Παραδίδουμε στα παιδιά μας την Ελλάδα της φτώχειας και της μιζέριας. Της κατάπτωσης και της κατάθλιψης. Την Ελλάδα της ηττοπάθειας και του σκοταδισμού.
Την Ελλάδα των αξιών και των παραδόσεων, την Ελλάδα του πολιτισμού, των τεχνών και των
επιστημών, την Ελλάδα της ορθοδοξίας, της οικογένειας, μα πάνω από όλα της αγάπης για την πατρίδα…
Αυτή την Ελλάδα κληρονομήσαμε, μα ας αναρωτηθούμε όλοι, ποια Ελλάδα παραδίδουμε στα παιδιά μας;
Την Ελλάδα της φτώχειας και της μιζέριας. Την Ελλάδα της κατάπτωσης και της κατάθλιψης. Την Ελλάδα της ηττοπάθειας και του σκοταδισμού. Την Ελλάδα της αθεΐας που κάποιοι επέβαλαν ως μόδα της εποχής, της απιστίας και των διαζυγίων, της υπογεννητικότητας-με τους θανάτους να ξεπερνούν πλέον σε ετήσια βάση τις γεννήσεις, την παγκοσμιοποιημένη Ελλάδα που δεν αναγνωρίζει σύνορα, που πρέπει να είναι ξέφραγο αμπέλι στις ορέξεις των νονών της λαθρομετανάστευσης και των ναρκωτικών, που δεν πρέπει να έχει τη δική της σκέψη, τη δική της άποψη, τη δική της φωνή.
Την Ελλάδα που έπαψε να διεκδικεί!
Να διεκδικεί και να παλεύει για ένα καλύτερο αύριο.
Για το καλό των παιδιών της. Της επόμενης γενιάς. Των επόμενων γενεών.
Και πώς να συμβεί κάτι τέτοιο αφού δεν υπάρχει το όραμα και ο στόχος.
Πώς να συμβεί όταν η διαφθορά, ο εύκολος πλουτισμός, τα λάθος πρότυπα, έχουν πλήρως αποπροσανατολίσει τη ζωή όλων μας;
Πώς να συμβεί όταν στόχος ζωής έγινε το καλύτερο σπίτι, το καλύτερο αυτοκίνητο, το καλύτερο εξοχικό, το δεύτερο ΙΧ, το σπίτι με την πισίνα…
Τα υλικά, τα πρόσκαιρα αγαθά και τίποτα άλλο!
Όλα αυτά που στο τέλος εδώ θα μείνουν… Αλλά που είναι αρκετά για να μας βυθίσουν σε μια μόνιμη χειμερία νάρκη, τις συνέπειες της οποίας θα αντικρύσουμε μια μέρα όταν ξυπνήσουμε από τη λήθη… Μα τότε ίσως να είναι αργά!
Μια λήθη στην οποία το μόνο που μας απασχολεί είναι η αφαίρεση των θρησκευτικών από τα σχολεία, η σ@ξουαλική απελευθέρωση των νέων, η προάσπιση των δικαιωμάτων των λίγων σε βάρος των πολλών, ο φόβος μη χαρακτηριστείς ρατσιστής επειδή δε συμφωνείς με την εικόνα δυο ανδρών να φιλιούνται στο στόμα, τα σκάνδαλα του κάθε “επιφανούς” μέλους αυτής της κοινωνίας από την κλειδαρότρυπα κλπ κλπ…
Η Ελλάδα υπήρξε πολλές φορές στην ιστορία της φτωχή από πλούτη, μιας και οι συνεχείς πόλεμοι είχαν πάντα σαν αποτέλεσμα τη φτωχοποίηση και την καθημερινή μάχη για τη διασφάλιση των απολύτως απαραίτητων αγαθών προς επιβίωση.
Ακόμα όμως και στις πιο δύσκολες χρονικά περιόδους για το έθνος, η Ελλάδα δεν έμεινε φτωχή από πνεύμα, από πίστη, από αξίες και ιδανικά, από πολιτισμό, από όραμα, από αγάπη για την πατρίδα.
Ας αφυπνιστούμε κι εμείς όσο είναι καιρός. Ήδη έχουμε λάβει τα πρώτα ανησυχητικά μηνύματα.
Είναι ο καιρός να ξυπνήσουμε από τη χειμερία νάρκη, αν και έχουμε αργήσει ήδη.
Είναι καιρός να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και διδασκόμενοι από τα εγκληματικά λάθη του πρόσφατου παρελθόντος, αλλά παράλληλα εμπνεόμενοι από τις μεγάλες στιγμές του έθνους μας, να σηκώσουμε το λάβαρο της “επανάστασης”!
Και φυσικά δεν εννοούμε να κηρύξουμε τον πόλεμο στην κυριολεξία. Αλλά να κηρύξουμε τον πόλεμο στον κακό μας εαυτό, στην απραξία, στον εφησυχασμό, στη μιζέρια, στην παραπληροφόρηση και σε όσους υπηρετούν τα προαναφερόμενα.
Μόνο τότε θα είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε όπως αρμόζει σε Έλληνες, σε όλους εκείνους που επιβουλεύονται άμεσα ή έμμεσα, με δόλιους ή προφανείς σκοπούς την κυριαρχία της χώρας μας.
Μόνο τότε θα είμαστε έτοιμοι να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές με υπερηφάνεια, ότι εμείς παραλάβαμε από τους προγενέστερους, χτισμένο με κόπο και αίμα.
Μόνο τότε θα μπορούμε να πούμε ότι γεννηθήκαμε και ζήσαμε ως Έλληνες!
Και για να μην ξεχνιόμαστε…
Λαός χωρίς ιστορική μνήμη, είναι καταδικασμένος να ξαναζήσει τις τραγωδίες του!
