Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στη νέα κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί στην περιοχή της Μεσοποταμίας με την εμφάνιση και τη σταδιακή σταθεροποίηση ενός νεοπαγούς κράτους, του αποκαλούμενου και «αποκεφαλιστάν», το οποίο εμπεδώνει την ύπαρξή του στηριζόμενο σε πολιτικές γενοκτονίας, όπως ακριβώς έκαναν με δολοφονική ψυχρότητα και ψυχραιμία οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλιστές στη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.
Τότε, με την πρώτη γενοκτονία, από την οποία διδάχτηκε ο Χίτλερ και οι Ναζί, εξολοθρεύτηκαν οι Χριστιανοί, ήτοι Έλληνες, Αρμένιοι και Ασσύριοι της Ανατολής, για να δημιουργηθεί ένα συμπαγές τουρκικό-σουνιτικό κράτος, τώρα γίνεται και πάλι γενοκτονία εναντίον των Χριστιανών και των Γεζιντί μέσω αποκεφαλισμών, δημοσίων εκτελέσεων, βίαιων εξισλαμισμών και αγοραπωλησίας γυναικών, για να δημιουργηθεί ένα σουνιτικό κράτος, το οποίο θα εξυπηρετεί γεωπολιτκούς και γεωενεργειακούς σκοπούς της Δύσης. Δηλαδή, θα κρατάει μακριά το Ιράν και τους Σιίτες από την αλαουιτική Συρία και από τη Χεζμπολλάχ του Λιβάνου και θα δίνει ασφαλή δρόμο στον αγωγό φυσικού αερίου του Κατάρ, μέσω Τουρκίας, με προορισμό την Ευρώπη.
Σε αυτό το γενοκτονικό σχέδιο η Τουρκία παίζει πάλι τον πιο βρώμικο ρόλομετά τους αποκεφαλιστές, αφού έθεσε στη διάθεσή τους το σύνολο των κρατικών υπηρεσιών, για να εισέρχονται οι τζιχαντιστές στο έδαφός της και στη συνέχεια να μεταβαίνουν στη Συρία, προς υποστήριξη του… θεάρεστου -κατά το Κοράνι και την τζιχάντ- έργο τους!
Σε όλο αυτό το σχέδιο η Τουρκία, εκτός από τον παραπάνω ρόλο, δηλαδή να διεκπεραιώνει, να εξοπλίζει, τα τροφοδοτεί και να περιθάλπτει στα νοσοκομεία της τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, θα έχει και ένα ρόλο στο μέλλον. Δηλαδή, με τις ευλογίες της Δύσης θα συνεργάζεται στενά με το υπό δημιουργία σουνιτικό κράτος, για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, εξυπηρετώντας ταυτοχρόνως με τον καλύτερο τρόπο το νεοοθωμανικό της όραμα, αφού του κράτος αυτό είναι ήδη και θα συνεχίσει να είναι το αντίπαλο δέος για το κράτος του Άσαντ αλλά και για όλα τα τμήματα του Κουρδιστάν.
Επίσης, ένας παράγοντας που θα πρέπει να απασχολήσει τους Κούρδους επιτελείς, είναι το γεγονός ότι οι τζιχαντιστές επιτίθενται εδώ και μήνες εναντίον της στρατηγικής σημασίας πόλης Κόμπανε, με στόχο την πλήρη αποκοπή των Κούρδων από το δρόμο που οδηγεί προς την έξοδό τους στη θάλασσα, ενέργεια που υπαγορεύεται από την Άγκυρα και όχι μόνο.
Όλη αυτή η κατάσταση, με την Τουρκία να συνεργεί στη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους που τελεί γενοκτονίες, διεκδικώντας ταυτοχρόνως έναν καίριο ρόλο για τα γεωπολιτικά και γεωενεργειακά συμφέροντα της Δύσης στην περιοχή της Μεσοποταμίας και της Μέσης Ανατολής, κατά την άποψή μας αποτελεί ένα τεράστιο ζήτημα το οποίο χρήζει ανάλυσης από τους Έλληνες ταγούς της εξωτερικής μας πολιτικής αλλά και από το σύνολο των κομμάτων και της πολιτικής διανόησης της χώρας.
Με λύπη και με απογοήτευση σημειώνουμε την ανήθικη, οπισθοδρομική, φιλοκεμαλική και άραφιλοναζιστική στάση των κομμάτων της λεγόμενης Αριστεράς και μεγάλης μερίδας των λεγόμενων διανουομένων στην Ελλάδα στο ζήτημα της ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής. Και αυτό γιατί η ποινικοποίηση της άρνησης έχει εξόχως ηθικά και ανθρωπιστικά χαρακτηριστικά και στόχο τη δημιουργία συνθηκών που θα βοηθήσουν τη διεθνοποίηση του ζητήματος, για να αναγκαστεί η Τουρκία τελικώς να αναγνωρίσει το αποτρόπαιο έγκλημα που διαρπάχτηκε από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλιστές.
Γιατί όσο δεν δημιουργείται ένα διεθνές κίνημα καταδίκης τέτοιων πράξεων και αναγνώρισης των γενοκτονιών, η Τουρκία θα συνεχίσει να υιοθετεί τέτοιες πολιτικές, όπως έκανε ολόκληρο τον 20ό αιώνα ακόμα και μετά τις γενοκτονίες, εις βάρος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου,της Τενέδου και των εγκλωβισμένων της Κύπρου, όπως κάνει τώρα, που είναι συνεργός στη γενοκτονία των Γεζιντί και των Ασσυρίων Χριστιανών του Ιράκ και της Συρίας.
Όσο δεν γίνεται αυτό, όσο τα ζητήματα αυτά δεν απασχολούν σοβαρά την πατρίδα μας και δεν αποτελούν ακρογωναίο λίθο όχι μόνο της εξωτερικής αλλά και της εθνικής μας πολιτικής, δυστυχώς θα συνεχίζονται οι εξευτελιστικές πολιτικές και διπλωματικές πρακτικές που ακολουθήθηκαν από Λευκωσία και Αθήνα με την επιστολή Αναστασιάδη προς Ερντογάν, που επιδείνωσαν και καταρράκωσαν ακόμα περισσότερο την διεθνή εικόνα της χώρας μας, με τις καταγέλαστες επίσημες ανακοινώσεις του ΥΠΕΞ που ακολούθησαν της άρνησης του Ερντογάν ότι έλαβε μια τέτοια επιστολή.
Κλείνοντας, ας εκφράσουμε την ελπίδα ότι η χώρα μας θα δει επιτέλους τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή και το νέο ρόλο που όχι μόνο έχει ανατεθεί αλλά διεκδικεί με αγριότητα η Τουρκία και θα σταματήσει να ακολουθεί ανερμάτιστες πολιτικές, διολισθαίνοντας σε έναν ανήθικο δρόμο που δεν μας μετατρέπει νομοτελειακά απλά σε ραγιαδιστάν αλλά οδηγεί τη χώρα και τον Ελληνισμό με βεβαιότητα στην πλήρη καταστροφή.
Δημοσιύθηκε στην “κυριακάτικη δημοκρατία“
