Η ελληνική αποστολή εκτίμησε ιδιαίτερα την κίνηση αυτή και όπως ήταν φυσικό στη συζήτηση που ακολούθησε αναφέρθηκαν ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Βουκεφάλας.
Το φυτό με τους πορτοκαλοκίτρινους καρπούς οφείλει το όνομά τους στους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη και το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό.
Έτσι, ονόμασαν το φυτό ιπποφαές, που σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φάος: φως, λάμψη).
Το ιπποφαές συγκαταλέγεται στα 10 πιο ισχυρά θεραπευτικά φυτά στον κόσμο, σύμφωνα με ρώσους και κινέζους επιστήμονες.
Ο λόγος είναι ότι έχει περισσότερη βιταμίνη C από τη φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, την ντομάτα, το καρότο. Η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε είναι υψηλότερη από την αντίστοιχη του σιταριού, του καλαμποκιού και της σόγιας ενώ οι φυτοστερόλες που περιέχει ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες του ελαίου της σόγιας.
Το ιπποφαές έχει όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β ενώ προσφέρει στον οργανισμό ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως: ω-3, ω-6, ω-7 και ω-9.
Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, αναλγητική και επουλωτική δράση.
Σε ότι αφορά τη γεύση το ιπποφαές είναι εξαιρετικά ξινό, πολύ περισσότερο από το λεμόνι. Μπορεί να γίνει πιο γλυκό, αν συνδυαστεί με μέλι ή ζάχαρη.
