Στην έρευνα που δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή έκδοση της επιθεώρησης annals of Pharmacotherapy, οι επιστήμονες συνέκριναν τις περιπτώσεις συνολικά 6.355 ανδρών που έκαναν θεραπεία τεστοστερόνης με εκείνες 19.065 ανδρών που δεν έκαναν τέτοια θεραπεία. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω.
Οι λόγοι για την έναρξη της θεραπείας με τεστοστερόνη περιελάμβαναν υπογοναδισμό, σεξουαλική δυσλειτουργία, κόπωση και οστεοπόρωση.
Οι επιστήμονες παρακολούθησαν την πορεία της υγείας των συμμετεχόντων από τον Ιανουάριο του 1997 μέχρι το Δεκέμβριο του 2005. Διαπίστωσαν ότι εκείνοι που ακολούθησαν θεραπεία τεστοστερόνης σε αυτό το διάστημα δεν παρουσίασαν καμία αύξηση κινδύνου για καρδιακό επεισόδιο (έμφραγμα) συγκριτικά με εκείνους που δεν έκαναν καμία θεραπεία με τεστοστερόνη.
Απεναντίας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τεστοστερόνη είχε θετική επίδραση στην καρδιακή υγεία εκείνων των ασθενών που παρουσίαζαν αυξημένους δείκτες επικινδυνότητας καρδιακού επεισοδίου.
Ο επικεφαλής της έρευνας, δρ Jacques Baillargeon από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Τέξας υποστηρίζει ότι αν και υπάρχουν θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες η τεστοστερόνη θα μπορούσε να αυξήσει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, εντούτοις αυτή η έρευνα δείχνει ότι “υπάρχουν βιολογικοί μηχανισμοί που δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο η τεστοστερόνη έχει προστατευτικό χαρακτήρα (για την καρδιακή υγεία) των ασθενών. Τέτοιοι είναι η μείωση του σωματικού λίπους, η μείωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και το ‘προφίλ’ των λιπιδίων (…) Η τεστοστερόνη μπορεί επίσης να έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιπηκτικές ιδιότητες”.
