χώρο της εθελοντικής αιμοδοσίας και γενικότερα της κοινωνικής προσφοράς. Δεν ξέραμε, όμως, την ανάμειξή του για τη διαφύλαξη βλαστοκυττάρων από παιδιά, που γεννιούνται!
Στην αρχή, βλέποντας στο γραφείο του τις συσκευασίες για τα βλαστοκύτταρα, δεν καταλάβαμε το τι ακριβώς κάνει… Αλλά, επιμείναμε και μάθαμε: Εντοπίζει γυναίκες, που γεννάνε, στις γυναικολογικές κλινικές των νοσοκομείων στους Φιλιάτες και στα Γιάννινα, αλλά και σε ιδιωτικά μαιευτήρια, και προτείνει σ’ αυτές να γίνουν δωρήτριες βλαστοκυττάρων. Εφόσον το αποδεχτούν, δίνει τη συσκευασία για την τοποθέτηση των βλαστοκυττάρων, τα οποία στη συνέχεια προωθούνται στην ειδική τράπεζα νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, όπου φυλάσσονται, προκειμένου να διατεθούν για τη θεραπεία ασθενειών, όταν και εφόσον υπάρξει ανάγκη.
Με πολύ απλά λόγια, τα βλαστοκύτταρα είναι αρχέγονα κύτταραπου υπάρχουν στο έμβρυο, στον ενήλικο και στο ομφαλοπλακουντιακό αίμα. Ενώ, όμως, η πρόσβαση στα βλαστοκύτταρα του εμβρύου και του ενήλικα είναι δύσκολη, σε αυτά του ομφαλοπλακουντιακού αίματος είναι πολύ ευκολότερη, αφού μπορούν να αποσπαστούν κατά τη γέννηση ενός μωρού μετά την αποκοπή του ομφάλιου λώρου από το αίμα που παραμένει στον πλακούντα.
Πού χρησιμεύουν; Σύμφωνα με μοριακούς βιολόγους και αιματολόγους «το δεδομένο ότι τα βλαστικά κύτταρα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος διέθεταν τις ίδιες ιδιότητες με τα αντίστοιχα του μυελού των οστών, με το επιπρόσθετο πλεονέκτημα της εύκολης απομόνωσης, οδήγησε αρχικά τον Hal Broxmayer, στη δεκαετία του 1980, να προτείνει την αντικατάσταση των πρώτων με τα δεύτερα σε μεταμοσχεύσεις» Πολλές από αυτές στέφθηκαν με επιτυχία με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τράπεζες διατήρησης βλαστικών κυττάρων σε ειδικά δοχεία βαθιάς κατάψυξης (190 βαθμών Κελσίου υπό το μηδέν) με τη χρήση υγρού αζώτου. Δεν χρησιμεύουν, όμως, μόνο εκεί. Σύμφωνα με τους γιατρούς, «τα βλαστικά κύτταρα με την πλαστικότητα που διαθέτουν προσφέρουν τη δυνατότητα αντικατάστασης κυττάρων και ιστών, σε τραύματα της σπονδυλικής στήλης, σε εγκεφαλικά επεισόδια, σε εγκαύματα, σε καρδιακές παθήσεις, στο διαβήτη.» Διαφαίνεται έτσι μία δυνατότητα, που αφήνει απεριόριστες ελπίδες ζωής.
Πολλοί γονείς, λοιπόν, στην Ελλάδα, διαφυλάττουν τα βλαστικά κύτταρα των νεογέννητων παιδιών τους σε τράπεζες βλαστοκυττάρων, με σκοπό να εξασφαλίσουν την προστασία της υγείας τους –των ίδιων των παιδιών, αλλά και όλης της οικογένειας- από ενδεχόμενες μελλοντικές παθήσεις.
