Για τους αξιωματούχους των νέων αποικιοκρατών και τα μοχθηρά παράσιτα δεν υπάρχει κρίση, ούτε στερήσεις, ούτε συναίσθημα, ούτε τσίπα…
Υπάρχει προκλητική αυθάδεια, σκανδαλώδη προνόμια, πώρωση χλιδής και η αναισθησία που
χαρακτηρίζει κάθε πωρωμένο εγκληματία που εκτελεί τις εντολές της σύγχρονης χρηματιστηριακής μαφίας και ηδονίζεται με το μακάβριο εκτελεστικό του έργο: το έργο της δολοφονίας των ανθρώπων και των εθνικών κοινωνιών…
ΟΛΑ αυτά τα χαρακτηριστικά της ΦΡΙΚΗΣ του σύγχρονου φασιστικού μοντέλου, του πλανητικού φασισμού του 4ου Ράιχ, αποτυπώνονται στα παγερά και στραταρχικά πρόσωπα της τρόικας: Των μεταπρατών παρασίτων της τοκογλυφικής μαφίας που μεταφέρουν τις διαταγές της δολοφονίας μας και «αγρυπνούν» για την άμεση εκτέλεσή τους από τους κυβερνητικούς διαχειριστές-υπαλλήλους της αποικίας-ΕΛΛΑΣ: το δωσίλογο καθεστώς των Ελλήνων ανδρεικέλων…
Αυτά τα αποτρόπαια πρόσωπα εκτελούν έργο πωρωμένου δολοφόνου και ταυτόχρονα ηδονίζονται μέσα στη χλιδή και την προκλητικά σκανδαλώδη πολυτέλεια.
Ρίχνουν έναν ολόκληρο λαό στα τάρταρα της καταστροφής και της ολοκληρωτικής του εξόντωσης, κατεδαφίζουν την ελληνική κοινωνία, μετατρέποντάς την σε σωρούς ερειπίων, σε ένα αιμάτινο βούρκο και αυτοί (οι τροϊκανοί) έχουν στήσει πάνω σ’ αυτήν την κόλαση το Συμπόσιο της Πανούκλας τους: Τη χλιδή της παρασιτικής πολυτέλειας και της ασελγούς σπατάλης…
Έχουν εγκατασταθεί από το 2010 στην Ελλάδα με την κουστωδία τους και ζούνε την κραιπάλη της τοκογλυφικής απληστίας και ασέλγειας.
Διαβάστε ένα μικρό δείγμα, εδώ:
Την ίδια, φυσικά, ζωή κάνουν και ΟΛΑ τα κυβερνητικά παράσιτα…
Ο λαός βογκά και πεθαίνει, τον γδέρνουν ζωντανό και τον εκτελούν καθημερινά και στον κόσμο τους (των δωσίλογων παρασίτων) πέφτει μια καταρρακτώδης βροχή από χρυσάφι…
ΟΛΟΣ αυτός ο κόσμος τσαλαβουτά μέσα στη χλιδή και την κραιπάλη, κάνοντας σβώλους χρυσού τη δυστυχία και τη φρίκη που σπέρνει…
Και όσο το καθεστώς των ανδρεικέλων μετράει μέρες τόσο και περισσότερο καταλαμβάνονται από υστερία απληστίας και κραιπάλης όλα τα είδη των παρασίτων: Τρέχουν να αρπάξουν και να ξεσκίσουν, από το φόβο μήπως και σταματήσει η χρυσή βροχή, η τόσο «ευλογημένη»…
Καιρός να σαλπίσει ξανά η βροντερή φωνή του Κολοκοτρώνη, στην παραλλαγή: «Φωτιά και τσεκούρι στα παράσιτα του 4ου Ράιχ και τους προσκυνημένους, όλων των ειδών και αποχρώσεων»…
