ΗΛΙΑ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥ – ΑΝΑΛΥΤΟΥ
ΕΝΕΡΓΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ
Μέσα στα πλαίσια ασφαλούς Ανανέωσης και Εξυγίανσης της πολιτικής λειτουργίας με Καινοτόμους και Πρωτοπόρους Αφετηρίες, μπορούν να σχεδιασθούν και να προγραμματισθούν, πλείονες όσες Στρατηγικές.
Οι ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ, ασφαλώς χαράσσονται, από ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, Εθνικών προδιαγραφών Ελεύθερες Ανεξάρτητες και Κυρίαρχες και όχι από Κυβερνήσεις Υποτελών, Εντολοδόχων Ηγετίσκων, οι οποίοι Άγονται και Φέρονται από τους Διεθνείς συνωμότες και Διεθνή Χαλκεία, των σατανικών Εγκεφάλων, της Ερεβώδους Παγκοσμιοποίησης.
Και επί τούτων συλλογισμών, με ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΦΡΟΝΗΜΑ, ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ, μία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗ, – εάν Υπήρχε – Θα μπορούσε να σχεδιάσει μία νέα πρωτοπόρα και καινοτόμο Εθνική πορεία, με την Ενεργό Συμμετοχή στον Δημόσιο Βίο της χώρας, με καταξιωμένους και Διαπρεπείς ΗΓΗΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ.
Και με πρώτο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΚΑΙ ΑΦΕΤΗΡΙΑ, την ΑΝΑΔΕΙΞΗ του νέου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, από την Εθνική Διασπορά.
Μέσα από πλειάδα Ηγετικών Προσωπικοτήτων, με Διεθνή ακτινοβολία και Διεθνές Κύρος και Αποδοχή, θα δημιουργούσε την Απαρχή μιας καινούργιας Ιστορικής Περιόδου για την Χώρα, η ανάδειξη στο Ύπατο Αξίωμα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Δεν προτιθέμεθα για παράθεση ονοματολογίας, καταξιωμένων Ηγητόρων της Διασποράς, οι οποίοι ασφαλώς, είναι Πολυάριθμοι και καλύπτουν ένα Ευρύ Φάσμα Δραστηριοτήτων τόσο στην Αμερικανική Πολιτική, όσο και γενικότερα, στην Αμερικανική Administration.
Όλοι αυτοί έχουν τιμηθεί σε υψηλότερες Θέσεις και αξιώματα των Η.Π.Α, και Καναδά, αλλά ταυτόχρονα έχουν δοξάσει με τα έργα τους τα Εθνικά Χρώματα της Ελλάδας και της ιδέας του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.
Και Επί Τούτου Ένα Κορυφαίο όνομα Ηγήτορος της Διασποράς των Η.Π.Α, το οποίο έχει διαδραματίσει σπουδαιότατο πολιτικό ρόλο, τόσο στις Η.Π.Α, όσο και στα Ομογενειακά πράγματα της Διασποράς και έχει αποκτήσει με την Δράση του, την Υπευθυνότητα και Σοβαρότητα Του, Βαρύτατο ΠΑΝΕΘΝΙΚΟ, αλλά και ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΥΡΟΣ.
Πρώην Κυβερνήτης Πολιτείας των Η.Π.Α και Επίσημος Υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος, για την Προεδρία των Η.Π.Α το 1990.
Ο Διαπρεπής Ελληνο-Αμερικανός Μιχαήλ Δουκάκης.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΔΟΥΚΑΚΗΣ
Α) Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Β) Κολοσσιαία ΜΕΤΑΒΟΛΗ, ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ Των ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, σε άλλο επίπεδο και ΧΑΡΑΞΗ ΠΑΝΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
Γ) Ραγδαία Ανάπτυξη και Σύσφιξη των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων.
Δ) Ριζική Μεταρρύθμιση της πολιτικής Λειτουργίας με την ενεργό συμμετοχή και Αποδήμων Ελλήνων, οι οποίοι έχουν διαπρέψει στην Αλλοδαπή.
