Να είμαι πρίγκηπας, να είμαι και αλήτης,
Να’μαι κι απρόβλεπτος σαν μετεωρίτης,
Να’μαι γλυκός και τρυφερός,
Μα κάπου κάπου νά’μαι κι επιθετικός.
Να είμαι κύριος, να είμαι και μαγκάκι,
Αλλά και υπάκουο δικό σου στρατιωτάκι
Ο τέλειος άντρας, ο άντρας ο σωστός,
Ο πρόστυχος, ο έξυπνος, ο γοητευτικός.
Έτσι ευλογούσε ο σκυλοτραγουδιστής τα γένια του παριστάνοντας και περιγράφοντας τον άντρα. Οι εύπεπτες σκυλοτροφές του life style πέρασαν πια και στην σοβαροφάνεια της πολιτικής εξουσίας με διθυράμβους στο πρόσωπο μεγάλου άντρα στην Ελλάδα. Ο σκυλοκατασκευαστής ευλογούσε τα γένια του πληρώνοντας από την τσέπη του, σήμερα εμείς πληρώνουμε σκυλοφυλλάδες της ΕΕ για να χτίσουν το προφίλ του τέλειου Έλληνα Ηγέτη.
Εκτός από μαχητικός, δυναμικός, φιλόδοξος, ιδεολόγος, εύγλωττος (“γ@μώ το κεφάλι μου, ο μ@λάκ@ς!”) ηγέτης , ο Σαμαράς σύμφωνα με την “Εuropean Voice” ήταν ένας έντονος άνθρωπος και πρωταθλητής τένις στα νιάτα του, ήταν ένας άντρας που δελέαζε ελκυστικές γυναίκες χωρίς δυσκολία. Συγκριτικά με τον Παπανδρέου στα νιάτα του ήταν πιο ευπαρουσίαστος, τολμηρός και προσιτός.
Το σκυλοέντυπο έχοντας το μαχαίρι και το πεπόνι κάνει την αγιογραφία του αντρουλέ Σαμαρά και εκτός αυτού μάς ενημερώνει τόσο για την πορεία της ζωής του, όσο και για προσωπικές δηλώσεις που ο Ηγέτης έκανε στην πορεία της καριέρας του. Από ό,τι μαθαίνουμε ο Ηγέτης τελειώνοντας γύρω στα τριάντα τις σπουδές του διορίστηκε από το κόμμα ως υπουργός χωρίς να έχει κάνει ούτε ένα ένσημο στην ζωή του (περιέργως η σκυλοεφημερίδα δεν αναφέρει πουθενά την επιχείρηση Πίτσα του Ηγέτη στην Αμερική). Έτσι λοιπόν, ο μεγάλος άντρας ξεκίνησε την σταδιοδρομία του ως εθνοπατέρας όπου μέσα εκεί μαθαίνουμε για το σπάσιμο των σχέσεων με τον Μητσοτάκη, την (ύποπτη) αντίστασή του για την Μακεδονία, την δημιουργία της ΠΟΛΑΝ που σύμφωνα με την European Voice ήταν “ μια εθνικιστική ομάδα που προσπάθησε να αποδυναμώσει τη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας”.
Ας μην μείνουμε στα παραπάνω χαρωπά φληναφήματα της αγιογραφίας διότι όζουν κυριολεκτικά και δεν χρήζουν ανάλυσης. Θα μείνουμε στην δήλωση του ίδιου του Ηγέτη στη “Wall Street Journal” : “Πέρασα 11 χρόνια κοιτώντας τους τοίχους του σπιτιού μου” μετά την ρήξη με την ΝΔ.
11 χρόνια, Έλληνά μου, κοίταγε τους τοίχους του σπιτιού του. Δεν έκανε τίποτε άλλο. Περίμενε υπομονετικά 11 ολόκληρα χρόνια μη κουνώντας ούτε το δαχτυλάκι του. Πέρασε περισσότερο χρόνο κοιτώντας τους τοίχους από τον χρόνο που σπατάλησε για σπουδές. Πήρε διδακτορικό “Κοιταχτή Τοίχου”. Ο Dr Τοίχος!
Ένας τέτοιος γοητευτικός, σπουδαγμένος, ιδεολόγος, μαχητικός άντρας να μην σκεφτεί να μην πάει να κάνει μια δουλειά; Σε μια εταιρεία, σε έναν δημόσιο οργανισμό, κάπου τέλος πάντων για να λειτουργεί και το μυαλό του. Να πάρει τουλάχιστον τα βουνά να έχει θέα. Όχι! Αυτός επέμενε να κοιτάζει τοίχους. Τι περίμενε ο Ηγέτης; Το θαύμα να παρουσιαστεί πάνω στον σοβά; Αν εννοούσε κάτι άλλο ο εύγλωττος Σαμαράς με αυτό που είπε τότε έχει πρόβλημα με την χρήση της ελληνικής.
Κοιτάω τον τοίχο σημαίνει κοιτάω τον τοίχο, τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Ή είσαι κλινήρης ή έγκλειστος σε ψυχιατρική μονάδα που λόγω της βαριάς μορφής ψυχασθένειάς σου δεν σε αφήνουν ούτε να βγεις στην αυλή. Τι διάολο τού έλεγε ο τοίχος 11 ολόκληρα χρόνια; Αν για κάθε άνθρωπο ο πιο πιστός φίλος είναι ο σκύλος για τον Σαμαρά ήταν ο τοίχος. Έμενε αμετακίνητος απέναντί του 11 ολόκληρα χρόνια. Ώσπου έγινε ένα με τον τοίχο.
Και ο τοίχος σήμερα σε κυβερνά. Ντουβάρι ολόκληρο χωρίς ίχνος εναπομείνασας ανθρωπιάς. Όσο και να κραυγάσεις από αγωνία και αδικία ο τοίχος δεν ακούει. Μένει σταθερός σε αυτά που του ορίζουν οι αρχιτέκτονες χωρίζοντας την κοινωνία σε σαλόνι και απόπατο. Μέσα από τον διθύραμβο της ευρωσκυλοφυλλάδας για τον Ηγέτη μάθαμε ότι οι τοίχοι που συγκροτούν τα κάστρα του συστήματος δεν είναι τούβλα, ούτε πέτρες. Είναι απλά ανθρωπάκια με τον τίτλο Ηγέτες, που σωριάζονται με δυναμίτες έχοντας για φιτίλι την καρδιά της κοινωνικής δικαιοσύνης.-
