Το μεγάλο πρόβλημα της απάθειας των Ελλήνων, παρ΄ όλα αυτά που μας συμβαίνουν (δηλαδή το φαινόμενο του καναπέ), έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών μελετητών εδώ και στο εξωτερικό. Κι όμως το φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί επακριβώς.
Φυσικά δεν υπάρχει μία μόνο εξήγηση για το φαινόμενο. Είναι ένα…
πολυσύνθετο πρόβλημα, λες και αυτή η αδρανοποίηση των Ελλήνων σχεδιάστηκε τόσο καλά από χρόνια. Υπάρχει όμως κάτι κοινό σε όλους τους Έλληνες. Αυτό είναι η κατ΄ αρχήν αναπόληση της ζωής στην προ μνημονίων εποχή.
Έτσι και μη μπορώντας από μόνοι μας να ξαναγυρίσουμε πίσω, περιμένουμε τον σωτήρα που θα μας επιστρέψει σε χρόνο προ του 2009. Θα μας επιστρέψει στα αφειδώς χορηγούμενα δάνεια, στην καταναλωτική ευμάρεια, στο ανέβασμα των μισθών, στις προσλήψεις στο δημόσιο, στην εξάλειψη ως δια μαγείας της ανεργίας στον ιδιωτικό τομέα κ.λ.π.
Όσο όμως εξακολουθούμε να σκεφτόμαστε έτσι και να πιστεύουμε ότι θα σωθούμε από τους πολιτικούς «σωτήρες» που παίζουν θέατρο στα τηλεοπτικά παράθυρα, τόσο θα παραμένουμε αδρανείς, ενώ την ίδια στιγμή θα κλέβουν τις ζωές μας.
Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να ξαναγυρίσουμε πίσω σε ένα σύστημα που δεν το ελέγχαμε εμείς, μπορούμε όμως να πάμε μπροστά, σε έναν νέο κόσμο που θα φτιάξουμε εμείς οι ίδιοι. Πρέπει να βγάλουμε εντελώς από τη σκέψη μας το παρελθόν που πέθανε οριστικά. Να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας για το πώς θα προχωρήσουμε στο μέλλον με μια ιστορική ανατροπή της πολιτικής και οικονομικής ζωής.