Ε) ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΣΗ ΘΕΣΜΩΝ Κατά το Αμερικανικό ΠΡΟΤΥΠΟ
ΣΤ) ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΦΕΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ με ξένους Ηγέτες, σε Εξαιρετικά άλλο Επίπεδο Ισοτιμίας και πλείστα άλλα, τα οποία και θα ΟΡΙΟΘΕΤΟΥΝ ΜΙΑ ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ.
Ασχολούμενος επί σειρά ετών, μελετώντας και ερευνώντας, το μέγιστο και εν δυνάμει Εθνικό Κεφάλαιο, της Εθνικής μας Διασποράς, έχω καταλήξει σε πλείστες όσες, τόσο θετικές όσο και αρνητικές διαπιστώσεις. Λαβών αφορμή από μία πρόσφατη επίσκεψη ενός Ηγήτορα της Διασποράς των Η.Π.Α., στον Πρόεδρο Ομπάμα του Άγγελου Τσακόπουλου, στον Λευκό Οίκο, κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ορισμένες μου σκέψεις, ως προεκτάσεις αυτής της επισκέψεως. Πρώτον είναι αναμφίβολο γεγονός η εύκολη πρόσβαση, των Ηγητόρων της Ομογένειας των Η.Π.Α., σε όλα τα επίπεδα και κλιμάκια της Αμερικανικής Διοικήσεως.
Η δυναμική που ασκούν τα καταξιωμένα στελέχη της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας στις Η.Π.Α., αποτελεί σημαίνοντα και ουσιαστικό βραχίονα, μιας εν δυνάμει επιθετικής ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ, από το ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ. Μιας ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ, η οποία ασφαλώς αλλά και δυστυχώς, είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ. Το ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, αδυνατεί να σχεδιάσει, να συγκροτήσει και να εφαρμόσει μια σταθερή, διαχρονική και επιθετική στρατηγική, με συντονισμένα, όλα τα κλιμάκια του Κυβερνητικού Μηχανισμού. Η Διεθνής προβολή και προώθηση των ΕΘΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ, μέσα από ένα ΔΙΚΤΥΟΝ, αναλύσεων των Εθνικών Θεμάτων από το Στρατηγείο του ΕΘΝΙΚΟΥ Κέντρου, και με την συνεργασία προσωπικοτήτων της Διασποράς, ως Ατύπων Πρέσβεων, για των απανταχού της γης ευρισκομένων Ελλήνων, θα προσεκόμιζε εντυπωσιακά αποτελέσματα Εθνικής Ισχύος.
Η ενδυνάμωση και στελέχωση των AHEPANS, με ειδικούς επιστήμονες της Γεωπολιτικής και των Διεθνών Σχέσεων και η διείσδυση τεκμηριωμένων Στρατηγικών των Εθνικών μας ζητημάτων, θα προσέδιδε μία ιδιαίτερη έκφανση των ελληνικών θέσεων. Ομοίως η στενή επαφή και ενημέρωση της Ομογενειακής Στρατηγικής από το Εθνικό Κέντρο, προς το αξιόλογο και Διερευνητικό Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο (ΑΗΙ) θα δημιουργούσε νέες αφετηρίες και σχεδιασμούς Ελληνοαμερικανικών προοπτικών και διάνοιξη νέων οδών κοινών ωφελημάτων.
Η σύσταση του Κέντρου Μελετών Αποδήμου Ελληνισμού έχει ως νευραλγικό στόχο τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του υπέρτατου εθνικού κεφαλαίου που λέγεται Ελληνισμός της διασποράς. Του κεφαλαίου του οποίου οι πολλαπλές και πολυσήμαντες πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές και κυρίως εθνικές του δυνατότητες είναι αστείρευτες και απεριόριστες. Του κεφαλαίου που διαδραματίζει ιστορικό ρόλο – μέσα από μια διαχρονικότητα και δυναμική παρουσία – ολοκληρώνοντας τις εθνικές διατάσεις του οικουμενικού Ελληνισμού.
