Δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια έδειξαν ότι η εγκεφαλική διέγερση διευκολύνει σημαντικά την κίνηση, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά.
Η εξέλιξη αυτή μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα πώς αναρρώνει ο εγκέφαλος μετά το εγκεφαλικό και να οδηγήσει πιθανώς σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο έχει σημαντικό αντίκτυπο στη μνήμη, την κίνηση και την ικανότητα επικοινωνίας των ασθενών. Τα εγκεφαλικά κύτταρα πεθαίνουν όταν η παροχή οξυγόνου και γλυκόζης διακόπτεται λόγω του θρόμβου.
Η πρότυπη προσέγγιση εστιάζει στην άμεση θεραπεία ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επακόλουθες βλάβες, όμως η ανάρρωση είναι εν μέρει εφικτή κατά το επόμενο διάστημα, καθώς ο εγκέφαλος αποκαθιστά τις βλάβες.
Οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ εξέτασαν κατά πόσο η εγκεφαλική διέγερση συμβάλλει στην ανάρρωση. Χρησιμοποίησαν μια τεχνική που ονομάζεται οπτογενετική ώστε να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες του κινητικού φλοιού, δηλαδή της περιοχής του εγκεφάλου που ελέγχει τη συνειδητή κίνηση.
Έπειτα από επτά ημέρες, τα πειραματόζωα μπορούσαν να καλύψουν μεγαλύτερες αποστάσεις, ενώ δέκα μέρες μετά μπορούσαν να κινηθούν και πιο γρήγορα.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η εγκεφαλική διέγερση επηρεάζει την «καλωδίωση» του εγκεφάλου μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο. Εντόπισαν επίσης υψηλότερα επίπεδα χημικών ουσιών που συνδέονται με το σχηματισμό νέων συνάψεων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων.
Καθώς η άμεση παρέμβαση με φαρμακευτική αγωγή, με στόχο την προστασία των εγκεφαλικών κυττάρων από περαιτέρω βλάβες, αποδεικνύεται αρκετά δύσκολη, τα κατασταλτικά μέτρα μετά το εγκεφαλικό μπορούν να αποδειχθούν σωτήρια για την πορεία των ασθενών μετά το επεισόδιο.
