Η Γαλλία και η Ιταλία βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των χωρών με το υψηλότερο χρέος. Με εθνικό χρέος περίπου 3,05 τρισεκατομμυρίων ευρώ το δεύτερο τρίμηνο του 2023, η Γαλλία βρίσκεται στην κορυφή. Η Ιταλία ακολουθεί πολύ πίσω με περίπου 2,85 τρισεκατομμύρια ευρώ. Αντίθετα, η Εσθονία έχει το χαμηλότερο εθνικό χρέος στην ΕΕ με μόλις 6,88 δισ. ευρώ περίπου.
Όπως θα δείτε παρακάτω, αν δεν βρεθεί λύση τόσο με τα εθνικά όσο και με τα χρέη της Ευρώπης ως ένωσης, διακυβεύεται ακόμα και η ίδια η ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης!!!
Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται:
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έρχεται ολοένα και περισσότερο στο επίκεντρο, ιδίως λόγω των σαφών επιπτώσεων της αρνητικής πολιτικής επιτοκίων της. Αυτά φέρνουν δυσάρεστες αναμνήσεις από το παρελθόν. Η απόφαση να διατηρηθεί πλέον αρνητικό το επιτόκιο καταθέσεων για πρώτη φορά από το 2014 είναι αμφιλεγόμενη. Οι εμπειρογνώμονες προκαλούν ανησυχίες ότι η ΕΚΤ μπορεί να έχει πέσει σε μια παγίδα, τοποθετώντας τον εαυτό της σε δυσμενή θέση μέσω μαζικών αγορών ομολόγων.
Μια αναδρομή στο παρελθόν, ιδιαίτερα στην κρίση του ευρώ το 2010, εγείρει φόβους ότι μια παρόμοια κατάσταση θα μπορούσε να συμβεί ξανά με ακόμη μεγαλύτερο αντίκτυπο! Τα σημερινά επίπεδα του χρέους και η περιορισμένη ικανότητα ορισμένων χωρών να τα αντιμετωπίζουν μέσω παραδοσιακών μέτρων, όπως οι αυξήσεις των φόρων ή οι περικοπές δαπανών, τροφοδοτούν τους φόβους για μια ωρολογιακή βόμβα, η οποία αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, ίσως σκάσει τέλη του 2024.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε εξαιρετικά επισφαλή κατάσταση λόγω του ανησυχητικού προβλήματος του χρέους της
Η διαχείριση του χρέους των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων αντιμετωπίζει προκλήσεις λόγω του αυξανόμενου κόστους τόκων. Και όπως έχει φανεί, συνεχίζουν τα ΜΜΕ, η ΕΚΤ, δεν σκοπεύει να μειώσει τα επιτόκια φέτος. Επιπλέον, η κατάσταση του πληθωρισμού φαίνεται δυσμενής. Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία πλήττονται ιδιαίτερα. Μέχρι το 2028, η επιβάρυνση των τόκων αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά, με την Γερμανία στο 2,1% των εσόδων έναντι 1% το 2020, καθώς η φτωχοποίηση προχωρά! Το αυξημένο επίπεδο επιτοκίων είναι αποτέλεσμα της περιοριστικής νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Η Γερμανία έχει επί του παρόντος οικονομικό περιθώριο, ενώ η Γαλλία και ειδικά η Ιταλία αντιμετωπίζει προκλητικές προοπτικές. Στη Γαλλία, το 5,2% των κρατικών εσόδων θα μπορούσε να δαπανηθεί για πληρωμές τόκων έως το 2028, σημειώνοντας αύξηση 2,9 ποσοστιαίων μονάδων από το 2020. Στην Ιταλία το ποσοστό θα μπορούσε να είναι ακόμη και 8,2%. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης υπό τη Giorgia Meloni, ο σκεπτικισμός των χρηματοπιστωτικών αγορών προς την Ιταλία αυξάνεται, γεγονός που αντανακλάται στην αύξηση του ασφάλιστρου κινδύνου για τα ιταλικά κρατικά ομόλογα. Οι τρέχοντες ρυθμοί αύξησης του χρέους αυτών των χωρών, σε συνδυασμό με τα χρόνια ελλείμματα, υποδηλώνουν ότι θα είχαν δυσκολία να διαχειριστούν αυτό το πρόσθετο κόστος.
