Την ώρα που το νεοσυντηρητικό λόμπι είχε στριμώξει για τα καλά τον Ομπάμα, πιέζοντάς τον να λάβει πιο “δραστικά μέτρα” κατά της Ρωσίας, το αποκαλούμενο Ισλαμικό κράτος…
(ISIS) στο Ιράκ, του έδωσε την κατάλληλη έξοδο διαφυγής, τουλάχιστον για την ώρα.
Καθώς ο μετριοπαθής Ομπάμα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για να τελειώσει τη θητεία του με “καθαρά χέρια”, αποφεύγοντας μια θερμή σύγκρουση με τη Ρωσία, όπως επιδιώκει με κάθε τρόπο το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, τα εγκλήματα του Ισλαμικού κράτους κατά διαφόρων μειονοτήτων στο Ιράκ, με χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους για να γλιτώσουν τη σφαγή μένοντας αβοήθητοι στα βουνά, του έδωσαν το κατάλληλο πρόσχημα ώστε να αποσπάσει την προσοχή από την Ουκρανία και να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ.
Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά στο εσωτερικό, η παλιά δοκιμασμένη συνταγή είναι να στρέψει κανείς την προσοχή της κοινής γνώμης σε πολεμικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Είναι αλήθεια ότι η Αμερικανική οικονομία δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά. Η ανισότητα μεγαλώνει και ο Ομπάμα απέτυχε να βάλει τάξη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να πατάξει την ατέλειωτη απληστία των τραπεζιτών μετά την μεγάλη κρίση του 2008, που έκανε την Αμερική και την Ευρώπη να παλεύουν, μέχρι σήμερα, να σταθεροποιήσουν τις εθνικές οικονομίες. Άλλωστε, η επίσκεψη των τραπεζιτών στον Ομπάμα μετά την τελευταία “παύση λειτουργίας” της Αμερικανικής κυβέρνησης είναι χαρακτηριστική και έδειξε ποιος είναι το “μεγάλο αφεντικό”.
Έτσι, η εγκληματική δράση του ISIS, έσωσε τον Ομπάμα, προς το παρόν, με δύο τρόπους. Πρώτον, έδιωξε προσωρινά την πίεση που του ασκούσαν οι νεοσυντηρητικοί να εφαρμόσει τα σχιζοφρενικά τους σχέδια για τη Ρωσία (http://failedevolution.blogspot.gr/2014/06/20_22.html) και δεύτερον, βρήκε ένα πιο “ρεαλιστικό” και λιγότερο επικίνδυνο πολεμικό μέτωπο για να αποσπάσει την προσοχή της Αμερικανικής κοινής γνώμης από τα μεγάλα προβλήματα στο εσωτερικό.
Το Αμερικανικό βαθύ κράτος και οι εκπρόσωποί του έχουν βρεθεί σε δεινή θέση, καθώς δεν μπορούν να αγνοήσουν πλέον το ISIS και είναι υποχρεωμένοι να το αντιμετωπίσουν, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες απειλές εναντίον της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της (http://rt.com/usa/179036-islamic-state-white-house/). Αυτό πιθανόν να εξηγεί τις πρόσφατες δηλώσεις του Ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή Τζον Μακέιν (http://www.nytimes.com/2014/08/10/us/politics/mccain-says-limited-us-strikes-on-militants-in-iraq-are-not-enough.html?_r=1), που υπονόησε ουσιαστικά ότι ο Ομπάμα θα έπρεπε να λάβει πιο δραστικά μέτρα με μια πιο άμεση και αποτελεσματική στρατιωτική επιχείρηση, παρά με σποραδικούς βομβαρδισμούς.
Αυτό δείχνει ότι, οι εκπρόσωποι του νεοσυντηρητικού πολιτικού φάσματος, ελπίζουν να τελειώσουν γρήγορα και οριστικά με το πρόβλημα του Ισλαμικού κράτους, έτσι ώστε να επικεντρωθούν στον πρωταρχικό τους στόχο: την Ρωσία. Από την άλλη, ο Ομπάμα φαίνεται ότι επιδιώκει την χρονική επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, έτσι ώστε, αφενός να αποφύγει μια ευρεία και δαπανηρή, από πολλές απόψεις, σύγκρουση, αφετέρου, να κερδίσει περισσότερο χρόνο ώστε να αποφύγει μια επικίνδυνη σύγκρουση με τη Ρωσία.
Βέβαια, δεν είναι μόνο ο “πονοκέφαλος” του ISIS που φέρνει σε δύσκολη θέση τους νεοσυντηρηρικούς. Είναι και οι γρήγορες κινήσεις της Ρωσίας και της Κίνας στο παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι: “Αυτό που βλέπουμε τώρα, είναι μια αδυσώπητη μάχη με το χρόνο. Από τη μια, η Ρωσία και η Κίνα, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των BRICS (Βραζιλία, Ν.Αφρική, Ινδία), προσπαθούν να απεμπλακούν από το δολάριο και να δημιουργήσουν το δικό τους νομισματικό σύστημα, ώστε να είναι απόλυτα ανεξάρτητες, από την άλλη, οι νεοσυντηρητικές μαριονέτες των τραπεζών και των εταιριών στις ΗΠΑ βρίσκονται σε πανικό και προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν μια αφορμή για να ωθήσουν τη Ρωσία σε πόλεμο και να ανακόψουν έτσι την απειλή για τα σχέδιά τους. Έτσι εξηγείται, σε μεγάλο βαθμό, η αγωνία τους να σύρουν τη Ρωσία σε ένα θερμό επεισόδιο.”
