Αριθμού.
- Περιορισμός ελεύθερης επιλογής – Ο πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει αν θέλει να χρησιμοποιεί τον ΠΑ ή άλλο έγγραφο ταυτοποίησης.
- Κίνδυνος συγκέντρωσης υπερβολικών δεδομένων – Ο ΠΑ συνδέει σε μία βάση όλα τα προσωπικά δεδομένα (φορολογικά, υγείας, κοινωνικά, αύριο μεθαύριο τραπεζικά), δημιουργώντας κεντρικό σημείο ευπάθειας.
- Απειλή ιδιωτικότητας – Εφόσον ο ΠΑ είναι μοναδικός και μόνιμος, κάθε δραστηριότητα του πολίτη μπορεί να ιχνηλατηθεί και να συνδεθεί με το πρόσωπό του.
- Κίνδυνος κατάχρησης – Η πολιτεία ή τρίτοι (π.χ. εταιρείες, χάκερς) μπορεί να αξιοποιήσουν τον ΠΑ για εμπορικούς ή κατασταλτικούς σκοπούς.
- Έλλειψη εναλλακτικής – Αν ο ΠΑ καταστεί ο μόνος τρόπος πρόσβασης σε υπηρεσίες, αποκλείονται όσοι δεν τον αποδέχονται για λόγους θρησκευτικούς ή συνείδησης.
- Συγκέντρωση εξουσίας στο κράτος – Το κράτος αποκτά υπερβολικό έλεγχο πάνω σε όλες τις εκφάνσεις- ενέργειες της ζωής του πολίτη.
- Κίνδυνος παραβίασης δικαιωμάτων – Η υποχρεωτικότητα μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με συνταγματικά δικαιώματα, όπως της προσωπικής ελευθερίας και της ελεύθερης ανάπτυξης προσωπικότητας.
- Ελλιπής διαβούλευση – Συχνά τέτοιες αποφάσεις προχωρούν χωρίς επαρκή ενημέρωση ή συναίνεση της κοινωνίας.
- Ασφάλεια δεδομένων – Όσο πιο συγκεντρωμένο είναι ένα σύστημα, τόσο πιο ελκυστικός στόχος γίνεται για κυβερνο-επιθέσεις.
- Κοινωνική καχυποψία – Η υποχρεωτικότητα τρέφει το αίσθημα δυσπιστίας απέναντι στο κράτος και μπορεί να προκαλέσει κοινωνική πόλωση.
+1. Πνευματικός λόγος – Ο άνθρωπος δεν είναι απλώς αριθμός· η απόλυτη αριθμοποίηση της ταυτότητάς του θίγει την αξία του προσώπου και την θεόσδοτη ελευθερία του να αποφασίζει και να πράττει ο ίδιος πέρα από κρατικούς μηχανισμούς.
Είναι τυχαίο το γεγονός πως χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.α., χώρες με ισχυρή παράδοση ατομικών δικαιωμάτων και επαρκή θεσμική προστασία των προσωπικών δεδομένων των πολιτών τους απέρριψαν νομικά λόγω αντισυνταγματικότητος ή δεν εφάρμοσαν τελικά τον ΠΑ;;
π. Αθανάσιος Μυτιληναίος
Αγαπητοί μου, ο λαός φταίει όταν αποδέχεται εκείνα τα οποία του λέγουν οι άρχοντές του. Τι να κάνει, επανάσταση, όχι, προς Θεού. Αλλά θα φωνάξει και θα πει δεν δέχομαι αυτή τη λύση, να πάρω ένα δικό μας παράδειγμα. Θέλουν επί παραδείγματι να καθιερώσουν τις ταυτότητες. Και βέβαια θα εργαστούν στο θέμα της καθιερώσεως οι αρμόδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες. Όμως όταν ο λαός δεν αντιδράσει τότε θα τιμωρηθεί, θα τιμωρηθούν και οι άρχοντες και ο λαός. Γιατί τιμωρείται ο λαός; Διότι απεδέχθει μια αμαρτία που εργάζονται οι άρχοντες. Όπως και αν έχει το πράγμα μόνον όταν ο λαός αντιδράσει, τότε δεν θα τιμωρήσει ο Θεός τον λαό. Αυτό να το ξέρουμε πολύ καλά. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει όταν βλέπει κάτι κακό να αντιδράσει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και στην Εκκλησία. Όταν άρχοντες κακοί επιβάλλουν αιρετικές θέσεις ή ότι άλλο, ο λαός θα φωνάξει, θα διαμαρτυρηθεί. Θα επαναλάβω, δεν θα κάνει επανάσταση, αλλά θα διαμαρτυρηθεί. Και αυτό σημαίνει υγεία και συνεπώς δεν υπάρχει λόγος να τιμωρηθεί ο λαός. Όταν όμως ο λαός δεν αντιδράσει, τότε θα τιμωρήσει ο Θεός και τους άρχοντες και τον λαό.
Συνοψίζοντας,η εναντίωση στην καθιέρωση του Προσωπικού Αριθμού ως υποχρεωτικού δεν είναι μια πράξη άρνησης στην πρόοδο, αλλά μια στάση υπέρ της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του ανθρώπου. Είναι ευθύνη όλων μας να διαφυλάξουμε τα δικαιώματά μας και να αντισταθούμε σε κάθε μορφή επιβολής που περιορίζει την αυτονομία μας.
