Να, λοιπόν, που είχε διαρροές το κυβερνητικό στρατόπεδο κατά τη χθεσινή ψηφοφορία. Κι έτσι, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δοκιμάζει πια τα όριά της. Η δήλωση Σαμαρά, ότι «η κυβέρνηση βγήκε πιο ενισχυμένη», δεν θα έπρεπε να σαστίζει όσους είναι με τα συγκαλά τους. Αντιθέτως, θα έπρεπε
να θεωρείται ταιριαστός επίλογος από την κολλημένη βελόνα του σουξέ στόρι.
Τα γεγονότα όμως δεν αποκρύβονται. Η ψηφοφορία έδειξε ότι η κοινοβουλευτική ισχύς της πλειοψηφίας φυλλορροεί διαρκώς, χωρίς να είναι σε θέση να φράξει επιτυχώς τις διαρροές η κυβέρνηση, ακόμα και σε ώρες, κατά δήλωσή της, κρίσιμες γι αυτήν. Οφθαλμοφανώς μέχρι και για τους εθελοτυφλούντες, τη χώρα πλέον κυβερνά με το σιδηρούν σκήπτρο μια επισφαλέστατη πλειοψηφία, και τούτο παρά το ανεπανάληπτο καλπονοθευτικό μπόνους των 50 εδρών.
Εντούτοις, αυτή η σχεδόν οριακή σήμερα πλειοψηφία (αύριο ποιος ξέρει;) ενεργεί αναιδώς στο όνομα του Ελληνικού λαού. Ισχνή, ισχνότατη, φαλκιδευμένη, πλην όμως σφετερίζεται και διερμηνεύει με περισσή οίηση και ύφος μάγκα το όραμα για μια νέα Ελλάδα, ενώ καμώνεται προκλητικά και ανενδοίαστα ότι δεν τίθεται θέμα δυσαρμονίας με τη λαϊκή βούληση. Εξίσου απροκάλυπτα την ίδια ώρα, υποθηκεύει άκρως δεσμευτικά και χωρίς τέτοιο δικαίωμα το μέλλον των επόμενων γενεών των Ελλήνων πολιτών, υπογράφει σκανδαλώδεις συμφωνίες, συγκαλύπτει ή και αθωώνει απροσχημάτιστα ό,τι την εκθέτει, συνομολογεί συμβάσεις που δηώνουν και λεηλατούν τον εθνικό πλούτο, ταΐζει με τα λείψανα της δημόσιας περιουσίας εκλεκτούς ημέτερους, καταστρέφει κάθε ημέρα όλο και περισσότερο το βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας, διαλύει την κοινωνική συνοχή, και ασχημονεί με χρήση ωμής βίας στο όνομα της νομιμότητας και της σταθερότητας. Όποιος διανοηθεί να της αντιταχθεί ή να την αμφισβητήσει, τον λοιδορεί, τον δυσφημεί, τον συκοφαντεί, και του αποστέλλει σιδηρόφρακτους κρανοφόρους για να τον σαπίσει στο ξύλο.
Η διαρροή κατά την ψηφοφορία προήλθε από τις τάξεις του Πα.Σο.Κ., κάνοντας όλο και πιο δυσβάσταχτο για τον Βενιζέλο το βάρος του Σταυρού του Μαρτυρίου, τον οποίο με αχαλίνωτη φιλαυτία και πολύ φιλάρεσκη αυθάδεια κυρήσσει αυτός ότι σηκώνει αδίκως. Καθ’ οδόν προς τον Γολγοθά, τον ελαφραίνουν προς το παρόν οι βουλευτές της Ν.Δ., σε ρόλο ενός κωμικοτραγικού Ιωσήφ του από Αριμαθαίας. Θα συνειδητοποιήσουν σύντομα και οι ίδιοι ωστόσο ότι έχουν το δικό τους βάρος να νοιαστούν. Ειδικά όταν αποκαλυφθεί ότι δεν τηρούνται οι υποσχέσεις για άμβλυνση των μέτρων που τους έδωσε την τελευταία στιγμή ο θορυβημένος και θρασύδειλος αρχηγός τους, ώστε να τους συγκρατήσει στο μαντρί.
Φυσικά, η πρόταση δυσπιστίας τελικά καταψηφίστηκε, όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε. Έφερε όμως στο φως ξανά, και πολύ ηχηρά μάλιστα, τον επίσημο κύκλο της αμφισβήτησης που υπέφωσκε όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Μαζί με αυτόν τον κύκλο ανανέωσε και την ακολουθία των πολιτικών εξελίξεων που του αντιστοιχεί. Στο εξής το ιξώδες των κυβερνητικών κομμάτων μόνο θα μειώνεται και η διαρροή μόνο θα διευρύνεται, καθώς η λαϊκή αποδοκιμασία έχει φθάσει σε τέτοιο βαθμό, που δεν μεταστρέφεται πλέον, όχι με εμμονικά σουξέ στόρι ή με πυρά ξεκατινιάσματος προς την Αντιπολίτευση, αλλά ούτε με θαύματα εξ ουρανού. Και δυστυχώς για τους πολίτες, όσο θα τρίζει η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, τόσο θα ακονίζει η κυβέρνηση τα νύχια της του άρπαγα, μαζί με το στυγνό της, αδίστακτο, και απάνθρωπο πρόσωπο.
