Ο ελληνικός λαός εξαθλιώνεται την ίδια στιγμή που οι Έλληνες δισεκατομμυριούχοι αυξάνουν τα πλούτη τους.
Πολιτικό προσωπικό και καθεστωτικά ΜΜΕ, μαζί με στρατευμένους καθηγητές, προπαγανδίζουν
καθημερινά, κάνοντας πλύση στους εγκεφάλους αφελών πολιτών, ότι…
τα μνημόνια επιβάλλουν για το καλό μας διαρθρωτικές αλλαγές, ώστε να γίνουμε ανταγωνιστικοί και να ξεπεράσουμε την κρίση. Πως όμως εννοούν τις διαρθρωτικές αλλαγές και ποιος καρπώνεται το αποτέλεσμα αυτών των «αλλαγών»;
Εννοούν πλήρη εξαθλίωση των εργαζομένων, μειώσεις μισθών και συντάξεων, απολύσεις χωρίς όρια, απάνθρωπους πλειστηριασμούς και αρπαγή περιουσιών μέσω «εγκληματικής» φορολογίας, διάλυση των ελευθέρων επαγγελματιών, κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων, πλήρη διάλυση της μεσαίας τάξης και του κοινωνικού ιστού.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία της αναγνωρισμένης διεθνώς Wealth-X, αλλά και σύμφωνα με στοιχεία της ελβετικής τράπεζας UBS, στα χρόνια της κρίσης αυξήθηκαν οι Έλληνες πολυεκατομμυριούχοι. Από 455 το 2012, έγιναν 505 μέσα στο 2013!!! Και η περιουσία τους αυξήθηκε μέσα στο 2013 κατά 20%, από 50 δισεκατομμύρια ευρώ που ήταν το 2012 σε 60 δισεκατομμύρια ευρώ το 2013!!! Ταυτόχρονα λίγοι Έλληνες έχουν περί τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ καταθέσεις στο εξωτερικό, περιμένοντας προφανώς να αγοράσουν τις περιουσίες μας, όταν αυτές θα ευτελιστούν και θα υπερχρεωθούν. Η αναδιάρθρωση λοιπόν που επιβάλλει το εντολοδόχο πολιτικό προσωπικό, κοροϊδεύοντας το λαό, οδηγεί σε μεταφορά του πλούτου από όλους εμάς προς εκείνους τους λίγους Έλληνες, οι οποίοι ταυτόχρονα ελέγχουν και το κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα.
Σύμφωνα με την πολιτική επιστήμη, το πολιτικό σύστημα αλλάζει ως αποτέλεσμα αλλαγών πρώτα μέσα στην κοινωνία. Όμως, από το 1821 μέχρι σήμερα, όπως λέει και ο Ελύτης, ένα ξενόφερτο πολιτικό σύστημα, «καπάκωσε» την ελληνική κοινωνία και δεν άφησε ποτέ να δημιουργηθεί στη χώρα, ένα πολίτευμα κομμένο στα μέτρα των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το ξενόφερτο πολιτικό σύστημα, κατάφερε με διάφορα τεχνάσματα και θεσμούς να αυτονομηθεί από την ελληνική κοινωνία. Επί 200 χρόνια τώρα δημιουργεί κάποιους Έλληνες από τους πιο πλούσιους στον κόσμο και μια χώρα με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, την ίδια στιγμή που ο λαός έμεινε και μένει πολιτικά ραγιάς – πολιτικός πελάτης και οικονομικά εξαθλιωμένος. Ταυτόχρονα το ίδιο αυτό πολιτικό σύστημα οδήγησε τη χώρα σε τέσσερις μεγάλες πτωχεύσεις και σε πολλές άλλες μικρότερες..
Αυτή τη στιγμή, την ώρα της τελευταίας μεγάλης πτώχευσης της Ελλάδας, αυτό το ίδιο πολιτικό σύστημα, παραμένει εντελώς απείραχτο στη θέση του και εξακολουθεί να εξαθλιώνει το λαό, αυξάνοντας τα πλούτη των ίδιων ανθρώπων που το ελέγχουν. Ακόμα και τώρα, που πτώχευσε η Ελλάδα, ακόμα και τώρα, οι εκμεταλλευτές της δεν αφήνουν την κοινωνία ελεύθερη να διαμορφώσει τα νέα σημεία πολιτικής ισορροπίας της, που θα σήμαινε ένα άλλο πολιτικό σύστημα. Γι’ αυτό μια μόνο είναι η λύση και πρέπει επιτέλους αυτό να το αντιληφθούμε όλοι.
Οι όποιες διαρθρωτικές αλλαγές θα πρέπει να ξεκινήσουν πρώτα από πάνω, από την κορυφή. Από την αλλαγή του ίδιου του πολιτικού συστήματος, ώστε να περάσει ο έλεγχός του στην κοινωνία. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Αν δεν γίνει αυτό, η ελληνική κοινωνία δεν πρόκειται να αφεθεί από τους εκμεταλλευτές της να ανασάνει. Θα παραμείνει ραγιάδικη, οικονομικά εξαρτημένη και έρμαιο εμφυλιοπολεμικών προπαγανδών, όπως αυτή περί «των δύο άκρων». Ίσως δε και εμφύλιας σύγκρουσης ή ακόμα και εθνικής καταστροφής.
Πως θα γίνει αυτό; Μόνο με έναν ειρηνικό και δημοκρατικό τρόπο. Με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα στο οποίο ο κυρίαρχος λαός θα αποφασίσει αν θέλει ή όχι την ιστορική ανατροπή. Δηλαδή, αν θέλει να συνεχίσει με το ίδιο πολιτικό σύστημα ή θέλει να φτιάξει ο ίδιος ο λαός το δικό του, στα δικά του μέτρα. Αυτό πρέπει να γίνει το παλλαϊκό πρόταγμα ανατροπής. Και θα επιβληθεί μόνο αν προηγηθεί μια επανάσταση συνείδησης μέσα σε κάθε πολίτη, που θα αναγκάσει το υπάρχον πολιτικό σύστημα να καταρρεύσει.