Από το 1980 έχουμε αρχίσει μία συστηματική προσπάθεια δημοσιολογικής μελέτης και έρευνας στα διάφορα κέντρα του Ελληνισμού της διασποράς κυρίως στις ΗΠΑ και Καναδά για να γνωρίσουμε από κοντά αυτή την “άλλη Ελλάδα”. Προϊόν των δημοσιολογικών μελετών και ερευνών ήταν η συγγραφή της μελέτης “Απέναντι του Ατλαντικού” η οποία εκδόθηκε και κυκλοφόρησε το 1986 σε πόλεις των ΗΠΑ και του Καναδά, όπου σφύζει η ομογενειακή εθνότητα, αλλά και σε άλλες χώρες όπου υπάρχει έντονη η ελληνική παρουσία. Σε αυτή τη μελέτη γίνεται μία σαφής προσπάθεια ιστορικής αναδρομής και καταγραφής κατά χρονολογική σειρά όλων των ιστοριογραφικών και στατιστικών στοιχείων που συνθέτουν επιγραφικά την εικόνα της δράσεως των Ελλήνων της διασποράς Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Στην εισαγωγή του βιβλίου μας σημειώναμε το 1986… “Πρωταρχικός στόχος αυτής της έρευνας είναι η υπογράμμιση της μεγίστης σημασίας που έχει για την εθνική μας πορεία, ο ρόλος του αποδήμου Ελληνισμού. Βέβαια το θέμα είναι ευρύτατο με πολλές διαστάσεις και ανεξάντλητο και οπωσδήποτε ξεφεύγει από τα όρια και τους σκοπούς του βιβλίου μας, η δυνατότητα για μια απόλυτα τεκμηριωμένη και σφαιρική παρουσίαση, της ιστορικής διαδρομής και της δράσεως των ομογενών μας στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Τα στοιχεία άλλωστε που προσφέρονται γι’ αυτό το σκοπό, από τις πολλαπλές πηγές είναι αναρίθμητα, πλούσια και πολύμορφα και προκειμένου να συγκεντρωθούν, ταξινομηθούν και παρουσιασθούν σε μία απόλυτα εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη μελέτη, απαιτείται ειδικό επιτελείο επιστημόνων – ερευνητών, το οποίο θα πρέπει να διαθέσει αρκετό χρόνο σε μία συντονισμένη και εντατική εργασία, για μια πλήρη και σε βάθος έρευνα, που θα τέμνει και αναλύει κάθετα και οριζόντια το όλο θέμα.
Ευελπιστούμε ότι κάποτε η ελληνική πολιτεία θα αντιληφθεί το μέγεθος της σημασίας που μπορεί να προκύψει για τα εθνικά μας πράγματα, από τα αποτελέσματα των εκτιμήσεων μιας τέτοιας, εθνικά αξιόλογης έρευνας. Η δική μας προσπάθεια, απλά και ταπεινά καλύπτει μία διεξαγόμενη προσωπική έρευνα, σε μερικές από τις πηγές στις ΗΠΑ και Καναδά – και προσεγγίζει επιδερμικά το πρόβλημα με την καταγραφή ορισμένων ιστοριογραφικών και στατιστικών στοιχείων, που συνθέτουν, σε γενικές γραμμές τον ελληνικό πολιτικό χάρτη στη Β. Αμερική.
Παράλληλα δε, αποκαλύπτουμε γραπτές και προφορικές θέσεις και απόψεις, διακεκριμένων στα γράμματα και τις επιστήμες καταξιωμένων ομογενών, τις οποίες θεωρούμε ενδεικτικές και χαρακτηριστικές του όλου φάσματος, της υπεύθυνης και σοβαρής αντιμετώπισης και των χειρισμών που τυγχάνουν, τόσο τα πολύπλοκα ομογενειακά Θέματα, όσο και τα εθνικά από τους πνευματικούς ηγέτες της ομογένειάς μας. Το γεγονός δε αυτό αποκτά όμως ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα, διότι αυτόματα δημιουργεί μεγάλες ευθύνες και υποχρεώσεις, στους δύο πόλους του ελληνισμού, του εθνικού κέντρου αλλά και του εκτός συνόρων, ευρισκόμενου ελληνικού στοιχείου.
