Η πρόταση δυσπιστίας, όπως και η ψήφος εμπιστοσύνης και κάθε άλλη κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν αφορούν το λαό. Είναι εσωτερικές καθαρά διαδικασίες του σάπιου κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος (ακόμα χειρότερα στην ελληνική του εκδοχή) και αφορούν αποκλειστικά το πολιτικό
προσωπικό. Οι πολίτες δεν έχουν καμία συμμετοχή σ’ αυτές ούτε μπορούν να τις επηρεάσουν και επομένως είναι πραγματικά πολιτικά αφελής όποιος δίνει σημασία και ασχολείται μ’ αυτές.
Όλες αυτές οι κοινοβουλευτικές διαμάχες, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι…
κινήσεις πολιτικού παιχνιδιού των πολιτικών, στη θεσμική σκακιέρα του κοινοβουλευτικού συστήματος, αφήνουν παγερά αδιάφορους τους σοβαρούς πολίτες. Γίνονται μόνο για να περιμαντρωθούν τα “πρόβατα” στα κομματικά “μαντριά”. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του εμπαιγμού των πολιτών και το γεγονός ότι δεν ενδιαφέρει ούτε τους ίδιους του πολιτικούς η συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας, αρκεί να ρίξει κάποιος μια ματιά στην αίθουσα της Βουλής όταν γίνονται ομιλίες. Δεν υπάρχουν πάνω από 10 βουλευτές μέσα στην αίθουσα, κατά τη διάρκεια των ομιλιών των διαφόρων βουλευτών. Δηλαδή τόσο…. πολύ σοβαρό είναι το θέμα αυτής της πρότασης δυσπιστίας!!!! Μόνο όταν εμφανίζονται οι κομματικοί αρχηγοί, μόνο τότε ακολουθεί από πίσω και το κομματικό τσούρμο, καθόσον το κομματικό σύστημα είναι αρχηγοκεντρικό.
Την Κυριακή το βράδυ λοιπόν, θα έχουμε μια θεατρική αναβάπτιση της μνημονιακής κυβέρνησης μέσα από τη δική μας (υποτίθεται) Λαϊκή Αντιπροσωπεία, η οποία αναβάπτιση, στην ουσία θα είναι ένα «ΟΚ» για νέα πιο σκληρά μέτρα, με ακυρωμένη όμως εντελώς την κοινωνία.
Από τη Δευτέρα το πρωϊ θα έχουμε σειρά εκτιμήσεων από τα “παπαγαλάκια” στα μνημονιακά ΜΜΕ σχετικά με το ποιος «μονομάχος» (Αντώνης ή Αλέξης) κέρδισε τις εντυπώσεις στα μάτια των αφελών πολιτών. Και το σύστημα καλά κρατεί.
Αν θέλουμε πραγματική δημοκρατία, όλες αυτές οι θεατρικές πολιτικές παραστάσεις θα πρέπει να εξαφανιστούν, μαζί με το σάπιο κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα που μας έφερε στη σημερινή εξευτελιστική για τη χώρα κατάσταση και κέντρο λήψης των αποφάσεων να γίνει ο ίδιος ο πολίτης. Αυτή είναι η μόνη λύση τόσο στο πολιτικό αδιέξοδο όσο και στην οικονομική κρίση.
Πέτρος Χασάπης