Γίνεται σαφές ότι μια πιθανή αύξηση των επιτοκίων θα μπορούσε να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, το ερώτημα ποιος θα πληρώσει τελικά τους τόκους εγείρει ανησυχίες, καθώς ο Γερμανός φορολογούμενος φέρει ήδη σημαντικά βάρη. Το περιθώριο για τις κυβερνήσεις της ζώνης του ευρώ να εφαρμόσουν τις απαραίτητες δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις θα μπορούσε να συρρικνωθεί μακροπρόθεσμα, καθώς η ωρολογιακή βόμβα του χρέους χτυπάει.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δίλημμα. Εάν δεν αυξήσει τα επιτόκια, κινδυνεύει να συνεχιστεί ο πληθωρισμός. Από την άλλη πλευρά, οι αυξήσεις των επιτοκίων θα μπορούσαν να οδηγήσουν ορισμένες από τις μεγάλες χώρες της ΕΕ σε παγίδα χρέους, καθώς θα μπορούσαν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους για τόκους μόνο με νέο χρέος.
Μια κριτική ματιά στο έτος 2024 αποκαλύπτει ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει μια κρίση χρέους. Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης δεν έχουν ακόμη μια σαφή συνταγή για το πώς μπορούν να μειώσουν το χρέος. Το χρέος είναι πολύ πάνω από το ανώτατο όριο του 60 τοις εκατό του ΑΕΠ που ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Οι προσπάθειες των υπερχρεωμένων χωρών να μειώσουν το χρέος τους θα είναι καθοριστικές τα επόμενα χρόνια.
Ωστόσο, η πολιτική διχόνοια εντός της ΕΕ καθιστά δύσκολη την ανάπτυξη ενός κοινού σχεδίου για την αντιμετώπιση του προβλήματος του χρέους. Η Γερμανία πιέζει για σαφείς δημοσιονομικούς στόχους για όλες τις χώρες ώστε να διασφαλιστεί η ταχεία μείωση του χρέους. Η Γαλλία και η Ιταλία, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν τα μεμονωμένα μονοπάτια μείωσης του χρέους που λαμβάνουν υπόψη τις ειδικές συνθήκες στις χώρες τους.
Οι οικονομικές αβεβαιότητες επιδεινώνονται από την αύξηση των επιτοκίων, τα οποία αυξάνουν το κόστος του χρέους. Η Επιτροπή της ΕΕ και οι υπουργοί Οικονομικών αντιμετωπίζουν την πρόκληση της εξεύρεσης νέας συναίνεσης σχετικά με τους κανόνες για το χρέος μέχρι το τέλος του έτους. Διαφορετικά, παλιές απαιτήσεις με αυστηρά όρια για νέο δανεισμό θα μπορούσαν να τεθούν ξανά σε ισχύ, γεγονός που θα οδηγούσε σε συγκρούσεις και αβεβαιότητα.
Όμως η ΕΕ δεν παλεύει μόνο με τα εθνικά χρέη, αλλά και με τα δικά της χρέη σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η χρηματοδότηση του προγράμματος ανασυγκρότησης μετά την κρίση του κορωνοϊού θα είναι ακριβότερη από το αναμενόμενο λόγω των υψηλών βασικών επιτοκίων. Ωστόσο, τα κράτη μέλη διστάζουν να επωμιστούν το πρόσθετο κόστος και αναδύεται μια νέα μάχη διανομής εντός της ΕΕ.
Συνολικά, τα σημάδια δείχνουν ότι το 2024 θα είναι ένα κρίσιμο έτος για την ΕΕ και τη χρηματοπιστωτική της σταθερότητα. Η κρίση χρέους, σε συνδυασμό με την πολιτική διχόνοια και την οικονομική αβεβαιότητα, θα μπορούσε να αποβεί σε μια σοβαρή δοκιμασία για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλήγουν οι εκτιμήσεις!