Διεπόμεθα από την ρομαντική ίσως φιλοσοφία της σχολής που συνεχίζει να πιστεύει ακλόνητα σε κάποια ιδανικά και ιδεώδη, σε κάποιο προοδευτικό εθνικισμό, σε κάποιες προαιώνιες αρετές της φυλής μας, σε κάποια αόρατα “ελληνικά θαύματα” που κατά την άποψη μας θα σηματοδοτήσουν τις μελλοντικές εθνικές μας προοπτικές και αναζητήσεις. Πιστεύουμε με άλλα λόγια στις δημιουργικές δυνατότητες θαυμαστών επιτευγμάτων του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής ευψυχίας, εάν υπάρξει μία δυναμική συνένωση, των δύο πόλων, του εθνικού κέντρου και του αποδήμου Ελληνισμού. Η συνένωση αυτή θα μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα και να αποβεί η αφετηρία μιας νέας ελληνιστικής περιόδου, η οποία να χαρακτηρίζεται από όλες εκείνες τις αθάνατες ανθρώπινες αξίες, όπως τις διεκήρυξαν, προ 3.000 ετών οι Έλληνες φιλόσοφοι. Και αναμφίβολα οι ευθύνες και οι πρωτοβουλίες αυτές θα ευθυβολίζονται και επικεντρώνονται στον επιτυχή συνδυασμό και συντονισμό, των δύο αυτών πόλων σε μια συνισταμένη μεγαλειώδη προσπάθεια η οποία θα κατατείνει και θα οδηγεί, σε μια καινούργια λεωφόρο των νέων μας οραμάτων, ιδεών και εθνικών μας
προσανατολισμών, σύμφωνα με τα σύγχρονα μηνύματα και την ζώσα πραγματικότητα των σημερινών καιρών”.
Και με βάση αυτές τις σκέψεις πιστεύουμε ότι καθίσταται εμφανής η ίδρυση και σύσταση του “Κέντρου Μελετών Αποδήμου Ελληνισμού” το οποίο θα επιχειρήσει να συμβάλει στη δημιουργία πυρήνων και διαύλων επικοινωνίας με τα κέντρα μελέτης και τις κοινότητες των απανταχού ομογενών.
Υφυπουργείο Αποδήμου Ελληνισμού
Μετά από αλλεπάλληλες επαφές που έχουμε πραγματοποιήσει, με ηγετικά στελέχη της ελληνικής διασποράς, διαπιστώσαμε την έντονη και διακαή επιθυμία των Αποδήμων Ελλήνων, για την επανασύσταση του καταργηθέντος Υφυπουργείου Αποδήμου Ελληνισμού. Και η προβληθείσα βεβαίως αυτή επιθυμία, από πλευράς ομογενών, δεν περιορίζεται ασφαλώς σε καθαρά συναισθηματικούς, ψυχολογικούς και ηθικούς λόγους. Αποτελεί επιβεβλημένη εθνική ανάγκη η ύπαρξη και η ουσιαστική λειτουργία Υφυπουργείου Αποδήμου Ελληνισμού, αν όχι Υπουργείου, για καθαρά στρατηγικούς σχεδιασμούς-οργάνωση και κυρίως συντονισμό του Εθνικού Κέντρου, με τον απανταχού της γης διεσπαρμένο Ελληνισμό.
Η ελληνική διασπορά, η «άλλη Ελλάδα» επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, έχει ισχυρά ριζωθεί και αναπτυχθεί σε όλες τις Ηπείρους της υδρογείου και απαιτεί από την Μητρόπολη την ακριβή καταγραφή της, την αξιολόγηση των απεριορίστων εθνικών, οικονομικών και πολιτιστικών δυνατοτήτων της και την συντονισμένη αξιοποίηση της, για την πλέον αποτελεσματική υποστήριξη των εθνικών μας ζητημάτων. Υφυπουργείο, λοιπόν, Αποδήμου Ελληνισμού, με αντίστοιχες των Ηπείρων, Γενικές Γραμματείες, για την πλέον συγκροτημένη επαφή κάθε Γενικής Γραμματείας με την αντίστοιχη Ήπειρο και τελικό συντονιστικό σχεδιασμό, από τον αρμόδιο Υφυπουργό.
Τούτων δοθέντων οι παραπάνω σκέψεις απευθύνονται και προς τους Ηγήτορες της Διασποράς για μελέτη, αξιοποίηση και δράση.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : iliasketsny
